Καλό Πάσχα νονέ!!!

Πως καταλαβαίνει  κανείς ότι  πλησιάζει Πάσχα;  

Κάθεσαι στην τηλεόραση το βράδυ να παρακολουθεις ένα  πρόγραμμα.

Αντικρύζεις   διαφήμισεις που σε βομβαρδίζουν με παιδικά  παιχνίδια κούκλες, ρομπότ, σούπερ ήρωες  σκυλάκια , μαιμουδάκια, επιτραπέζια και κάθε λογής πολύχρωμα αντικείμενα που ένα  τσούξιμο η τσέπη σου θα νιώσει εκ των προτέρων ειδικά αν είσαι  και νονός/α.

 Κατά τα άλλα  δώρο  η λαμπάδα με το παιχνίδι ποιο δώρο…  πληρωμένο είναι  καλέ!

 Μπορεί για εμάς τους μεγαλύτερους το Πάσχα  να σηματοδοτεί τα Πάθη του Κυρίου,  την Σταύρωση και την Ανάσταση του Θεανθρώπου μας , μα για τους μικρούς μας φίλους είναι μία δεύτερη  χαρά  μετά  τα Χριστούγεννα που θα γεμίσουν με δώρα που λαχταράει η ψυχούλα τους.

Ένα  τηλεφώνημα αρκεί για να ξεδιπλωθεί η λίστα. 

Τι θέλεις φέτος να σου πάρω  βαφτιστήρι μου; 

Ναι λέγε εσύ και εγώ  σημειώνω:

-Λαμπάδα.

–  Σοκολατένιο αυγό με ήρωες. 

– τσουρέκι. 

-παιχνίδι. 

-παπούτσια αθλητικά κόκκινα.

-Και από  ρούχα  τι θες καλοκαιρινά ή ανοιξιάτικα; 

Κάθε  χρόνο  προσπαθούμε να αγοράσουμε όσα  περισσότερα μπορούμε  στο βαφτιστήρι μας για να δούμε  την χαρά  στο πρόσωπό του.  Πολλές  φορές όμως  πέφτουμε σε μία  παγίδα αγοράζουμε περισσότερα από όσα αντέχει η τσέπη μας για να μην λείψει κάτι  απο το παιδί και ξεχνάμε ότι  τα υλικά αγαθά είναι μία προσωρινή χαρά.

 Ο νονός/α πρέπει να μάθουμε  στο παιδί ότι  δεν είναι δύο μεγάλες χαρές τον χρόνο αλλά  πολύ περισσότερα.  Είναι  ο πνευματικός του γονέας.  Θυμάμαι όταν  μου δόθηκε  η τιμή  να βαφτίσω ένα  αγγελούδι ο παπάς στην εκκλησία υποχρέωσε την μητέρα του να γονατίσει μπροστά μου και να μου ζητήσει το παιδί  μπροστά  στην Αγία Τράπεζα.

 Πρέπει  να υπάρχει  μία πολύ καλή  ολοχρονική επικοινωνία μεταξύ παιδιού και νονού. 

Καταλαβαίνω ότι σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει μια μεγάλη απόσταση χιλιομέτρων ανάμεσα τους αλλά όπως λέει και το ρητό η τεχνολογία ενώνει ( ένα απ τα καλά της). Υπάρχουν πολλοί νονοί που μετά  την βάπτιση εξαφανίζονται και στερούν ακόμα και τις δύο χαρές των παιδιών. 

Ότι χειρότερο μπορεί να κάνει  ένας νονός στο παιδί του.

Ψυχολογικό τραύμα που το ακολουθεί σε όλη  την ζωή του. Κάποιοι ίσως  με πουν υπερβολικό. 

Κάποτε είχα  και εγώ  έναν τέτοιο νονό που ούτε  τον έβλεπα, ούτε τον άκουγα, ούτε θυμάμαι ποτέ να μου πήρε κάτι.  Το να βλέπεις κάθε Χριστούγεννα- Πάσχα τα παιδιά να συζητούν στο σχολείο τι ζήτησαν και τι πήραν  από τους νονούς τους και εσύ να μην υπάρχεις ποτέ ή  να βλέπεις ακόμα  και τα δέματα των αδελφών σου να πλημμυρίζουν το σπίτι και εσύ να μην έχεις να περιμένεις τίποτα είναι ένα  τραύμα που κι αν κοντεύω  τα σαράντα δεν έχει  κλείσει ακόμα.  Γι’αυτό  κάθε νονός πρέπει να είναι  κοντά στο βαφτιστήρι του , να το βλέπει  σαν παιδί του για να πάρει και από εκεί  τις αξίες που χρειάζονται  για να μεγαλώσει όσο για τα υλικά αγαθά ότι μπορεί  ο καθένας ακόμα και μία σοκολάτα όταν την δίνεις με αγάπη θα είναι  η καλύτερη στον κόσμο. Καλό  Πάσχα σε όλους!

Καλό Πάσχα νονέ!!

Χρήστος Παναγιωτόπουλος