«Η Γραμμή της Μνήμης» του Ευάγγελου Ευαγγελάτου
Γράφει η Σοφία Αράβου-Παπαδάτου
Ο πιο όμορφος καμβάς, όχι πλήρης ημερών αλλά στο φουλ πολλαπλών εμπειριών. Ένας καμβάς γεμάτος αισιοδοξία, αφού «Όσο πεταλάρω το ποδήλατο, υπάρχω», όπως μας λέει ο γιατρός και συνεχίζει απτόητος το πανέμορφο ταξίδι ζωής, που μας περιγράφει μέσα από τις μνήμες του.
Ο «καμβάς» του είναι σε δυναμική εξέλιξη και θα τον πάει στα 100 και βάλε. Γιατί έτσι θέλει, γιατί έτσι πρέπει όλοι μας. Η ζωή ακούει, έχει αυτιά και συμπεραίνει: «Αυτός-Αυτή θέλουν να ζήσουν, άστους να υφαίνουν, να ζωγραφίζουν τον καμβά, έχουν δρόμο, ξέρουν να παλεύουν, ξέρουν να συγκινούνται από την ομορφιά».
Ο καμβάς ζωής δεν έχει ούγια και τελείωμα, αυξάνει και πλαταίνει μαζί μας, εμείς τον ξεντώνουμε – για να πω το ρήμα όπως η γιαγιά Ελπίδα Βανδώρου από τα Κομητάτα, νύφη στην Καρυά, πεθέρα στα Πατρικάτα. Εμείς τον ξεντώνουμε κάθε στιγμή, εκείνη 102 με γέλια, χόβολη, κρεατόπιτες και βελονάκι. Κάποιος άλλος-ονόματα δε λέμε συνέχεια, τα είπαμε- με πετάλια, πινέλα, ιατρική, πολιτική, ταξίδια, οικογένεια, φίλους και πάει λέγοντας…..
Ο Βαγγέλης Ευαγγελάτος του έδωσε και κατάλαβε του καμβά, όπως μας καταθέτει στις μνήμες του. Που να αρχίσεις και που να τελειώσεις! Δεν είναι μόνο η δική του ζωή, η παλέτα του έχει χρώμα για όλα και για όλους! Περιλαμβάνει χρονογράφημα, ιστορία, κοινωνική προσφορά, φτωχική αλλά ανέμελη παιδική ηλικία στην προσεισμική Κεφαλονιά. Μετανάστευση στην απρόσωπη Αθήνα, που κι εκείνη την κατέκτησε. Φοιτητική εμπειρία στην Ιταλία, με την Κάρμεν του Μπιζέ να τον μεταφέρει στην έκσταση- συνηθίζεται ως φαίνεται – κατάθεση και από προσωπική εμπειρία. Στρατιωτική θητεία στους ουρανούς των ραντάρ που επίσης κατέκτησε και ας κλαίει ακόμα για την πτώση αεροπλάνου 1969, από Χανιά με βουτιά στην Κερατέα- ακόμα θρηνεί τα 90 άτομα που χάθηκαν. Η Χούντα των Συνταγματαρχών του 67, η επιστράτευση του 74 για την Κύπρο, τι κλάμα κάναμε όλες τότε για τα αγόρια μας-boyfriends – που φεύγαν!
Η Ιατρική και το αγροτικό στις Σέρρες-τα γόνατα των καπνοπαραγωγών που δυνάμωνε ν΄αντέξουν τον κόπο της βαριάς δουλειάς. Γιατρός στις σπουδές με στόχο «καλός γιατρός» στο επάγγελμα και το κατάφερε, όχι μέσα από δικές του καταθέσεις, αλλά από γενική ομολογία.
Το ΕΣΥ που υπηρέτησε και αφιερώνει τη δημιουργία του στο ΠΑΣΟΚ – αγάπα τους φίλους σου με τα προτερήματά τους – ενταγμένος στο κίνημα από το ΠΑΚ στην Ιταλία- εδώ θα άλλαζε;Μην κοιτάς που εγώ έφυγα το 1996 με τον Μ. Χαραλαμπίδη. αιωνία του η μνήμη, άλλος «Ιταλός» του madeinItaly, χωρίς πρόβλεψη του madeinChina…τότε! Και τώρα εγώ πρέπει να πηγαίνω σε άλλα «καφενεία»; Πού ζούμε στον εμφύλιο;.. «έλα στον τόπο σου που λέγαν οι Πολίτισσες γιαγιάδες μου»!
Ιστορικές και πολιτικές καταγραφές για τα χρόνια που δεν είχαμε socialmedia και κινητά να φωτογραφίζουμε συνέχεια, τα καταγράφει πανέμορφα ο Βαγγέλης Ευαγγελάτος.
Τρία παιδιά δυο κόρες του καλλιτεχνικού χώρου – μουσικολογία, θεατρολογία-και ο γιος ψηφιακά του Πολυτεχνείου. Υπάρχει μεγαλύτερη χαρά;
Και ταξίδια και κουλτούρα και αυτογνωσία με λατρεία του ανθρώπου. Θρησκευτική πνευματικότητακαι εσωτερική γαλήνη μέχρι το Άγιον Όρος! Ποίηση και κανό και αφυδάτωση μεσοπέλαγα…. πόσα θυμάται που μας αφορούν όλους! Φροϋδική επανάληψη βιογραφίας, όταν η συνείδηση αφυπνίζεται και ολοκληρώνεται. Το συλλογικό ασυνείδητο του Καρλ Γιουνγκμας συμπεριλαμβάνει όλους και όταν ένας το καταγράφει, είναι θείο δώρο προς όλους!
Συγκινήθηκα με τη «Γραμμή της Μνήμης», σε κάθε παράγραφο και κεφάλαιο. Οι πολιτικοί εκ πτωχών και μη τζακιών, έχουν τη δική τους χάρη… όπως το λες, συμφωνείς Βαγγέλη!
Μόνο… εύχομαι καλή τύχη στον σκηνοθέτη που θα θελήσει να σκηνοθετήσει πιθανόν, μια ταινία μέσα από την Τριλογία του Ευάγγελου Ευαγγελάτου. Ήρα δεν θα βρει να κοσκινίσει, ούτε σανό. Είναι όλο στάρι και μακρύκοκκο!!
