Μα σε πιάνει μια αηδία…

Κάθε μέρα που περνάει γινόμαστε λίγο περισσότερο μοναχικά άτομα και λίγο λιγότερο κοινωνία.

Κάθε χρόνος που περνάει πάνω από το έρμο μας νησί το κάνει λίγο περισσότερο τουριστικό θέρετρο και λίγο λιγότερο μέρος για να ζεις.

Ένα νησί που το χειμώνα κλείνει και οι εναπομείναντες κοιτούν γύρω γύρω εξεταστικά το χώρο, αμήχανοι, πιθανώς εξαντλημένοι από το καλοκαίρι, θλιβερά περιμένοντας το επόμενο.

Όλοι; Όχι όλοι, ας μείνουμε αισιόδοξοι.

Σε αυτή τη στέπα (ή έρημο, ό,τι σας κάνει κέφι) υπάρχει ένα μικρό γαλατικό χωριό που αντιστέκεται.

Είναι το Αργοστόλι; Φοβάμαι πως όχι (χάριν ευκολίας, χωρίς να υποβαθμίζω τα όσα αξιόλογα γίνονται με κόπο από ηρωικές μειοψηφίες).

Είναι το Ληξούρι; Και ναι και όχι. Ήταν η Ιακωβάτειος… Είναι ο σύλλογος Ανάκαρα. Δεν είναι η δημοτική αρχή.

Τις τελευταίες μέρες γίναμε θεατές ενός ακόμα βήματος προς το παράλογο και μίας σπάνιας περίπτωσης όπου ενός καλού μύρια κακά έπονται. Αν έχεις τους κατάλληλους ανθρώπους όλα γίνονται. Η ευχάριστη και ελπιδοφόρα είδηση της ίδρυσης του πρώτου μουσικού σχολείου στο νησί δεν πρόλαβε να εορτασθεί καλά καλά και μας ήρθαν νέα απρόβλεπτα και εξαιρετικά παράλογα. Τα έβαλε κάτω η δημοτική αρχή στο Ληξουράκι και είπε πως δε χωράει ένα σχολείο και ένας πολιτιστικός σύλλογος (που χρησιμοποιεί όλη και όλη μια αίθουσα προκάτ) εκεί που μέχρι πριν μερικά χρόνια λειτουργούσαν ομαλά δύο τμήματα ΤΕΙ. Επομένως, η Ανάκαρα θα πρέπει να πεθάνει… εεε να φύγει, να πάει αλλού ήθελα να πω.

Όσο κάθομαι και το σκέφτομαι μου φαίνεται πολύ λογικό. Γιατί αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς τι τον χρειαζόμαστε τόσο πολιτισμό; Να τον πουλήσουμε δε μπορούμε, να τον νοικιάσουμε δε μπορούμε, άρα; Δεν τον χρειαζόμαστε. Επιπλέον, είναι πιθανότατο να μας δημιουργήσει προβλήματα. Η συλλογική δράση εκτός της εμπορευματοποιημένης λογικής που μας έχει κατακλύσει γεννά ερωτήματα και σκέψεις που είναι πιθανό (μαύρη η ώρα που το λέω) να ωθήσουν τα άτομα σε κριτική απέναντι σε υφιστάμενες καταστάσεις. Ακόμα χειρότερα, η συλλογική δράση γεννά όχι απλά την αίσθηση ότι μπορείς να είσαι ενεργός διαμορφωτής του περιβάλλοντός σου, αλλά σε μετατρέπει σε τέτοιο. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που φροντίζουν να μη μας βρουν τέτοια κακά.

Με την Ανάκαρα.

Για το kefaloniastatus.gr,
Αντζελίνα Γιαννοπούλου