Εικόνα: Γεράσιμος Αποστολάτος
Τα παρακάτω κείμενα δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα του Σπύρου Αλεβιζόπουλου, kefalonianews.gr, από τον Πέτρο Πετράτο με αφορμή τη συνέντευξη στο ραδιόφωνο του Inkefalonia 89,2 και στην νέα εκπομπή “Viva Voce στα fm με τον Γιάννη Βαρούχα”.
Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Πέτρος Πετράτος: Φίλε Σπύρο, καλησπέρα,
Αναρτώντας χτες τη συνέντευξή μου με Γιάννη Βαρούχα, υπογράμμιζες τη σύντομη αναφορά μου στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Είχα κάποτε (το 2020) γράψει κάτι σχετικό με αυτό το θέμα, με αφορμή μια απαράδεκτη απάντηση του βουλευτή Π. Καππάτου σε σχετική ανακοίνωση της ΕΛΜΕΚΙ.
[Μέρος πρώτο]
- Και τώρα ερχόμαστε στην κύρια αντίθεση του κ. Καππάτου με το κείμενο της ΕΛΜΕΚΙ. Ο αγαπητός βουλευτής «πατά» σε μια φράση του Μηνύματος της ΕΛΜΕΚΙ (: «οι Δυτικοί Σύμμαχοι σήκωσαν όπλα ενάντια στην Γερμανία μόνο το 1944»), την οποία χαρακτηρίζει «ντροπιαστική» και απαντώντας στο σωματείο το κατακρίνει για προσβολή της μνήμης εκατομμυρίων ανθρώπων, οι οποίοι «πολέμησαν [προφανώς από την πλευρά της Δύσης] τις δυνάμεις του Άξονα σε όλο τον πλανήτη από το 1939 ως το 1945», προσθέτοντας επιπλέον ότι «η μάχη της Αγγλίας, η μάχη του Ατλαντικού, ο πόλεμος στον Ειρηνικό και την Ασία εναντίον της Ιαπωνίας, η απόβαση των Συμμάχων στο Μαρόκο και τη Σικελία, η ήττα της Ιταλίας, οι μάχες στο Ελ Αλαμέιν και τη Βόρεια Αφρική … για την ΕΛΜΕΚΙ όλα αυτά τα γεγονότα δε συνέβησαν ποτέ».
Νομίζω ότι εδώ παρατηρείται μια παρανόηση του κειμένου της ΕΛΜΕΚΙ. Η τελευταία – για να καταλάβει ο αναγνώστης του δικού μας κειμένου ό,τι θα ακολουθήσει – αφού αρχικά υποστήριξε ότι το φασισμό τον εξέθρεψε το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και άρα αυτό το σύστημα δε θέλει πραγματικά να τον πολεμήσει, αναφέρει ότι για το «τσάκισμα του φασισμού» δεν προσπάθησε ο καπιταλισμός, τα δυτικά καπιταλιστικά κράτη, οι Δυτικοί δηλαδή Σύμμαχοι, αλλά «οι αντιστασιακές οργανώσεις των λαών αλλά και ιδιαίτερα το νεοσύστατο σοσιαλιστικό κράτος της Σοβιετικής Ένωσης με τον ασύλληπτο αριθμό των 20 εκατομμυρίων νεκρών». Υπάρχει αναμφίβολα μια λογική στη σκέψη της. Και για να τεκμηριώσει αυτήν της τη θέση αναφέρει ότι «οι Δυτικοί Σύμμαχοι σήκωσαν όπλα ενάντια στην Γερμανία μόνο το 1944, δηλαδή μετά την στρατιωτική νίκη της [Σοβιετικής Ένωσης επί της Γερμανίας]».
