Με μεγάλη ικανοποίηση παρακολουθήσαμε την ιστορική εκδήλωση του Δήμου Αργοστολίου και του Κληροδοτήματος Σ. Φ. Αντύπα, με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών απ’ την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, που πραγματοποιήθηκε στον κήπο του Νάπιερ το περασμένο Σάββατο (17 Ιουλίου).

Οικοδεσπότες της βραδιάς ήταν το ζεύγος Τσιλιμιδού καθώς ο κ. Τσιλιμιδός μας καλωσόρισε εκ μέρους του Δήμου Αργοστολίου, αναπληρώνοντας το Δήμαρχο που απουσίαζε, ενώ η κυρία Ιλαριανή Τζανετάτου μας καλωσόρισε ως πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής του Κληροδοτήματος Σ.Φ. Αντύπα. Στη συνέχεια έγιναν οι εθιμοτυπικοί χαιρετισμοί από το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη, το Βουλευτή Κεφαλληνίας και τον Αντιπεριφερειάρχη ΠΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης. Την ευθύνη της παρουσίασης του προγράμματος είχε η κ. Ελένη Φωή, Έφορος Φιλολογικού τμ. Λ.Ε.Α..

Την ώρα των χαιρετισμών κάποιοι συμπολίτες μας που βρισκόντουσαν στα κοντινά μας καθίσματα εξέφρασαν δυσφορία για την καθυστέρηση της έναρξης των ομιλιών… Μήπως οι εκάστοτε διοργανωτές θα έπρεπε να ξανασκεφτούν αυτό το εθιμοτυπικό κομμάτι των εκδηλώσεων, τους χαιρετισμούς των επισήμων δηλαδή, που σπάνια έχουν να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό; Βάζουμε έναν προβληματισμό για σκέψη…

Στη συνέχεια είχαμε την ευχαρίστηση να παρακολουθήσουμε ένα μουσικό πρόγραμμα απ’ τη Δημοτική Φιλαρμονική Αργοστολίου “Δ. Λαυράγκας” υπό τη μαεστρία του Βασίλη Περλικίδη. Στο σημερινό μας άρθρο (θα ακολουθήσουν ακόμη δύο όπως εξηγούμε παρακάτω) είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε το ένα απ’ τα τρία τραγούδια που εκτελέστηκαν-το Θούριο του Ρήγα Φεραίου και του Χρήστου Λεοντή! Για τα επόμενα άρθρα μας ετοιμάζουμε ένα άλλο βίντεο με αποσπάσματα απ’ όλα τα τραγούδια που ακούστηκαν.

Αμέσως μετά η Φιλαρμονική αποχώρησε και η προσοχή μας στράφηκε προς το τραπέζι των ομιλητών. Συντονιστής της συζήτησης ήταν ο κ. Γιώργος Ματαράγκας, μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φιλολόγων Κεφαλονιάς-Ιθάκης. Αφού παρουσίασε τον κ. Θάνο Βερέμη, του έδωσε αμέσως το λόγο.

Ο Θάνος Βερέμης

Με την άνεση της εμπειρίας αλλά και των πλούσιων γνώσεών του, ο γνωστός πανεπιστημιακός μίλησε χωρίς σημειώσεις μπροστά του και ουσιαστικά αφηγήθηκε σε γενικές γραμμές την εξέλιξη του αγώνα που οδήγησε στη σύσταση ενός ανεξάρτητου κράτους. Τη λέξη “ανεξάρτητου” μπορούμε να τη βάλουμε σε εισαγωγικά, όπως είπε και ο καθηγητής, καθώς η χώρα μας έγινε ένα πεδίο επεμβάσεων από τις Μεγάλες Δυνάμεις σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τη σπουδαία επιτυχία της σύστασης ενός νέου κράτους με Σύνταγμα που προσομοίαζε περισσότερο πια στα άλλα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη.

Ο κ. Βερέμης εστίασε στο δίπολο Κολοκοτρώνης-Μαυροκορδάτος. Ο πρώτος, ο γέρος του Μοριά, διέπρεψε στο πεδίο της μάχης. Ήταν ένας σκληροτράχηλος πολεμιστής που πέτυχε στρατιωτικά θαύματα και κέρδισε το σεβασμό των ιστορικών καθώς τεκμηριωμένα προσπάθησε όσο μπορούσε να περιορίσει την εμφύλια αιματοχυσία. Ο δεύτερος, ο επιφανής Φαναριώτης, διέπρεψε στο πεδίο της πολιτικής. Στα πεδία των μαχών δεν είχε θέση αλλά αντιθέτως ήταν ο πρωταγωνιστής των Εθνοσυνελεύσεων που οδήγησαν στη συγκρότηση Συντάγματος για το νεοσύστατο ελληνικό κράτος.

