Διαβάζοντας κανείς τη νέα ερασιτεχνική απόπειρα δημιουργίας ενός ανύπαρκτου προβλήματος για τον τόπο μας, έρχεται αβίαστα στο μυαλό του μια άλλη ελληνική κινηματογραφική ατάκα, πολύ πιο ταιριαστή για την περίπτωση: Γιάννη μου, γιάννενα, και καραμελόχαρτα!
Διότι το να προσπαθείς να στήσεις μια ολόκληρη σεναριακή κριτική περί απαξίωσης θεσμών και χαμένου μέτρου, επειδή ο Δήμος τιμά ανθρώπους με αξία, ξεπερνά τα όρια της αντιπολιτευτικής γκρίνιας και αγγίζει τα όρια της γραφικότητας.
Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, με στοιχεία και κοινή λογική.
Ο “συντάκτης” ανακαλύπτει σκάνδαλο επειδή μέσα στο 2026 ο Δήμος Αργοστολίου προχώρησε ή προτείνει σε τρεις τιμητικές διακρίσεις, συμπεριλαμβάνοντας τον παγκοσμίου φήμης ηθοποιό SimonPegg που διαφημίζει έμπρακτα την περιοχή μας παγκοσμίως, τον θρύλο του ελληνικού αθλητισμού Παναγιώτη Γιαννάκη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Τασούλα!
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κανένας απολύτως νομοθετικός ή θεσμικός περιορισμός στον αριθμό των επίτιμων δημοτών. Οι τιμητικές διακρίσεις δεν μπαίνουν σε ποσόστωση, ούτε μοιράζονται με το δελτίο ανά έτος.
Αν τύχει σε μια χρονιά να συγκεντρωθούν εξαιρετικές προσωπικότητες παγκόσμιου, εθνικού ή πολιτιστικού βεληνεκούς που συνδέονται με τον τόπο ή τιμούνται από την Πολιτεία, ο Δήμος οφείλει να πράξει το αυτονόητο και να τις τιμήσει.
Το να βαφτίζεις την αναγνώριση υπερβολή, επειδή έτυχαν τρεις σημαντικές περιπτώσεις στην ίδια χρονιά, δείχνει έλλειψη ευρύτερης οπτικής.
Ο “αρθρογράφος” επικαλείται δραματικά τον Ήρωα με Παντούφλες και τον ξεχασμένο στρατηγό Λάμπρο Δεκαβάλα, υπονοώντας ότι ο Δήμος μοιράζει φτηνές διακρίσεις χωρίς αντίκρισμα.
Στην ταινία, ωστόσο, ο ανδριάντας στήνεται για λάθος, ψεύτικους καιροσκοπικούς λόγους, ενώ στο Αργοστόλι μιλάμε για έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έναν κορυφαίο αθλητή πρότυπο ήθους και έναν διεθνή καλλιτέχνη.
Το να συγκρίνεις προσωπικότητες κύρους με τη σάτιρα μιας παλιάς κωμωδίας απλώς για να γεμίσεις τις παραγράφους δείχνει έλλειψη σοβαρού επιχειρήματος.
Σαν να μην έφταναν αυτά, ο “αρθρογράφος” ενοχλείται επειδή ο Δήμος εκδίδει συγχαρητήριες ανακοινώσεις για Κεφαλονίτες που διακρίνονται!
Αν ο Δήμος δεν έβγαζε ανακοινώσεις, η ίδια πηγή θα έγραφε ότι η Δημοτική Αρχή είναι αδιάφορη και κλεισμένη στον εαυτό της…
Όταν ο Δήμος επιβραβεύει και προβάλλει την αριστεία, πάλι φταίει γιατί δήθεν χάνεται η αξία της διάκρισης.
Δηλαδή, ό,τι και να κάνει η δημοτική αρχή, είναι καταδικασμένη να φταίει στον κόσμο της εσωστρέφειας.
Στην πραγματικότητα, ένας εξωστρεφής δήμος είναι απολύτως χρήσιμος για τον τόπο.
Σημασία δεν έχει το πόσοι αλλά το ποιοι είναι αυτοί που τιμώνται και τι φέρουν με αυτό που εκπροσωπούν.
Ο Δήμος Αργοστολίου δεν χρειάζεται ούτε νέους κανόνες, ούτε επιτροπές λογοκριτών για να αποφασίσει ποιον θα τιμήσει, καθώς το Δημοτικό Συμβούλιο είναι εκλεγμένο για να αξιολογεί με θεσμική ευθύνη.
Είναι πραγματικά κρίμα, όμως, ο κορυφαίος θεσμός του τόπου να γίνεται αντικείμενο μιζέριας από μόνιμους γκρινιάρηδες που βλέπουν απαξίωση παντού.
Η τοπική κοινωνία έχει ανάγκη από πρότυπα, εξωστρέφεια και προβολή ανθρώπων που εμπνέουν, κι όχι από μίζερη κριτική.
Ας αφήσουμε λοιπόν κατά μέρος τους κινηματογραφικούς παραλληλισμούς και ας επιτρέψουμε στον τόπο να τιμά περήφανα αυτούς που του προσθέτουν αξία.
Από το Γραφείο Δημάρχου Αργοστολίου