Με βάση τα προηγούμενα και τη ρητά διατυπωμένη άποψη της ΕΛΜΕΚΙ, τι σημαίνει το παραπάνω; Σημαίνει ότι, ενώ ο πόλεμος έχει ξεκινήσει και έχει δηλωθεί ανοικτά η θέληση τόσο των Δυτικών όσο και της Σοβιετικής Ένωσης (Σ.Ε.) να πολεμήσουν τον Άξονα, οι Δυτικοί, όταν ο Χίτλερ πολεμά τη Σ.Ε., δε συντονίζονται μαζί της, προκειμένου να ελαφρυνθεί, με συνδυασμό από κοινού χτυπημάτων, το Ανατολικό Μέτωπο και να δημιουργηθεί ένα Δεύτερο Μέτωπο, έτσι ώστε να διασπαστούν οι δυνάμεις του Χίτλερ. Αυτό εγώ καταλαβαίνω και νομίζω πως αυτό είναι το πνεύμα της συγκεκριμένης φράσης. Δηλαδή με άλλα λόγια, έπρεπε, μόλις επιτέθηκε η Γερμανία εναντίον της Σ.Ε., να δημιουργηθεί ένα Δεύτερο Μέτωπο. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, είναι κανείς που διαφωνεί; Αυτή δε θα έπρεπε να ήταν η τακτική των Δυτικών Συμμάχων; Και όμως, ενώ η επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης έγινε τον Ιούνιο του 1941, οι Σύμμαχοι δημιούργησαν το Δεύτερο Μέτωπο το 1944 (!!!), δηλαδή αφού η Σ.Ε. είχε νικήσει τον Χίτλερ στα εδάφη της και ετοιμαζόταν να τον κυνηγήσει στην κεντρική και δυτική Ευρώπη…
- Αλλά ας δούμε κάποια σημαδιακά γεγονότα, ώστε να τεκμηριώσουμε πότε, πώς και γιατί οι Δυτικοί Σύμμαχοι προχώρησαν στο άνοιγμα Δεύτερου Μετώπου, το οποίο μπορούσε να συμβάλει καθοριστικά στο τσάκισμα του φασισμού. Γιατί και αυτό το τελευταίο (το τσάκισμα του φασισμού) έχει σημασία: πολεμώ τον Άξονα, για να τον τσακίσω – άρα τον πολεμώ σε άριστη συνεργασία με τους συμμάχους μου – και όχι τον πολεμώ εκεί που κινδυνεύουν αποκλειστικά τα δικά μου και μόνο συμφέροντα. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν κάνω πόλεμο για να τσακίσω το φασισμό, αλλά … – θα καταλάβουμε στη συνέχεια το γιατί. [Διευκρινίζουμε ότι όσα στοιχεία – γεγονότα, ημερομηνίες, δηλώσεις και αριθμοί – αναφερθούν, είναι τεκμηριωμένα, αλλά λόγω χώρου δεν παραθέτουμε τις παραπομπές].
► Ενώ ο Τσώρτσιλ είχε δηλώσει αμέσως μετά τη γερμανική εισβολή κατά της Σ.Ε. (νύχτα της 21ης προς την 22α Ιουνίου 1941) ότι «ο κίνδυνος που απειλεί τη Ρωσία είναι και κίνδυνος που απειλεί κι εμάς και τις Ηνωμένες Πολιτείες», δεν υπήρξε συγκεκριμένη έμπρακτη εκδήλωση βοήθειας από τους Συμμάχους Αγγλία και ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα:
▬ Στις 12 Ιουλίου 1941 υπογράφεται στη Μόσχα η πρώτη συμφωνία ανάμεσα στην Αγγλία και τη Σ.Ε. για κοινές ενέργειες κατά της Γερμανίας και αμοιβαία βοήθεια. Αλλά τίποτε το πρακτικό δε προκύπτει.
▬ Στις 18 Ιουλίου 1941 με επιστολή του ο Στάλιν θέτει στον Τσώρτσιλ για πρώτη φορά τη δημιουργία Δεύτερου Μετώπου, με σκοπό να ανακουφιστεί τη σοβιετική πλευρά αλλά και να περικυκλωθεί σιγά-σιγά η Γερμανία. Καμία ανάληψη συγκεκριμένης ενέργειας.