Αργότερα ο Κολοκοτρώνης θα βρισκόταν στο πλευρό του Καποδίστρια και ο Μαυροκορδάτος απέναντι. Ο Καποδίστριας δεν είχε καλές σχέσεις με τους πρόκριτους και οι πρόκριτοι δεν είχαν καλή σχέση με τον Καποδίστρια που, όπως είπε ο κ. Βερέμης ήταν ένας άξιος Κυβερνήτης που μακάρι να τον διέθετε η Ελλάδα στο πολιτικό προσωπικό της και σήμερα, με αποτέλεσμα τη γνωστή σε όλους μας δολοφονία του…

Ιστορικό “φάουλ” από τον κ. Βερέμη;

Αυτό που μας έκανε εντύπωση στο σχετικό κομμάτι της ομιλίας του Καθηγητή, ήταν ο διαμοιρασμός ενός μέρους του “δικαίου”, ως προς τη δολοφονία του Καποδίστρια, στους πολιτικούς του αντιπάλους. Σκεπτόμενος απ’ τη μεριά των προκρίτων εξέφρασε την ένστασή τους που είχε να κάνει με τ’ ότι αυτοί είχαν “δώσει” τα παιδιά τους υπέρ της πατρίδος και γι’ αυτό δεν πίστωναν στον Καποδίστρια το δικαίωμα στις πολιτικές αποφάσεις. Ανέφερε μάλιστα το χαμό των παιδιών του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και εκθείασε την ομορφιά ενός απ’ τα αδικοχαμένα παιδιά του. Θα συμφωνήσουμε για τον άδικο χαμό του όμορφου παιδιού του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ήταν το δίχως άλλο μεγάλη απώλεια για τη ζάμπλουτη οικογένεια της Μάνης αλλά και για το έθνος μας. Ωστόσο, δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε ότι ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης είχε φιλοδοξίες που δεν έκρυβε προκειμένου να γίνει αυτός Ηγεμόνας της Ελλάδας. Μετά την εκλογή του Καποδίστρια έλεγε χαρακτηριστικά: “Ο θρόνος που επροσφέρατε στον Καποδίστρια ανήκει εις εμέ” και στον ίδιο τον Καποδίστρια : “Ο τόπος όπου κάθησαι ανήκει εις εμέ”(Θ. Παναγόπουλος, Τα ψιλά γράμματα της Ιστορίας, εκδ. Ενάλιος σελ. 60). Ύστερα δεν ήταν μόνο ο Μαυρομιχάλης που έζησε την πιο απάνθρωπη δυστυχία του να θάβει ένας γονιός τα παιδιά του. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Πάνος Κολοκοτρώνης, δευτερότοκος γιος του Θεόδωρου, δολοφονήθηκε κατόπιν ενέδρας στον εμφύλιο του 1824 από κυβερνητικούς… Γι’ αυτό δεν μπορούμε να δώσουμε κανένα δίκαιο στους δολοφόνους του Καποδίστρια αφού οι ζωές που χάθηκαν ήταν ζωές που αναζητούσαν δικαίωση και όχι εξαργύρωση.

Το “τρικ” του Θάνου Βερέμη

Εξιστορώντας την ιστορία του Ιμπραήμ ο Θάνος Βερέμης στράφηκε προς το κοινό και ρώτησε: “Ποιο ήταν το προϊόν που ήταν σε μεγαλύτερη έλλειψη μετά την αποχώρηση του Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο;“. Τότε, σκεφτήκαμε, ότι επειδή ο Ιμπραήμ είχε εκδηλώσει καταστροφική μανία καίγοντας τις φυτείες και τα δέντρα στο πέρασμά του, σφάζοντας ακόμη και τα ζωντανά προκειμένου να μη βρίσκουν οι επαναστατημένοι Έλληνες προμήθειες, ίσως το κάψιμο των ελιών να είχε προκαλέσει έλλειψη του βασικού αγαθού του λαδιού. Οπότε δώσαμε αυτήν την απάντηση (ακούγεται στο βίντεο που ακολουθεί). Ωστόσο, ο κ. Βερέμης απάντησε ότι δεν ήταν το λάδι, αλλά οι γυναίκες καθώς είχαν πουληθεί μετά την αιχμαλωσία τους στα σκλαβοπάζαρα…
Μα κύριε Καθηγητά, οι γυναίκες δεν είναι προϊόντα αλλά άνθρωποι!!!

Πριν κλείσουμε θέλουμε με την ευκαιρία να παραθέσουμε την ηρωική απάντηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη προς τις αξιώσεις του Ιμπραήμ για παράδοση:

“Αυτό όπου μας φοβερίζεις, να μας κόψεις και κάψεις τα καρποφόρα δένδρα μας… όχι τα κλαριά να μας κόψεις, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνο πέτρα πάνω στην πέτρα να μη μείνη, ημείς δεν προσκυνούμε. Τι τα δένδρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις, την γην δεν θέλει την σηκώσεις και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και θα μετακάνει. Μόνο ένας Έλληνας να μείνει, πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γην μας θα την κάνεις δική σου, βγάλ’ ντο από τον νου σου“.(Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη, όπ. παρ. σ. 161)

Λόγω του μεγάλου όγκου των βίντεο που καταγράψαμε, θα παρουσιάσουμε την κατά γενική ομολογία επιτυχημένη αυτή προσπάθεια σε τρία μέρη. Στο σημερινό πρώτο μέρος παρουσιάζουμε ολόκληρη την ομιλία του Ιστορικού, Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, κυρίου Θάνου Βερέμη, στο βίντεο που ακολουθεί. Θα ακολουθήσουν η ομιλία του Πέτρου Πετράτου στο δεύτερο μέρος και η ομιλία της Δώρας Μαρκάτου στο τρίτο και τελευταίο μέρος.

Γιάννης Βαρούχας