Εικόνα άρθρου: kar.org.gr

Αυτός ο κακός στίχος με κάνει να μην μπορώ να καταπιώ για λίγο, μετά ξεχνιέμαι και συνεχίζω κανονικά επιβεβαιώνοντάς τον. Η «επικαιρότητα» σε σχέση με την Παλαιστίνη με κάνει να τον σκέφτομαι ξανά και ξανά και να τον ξεχνάω λίγο μετά, να συνεχίζω, σα να μην άλλαξε τίποτα στον κόσμο.

Θυμάμαι πριν χρόνια, περίπου δέκα, να φεύγει «Ένα καράβι για τη Γάζα», θυμάμαι ακόμα να εισβάλουν μέσα Ισραηλινοί στρατιώτες, θυμάμαι να τα βλέπω στις ειδήσεις. Ανάλυση της πολικής, κοινωνικής, στρατιωτικής κατάστασης δεν είμαι σε θέση να κάνω, υπάρχουν, όμως, πτυχές στο ζήτημα που ακόμα και για εμάς τους άσχετους με την πραγματικότητα της περιοχής δεν είναι εύκολο να τις χωνέψουμε.

Οι Εβραίοι, αυτός ο περιφερόμενος βιβλικός λαός, έχει περάσει παραπάνω από χίλια κύματα, πλήρωσε το τίμημα της ίδιας του της ύπαρξης πολύ ακριβά και το πληρώνει ακόμα. Το ολοκαύτωμα ήταν το αποκορύφωμα μετά από αιώνες διωγμών, αλλά όχι το τέλος διακρίσεων και προκαταλήψεων. Με αφορμή την υπαρκτή οικονομική δύναμη κάποιων Εβραίων υφαίνεται ένα ολόκληρο αφήγημα συνωμοσιολογικού χαρακτήρα, το οποίο μόνο αθώο δεν είναι. Πέραν από τα προφανή, ότι το παραπάνω αφήγημα αγνοεί επιδεκτικά βασικά στοιχεία, οικονομική δύναμη δεν έχουν μόνο μερικοί Εβραίοι, επίσης τα εκατομμύρια των Εβραίων παγκοσμίως δεν είναι πάμπλουτοι μοχθηροί τύποι, υπάρχει και ο παράγοντας του αντισημιτισμού που καλά κρατεί.

Είναι, λοιπόν, λογικό μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων να εκφράζει πηγαία συμπάθεια για το βασανισμένο ανά τους αιώνες λαό, έως εδώ είμαστε εντάξει. Τι συμβαίνει, όμως, όταν ένα κομμάτι του βασανισμένου λαού έχοντας αποκτήσει κρατική υπόσταση (με όποιο τρόπο και αν έγινε αυτό), είναι πλέον ο βασανιστής, είναι πλέον ο διώκτης; Αν καταδικάσω την κρατική πολιτική του Ισραήλ, είμαι ενάντια στους Εβραίους; Η δική μου απάντηση είναι όχι, το Ισραήλ διαπράττει εγκλήματα και δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για δικαιολόγηση, η εκπορευόμενη από τις κυβερνήσεις του θεωρία, ότι όποιος μας κρίνει είναι αντισημίτης, είναι παραπάνω από αισχρή, μιας και εκμεταλλεύεται βάσανα αιώνων για να ξεπλύνει εγκλήματα. Καμία κοινωνία, βέβαια, δεν είναι ομοιογενής, υπάρχουν φωνές εντός του Ισραήλ που εκφράζονται υγιώς, απόδειξη και ελπίδα οι διαδηλώσεις που έγιναν κατά των πρόσφατων φονικών επιθέσεων, αλλά πνίγονται συστηματικά.

Και αν τα παραπάνω αφορούν το πολιτικό και κάπως θεωρητικό σκέλος της υπόθεσης, δοκιμάστε να διαβάσετε τους αριθμούς των νεκρών αμάχων, δοκιμάστε να δείτε εικόνες και βίντεο από όσα γίνονται, έστω τις τελευταίες ημέρες. Ένα έγκλημα χρόνων με τις ευλογίες του “πολιτισμένου κόσμου”, χωρίς καν την ελπίδα ότι βλέπουμε την τελευταία πράξη του δράματος.

* MAGICDESPELL- SARAJEVO(ΦΩΝΑΞΕ),