▬ Στις 22 Δεκεμβρίου 1941 στη συνάντηση Τσώρτσιλ και Ρούζβελτ στην αμερικανική πρωτεύουσα αποφασίζεται αντί για Δεύτερο Μέτωπο στην Ευρώπη – εκεί δηλαδή που θα έπρεπε να χτυπηθεί ο ναζισμός – να ξεκινήσει πολεμική επιχείρηση στη Βόρεια Αφρική. Και τούτο γιατί αυτή η κίνηση ανταποκρινόταν στα γεωστρατηγικά, οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα της Αγγλίας στην Αίγυπτο και Μέση Ανατολή (πετρέλαια, δρόμος προς τις Ινδίες) – κάτι που το δέχτηκαν και οι ΗΠΑ.
▬ Το 1942 γίνονται συζητήσεις για το άνοιγμα Δεύτερου Μετώπου: την άνοιξη του 1942 υιοθετεί ο Ρούζβελτ τη δημιουργία Δεύτερου Μετώπου‧ το Μάιο ενημερώνει τον Στάλιν ότι υπάρχουν δυνατότητες για το Δεύτερο Μέτωπο‧ στις 10 Ιουνίου υπογράφεται κοινό ανακοινωθέν Αγγλίας και Σ.Ε., όπου γίνεται λόγος για άνοιγμα του Δεύτερου Μετώπου μέσα στο 1942. Παραταύτα, όλα αυτά αθετούνται και μετατίθεται το ζήτημα για το 1943…
► Στο μεταξύ, οι Σοβιετικοί έχουν κατορθώσει (Οκτώβριος 1941-Ιανουάριος 1942) να εμποδίσουν τους Γερμανούς να καταλάβουν την πρωτεύουσά τους τη Μόσχα σε μια σειρά από μάχες, που κόστισαν περισσότερες από 1.000.000 απώλειες. Η απουσία, όμως, ενός Δεύτερου Μετώπου έδωσε τη δυνατότητα στον Χίτλερ να ανασυντάξει τις δυνάμεις του μετά την ήττα του στη Μόσχα και να ξεκινήσει νέες αντεπιθέσεις, φτάνοντας μέχρι την Κριμαία.
▬ Το συμπέρασμα: Με τη στάση τους οι Δυτικοί Σύμμαχοι επιβεβαίωσαν στην πράξη τις προθέσεις τους: από τη μια να εξασθενήσει η Σ.Ε. όσο γίνεται, πολεμώντας μόνη της με τον Χίτλερ, ώστε να μην μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στις μεταπολεμικές εξελίξεις, και από την άλλη μεριά να διεξάγουν επιχειρήσεις οι Δυτικοί εναντίον του Χίτλερ, όπου είχαν τα δικά τους συμφέροντα.
► Η χρονιά του 1943 ξεκινά με νέο αίτημα του Στάλιν για άνοιγμα Δεύτερου Μετώπου στην Ευρώπη από τους Δυτικούς, προκειμένου να αποσυρθούν ή να ελαττωθούν οι γερμανικές δυνάμεις από το Ανατολικό (δηλαδή το ρωσογερμανικό) Μέτωπο.
▬ Αρχικά δηλώνεται ότι οι πολεμικές επιχειρήσεις στη Βόρεια Αφρική και η «υλική βοήθεια» στη Σ.Ε. συνιστούν … το Δεύτερο Μέτωπο.
▬ Αργότερα ο Τσώρτσιλ ανακοινώνει ότι ετοιμάζονται επιχειρήσεις μέσω της Μάγχης για τον Αύγουστο με Σεπτέμβριο του 1943.
▬ Τελικά, το Μάιο στην Ουάσιγκτον Τσώρτσιλ και Ρούζβελτ συμφωνούν να προχωρήσουν οι Δυτικοί Σύμμαχοι στην κατάληψη της Σικελίας και στην απόβαση στην Ιταλία και τη Γαλλία μέσα στο 1944. Για άλλη μια φορά μετατίθεται η δημιουργία του Δεύτερου Μετώπου, με το οποίο η αντιχιτλερική συμμαχία Δυτικών και Σ.Ε. θα χτυπούσε τη Γερμανία με ενωμένες τις δυνάμεις της και θα συντόμευε έτσι την ήττα του φασισμού και το τέλος του Πολέμου.
