Λες και το ήξερε ότι θα ήταν «πάντα μαζί τους» , στη μνήμη τους , έγραφε από την Ακροναυπλία στις 23/1/41 στα ανιψάκια του ο Παντελής Ζησιμάτος , ένας από τους 200 ηρωικούς νεκρούς που αντίκρισαν τον θάνατο εκείνη τη ματωμένη πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή .
«Ενθύμιο μιανής ζωής» λίγης σε χρόνια – μόλις 32 χρόνων ήταν όταν εκτελέστηκε από τους ναζί – αλλά τόσο μεγάλης και γεμάτης από ηρωισμό ..
Γεννημένος στα Κοντογουράτα της Θηνιάς στην Κεφαλονιά , πιάστηκε στις 14 Αυγούστου 1936 από τη δικτατορία του Μεταξά εξορίστηκε στην Ανάφη και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο της Λάρισας και τέλος στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, από όπου μαζί με τους υπόλοιπους 199 κομμουνιστές πέρασε στην αθανασία .
Πόσο περήφανα θα ήταν ( ή είναι ) αυτά τα ανιψάκια για τον ήρωα θείο τους . Μαζί τους περήφανοι κι εμείς ! Αιωνία του η μνήμη .
Καλλιβωκά Σταματούλα
Η κάρτα από το αρχείο του ΚΚΕ.
