Οι εικόνες και οι λεζάντες που ακολουθούν είναι της Αρετής Γραμμόζη:
Κοντινό πλάνο από το γεφύρι της Άρτας – Πασίγνωστη από το ομώνυμο θρυλικό δημοτικό τραγούδι που αναφέρεται στην «εξ ανθρωποθυσίας» θεμελίωσή του. Ο ίδιος όρος αποτελεί επίσης σύγχρονη μεταφορική έκφραση, όταν αναφέρονται έργα, τα οποία αργούν να ολοκληρωθούν όπως και στον θρύλο του τραγουδιού («Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν») 
Το γεφύρι της Κλειδωνιάς – Βοϊδομάτης. Πέτρινο μονότοξο, που χτίστηκε το 1853 με 37.000 γρόσια, χορηγία της Μπαλκίζ Χανούμ από το χαρέμι του μαλίκ Πασά. 
Η γέφυρα του Αώου – Κόνιτσα.
Κτίστηκε το 1869 (με επιδιορθώσεις λόγω μερικής κατάρρευσης το 1870-1871) από συνεργείο 50 μαστόρων με πιθανολογούμενο επικεφαλής τον Πυρσογιαννίτη πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο, έναν αγράμματο λαϊκό τεχνίτη. Σίγουρο πάντως είναι ότι ο πρωτομάστορας του γεφυριού της Κόνιτσας ήταν αυτός που τρία χρόνια νωρίτερα είχε χτίσει το γεφύρι της Πλάκας
Γέφυρα του Αώου – Κόνιτσα
Μονότοξο λιθόκτιστο γεφύρι που διακρίνεται για το τεράστιο τόξο του καθώς θεωρείται το υψηλότερο μονότοξο των Βαλκανίων. Συγκεκριμένα, το άνοιγμα του τόξου υπολογίζεται στα 35,60 μ. ενώ το ύψος του φθάνει τα 19,25 μ.
Γέφυρα του Αώου – Κόνιτσα
Κάτω από την καμάρα του, υπήρχε μια καμπάνα η οποία σήμαινε για να προειδοποιήσει τους περαστικούς να μη διαβούν το γεφύρι όταν φυσούσε δυνατός άνεμος από το εσωτερικό της χαράδρας, οπότε και υπήρχε κίνδυνος να παρασυρθούν και να πέσουν.
Στην άκρη της γέφυρας το πυροβολείο.
Γέφυρα Αρίστης – Πάπιγκου, Βοϊδομάτης
Κατασκευή το 1923 με έξοδα της κοινότητας Πάπιγκου.
Το γεφύρι του Κόκκορη – Νούτσου.
Πρωτοχτίστηκε το 1752, με την οικονομική συνδρομή του προεστού Νούτσου Κοντοδήμου από το χωριό Βραδέτο, ωστόσο επισκευάστηκε το 1910 από τον Κόκκορη, από το χωριό Κουκούλι, ο οποίος είχε το μύλο του εκεί, και έτσι ονομάζεται σήμερα γεφύρι Κόκκορη -Νούτσου.
Το γεφύρι του Κόκκορη – Νούτσου
Το τόξο του γεφυριού έχει μήκος 23,6μ και ύψος 8,5μ. Η πρόσβαση στο γεφύρι γίνεται και από τις δύο πλευρές με μονοπάτια που έχουν σκαλιστεί πάνω στους βράχους και αποτελούν συνέχεια της κατασκευής του. Δίπλα στο γεφύρι ορθώνεται ένας επιβλητικός κατακόρυφος βράχος,
Το τρίτοξο γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό. Κτίστηκε το 1814 και βρίσκεται κοντά στα χωριά Κήποι και Κουκούλι στο κεντρικό Ζαγόρι. Αρχικά ήταν ξύλινο ενώ μετά τη χορηγία του ηγούμενου Σεραφείμ μετατράπηκε σε πέτρινο και ονομάστηκε Καλογερικό. Αργότερα, πήρε και το όνομα Πλακίδα από τον Αλέξη Πλακίδα που το επισκεύασε το 1863, ενώ το 1912 ο Ευγένιος Πλακίδας συντήρησε και αυτός το γεφύρι χτίζοντας εκεί και μια βρύση.