▬ Είναι η τρίτη χρονιά που οι Δυτικοί Σύμμαχοι καιροσκοπούν για το θέμα του Δεύτερου Μετώπου. Έχουν αφήσει τη Σ.Ε. να σηκώσει το βάρος της χιτλερικής επιδρομής, να ματώσει όσο γίνεται περισσότερο για την κοινή, εννοείται, αντιφασιστική νίκη (εκατομμύρια οι νεκροί, χώρια οι υλικές καταστροφές σε υποδομές κ.λπ.) και αυτοί υπόσχονται και αναβάλλουν και εξαπατούν τη σύμμαχό τους Σ.Ε.
► Όταν, όμως, η πλάστιγγα άρχισε να κλίνει προς το μέρος των Σοβιετικών με τις μάχες στο Στάλινγκραντ (2 Φεβρουαρίου 1943) και στο Κούρσκ (23 Αυγούστου 1943) και ο Κόκκινος Στρατός αποκτούσε την απόλυτη υπεροχή σε όλες τις κατευθύνσεις του Ανατολικού Μετώπου, τότε αντιλήφθηκαν οι Δυτικοί Σύμμαχοι ότι εκείνες οι νίκες δεν απειλούσαν μόνο τη χιτλερική Γερμανία, αλλά ανέτρεπαν και τα δικά τους σχέδια σχετικά με το Δεύτερο Μέτωπο, καθώς μια επιπλέον καθυστέρησή του θα επέτρεπε στους Σοβιετικούς να φτάσουν μόνοι τους στο Βερολίνο!
▬ Έτσι λοιπόν, στη Σύσκεψη των υπουργών Εξωτερικών της Αγγλίας, των ΗΠΑ και της Σ.Ε. στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1943 αποφασίζεται επιτέλους το άνοιγμα του Δεύτερου Μετώπου στην Ευρώπη για το καλοκαίρι του 1944.
▬ Η παραπάνω απόφαση επισημοποιείται στη Διάσκεψη της Τεχεράνης (28 Νοεμβρίου -1 Δεκεμβρίου 1943) από τους αρχηγούς των τριών κρατών Τσώρτσιλ, Ρούζβελτ και Στάλιν, οι οποίοι έπρεπε να απαντήσουν στο ερώτημα αν θα ασκηθεί η πίεση από Νότο προς Βορρά ή αν θα γίνει απόβαση μέσω της Μάγχης. Επικράτησε η γνώμη των Στάλιν και Ρούζβελτ, οι οποίοι επέμεναν ότι η εισβολή στη Γαλλία ήταν ο μόνος τρόπος να ηττηθεί η Γερμανία.
► Επομένως, οι νίκες αποκλειστικά της Σ.Ε. και η μεταφορά του πολέμου στις κατεχόμενες ευρωπαϊκές χώρες με την ορμητική προέλαση του Κόκκινου Στρατού ανάγκασαν τους Δυτικούς Συμμάχους να συμφωνήσουν στη δημιουργία του Δεύτερου Μετώπου μέσα στο 1944 – κάτι που τόσον καιρό πριν το ζητούσε η Σ.Ε.
▬ Ποιος αντικειμενικός κριτής μπορεί να αμφισβητήσει αυτήν την πραγματικότητα; Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι αυτό συνέβη με πάρα πολύ μεγάλη καθυστέρηση λόγω του καιροσκοπισμού των Δυτικών;
▬ Μόνο ένας κοντόφθαλμος δεν μπορεί να δει και να αντιληφθεί ότι η έκβαση του Πολέμου είχε πια κριθεί από την ήττα της Γερμανίας στα ρωσικά εδάφη. Μόνο όποιος «διαβάζει» την Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με παρωπίδες δεν μπορεί να κατανοήσει ότι τα γερμανικά στρατεύματα, έπειτα από ένα σκληρό τρίχρονο αγώνα στο Ανατολικό Μέτωπο, είχαν τόσο εξασθενήσει, ώστε δε θα μπορούσαν να προβάλουν σοβαρή αντίσταση στα αγγλικά και αμερικανικά στρατεύματα, που θα αποβιβάζονταν στη Νορμανδία – πότε; – στις 6 Ιουνίου 1944….
► Να, λοιπόν, γιατί η ΕΛΜΕΚΙ στο Μήνυμά της αναφέρει ότι «οι Δυτικοί Σύμμαχοι σήκωσαν όπλα ενάντια στην Γερμανία μόνο το 1944, δηλαδή μετά την στρατιωτική νίκη της [Σοβιετικής Ένωσης επί της Γερμανίας]».
▬ Πού είναι, επομένως, η παραχάραξη της Ιστορίας;
▬ Μπορεί να θεωρηθεί η παραπάνω φράση από την ανακοίνωση της ΕΛΜΕΚΙ «ντροπιαστική» ή «προσβλητική»;
▬ Μπορεί να θεωρηθεί η ανακοίνωση, που περιέχει την παραπάνω φράση, «ανιστόρητη» και διχαστική»;
▬ Με όσα έως εδώ έχουν αναφερθεί, νομίζω όχι. Αν υπάρχουν διαφορετικά στοιχεία, ας κατατεθούν.
Μέρος δεύτερο
- Σχετικά με όλα τα παραπάνω τίθεται και ένα άλλο ερώτημα, το οποίο βέβαια το θέτουμε εμείς, για να δούμε και από μια άλλη οπτική τις δύο πολιτικές και τακτικές, που συγκρούστηκαν κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και για να κατανοήσουμε πόσο σύνθετος ήταν εκείνος ο Πόλεμος: Γιατί η ναζιστική Γερμανία, χωρίς να έχει εξασφαλίσει εξολοκλήρου τα νώτα της, άνοιξε ένα τόσο σοβαρό μέτωπο στην Ανατολή, εισβάλλοντας στη Σοβιετική Ένωση (Σ.Ε.);
► Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε:
▬ Με μια πρώτη ματιά ο καθένας μπορεί να θεωρήσει ότι η Γερμανία έκανε μια παρακινδυνευμένη κίνηση. Και μάλιστα, τη στιγμή που είχε αποτύχει στη μάχη της Αγγλίας, καθώς δεν είχε κατορθώσει να κάμψει την Αγγλία – και επομένως τα νώτα της παρέμεναν αφύλακτα και άρα πάντοτε υπήρχε ο κίνδυνος αντιπερισπασμού.
▬ Ωστόσο, χωρίς να περιμένει πότε θα καμφθεί η Αγγλία, αποφασίζει παραταύτα την επίθεση εναντίον της Σ.Ε. Άρα, στην πραγματικότητα κάποιοι άλλοι ήταν οι στόχοι του Χίτλερ. Ποιοι όμως;
▬ Επειδή κύριος στόχος του φασισμού/χιτλερισμού ήταν – και είναι – η εξόντωση του κομμουνισμού, ο κύριος στόχος της χιτλερικής Γερμανίας ήταν ουσιαστικά η συντριβή του νέου σοσιαλιστικού κράτους της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτή ήταν – θέλουμε δε θέλουμε – η «αποστολή» του Χίτλερ. Γι’ αυτό και « τόλμησε» να πραγματοποιήσει το κύριο καθήκον του, το οποίο, παρεμπιπτόντως, (το κύριο δηλαδή καθήκον του Χίτλερ) το γνώριζαν και οι Δυτικοί Σύμμαχοι.
▬ Μόλις, λοιπόν, ο Χίτλερ εξασφάλισε τις απαραίτητες ελάχιστες προϋποθέσεις – κυρίως μια σταθερή βάση ανεφοδιασμού – εξαπέλυσε την επίθεση εναντίον της Σ.Ε. και αφοσιώθηκε στην υλοποίηση αυτού του στόχου.
▬ Και φυσικά οι Δυτικοί Σύμμαχοι δε θέλησαν να τον … ενοχλήσουν στην Ευρώπη – ή μήπως τον ενόχλησαν; Γιατί και γι’ αυτούς η ύπαρξη της σοσιαλιστικής Σοβιετικής Ένωσης ήταν κάρφος στα μάτια τους. Έτσι, τον άφησαν ήσυχο να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά. (Ας μην ξεχνάμε ότι παρόμοια «δουλειά» προσπάθησαν να κάνουν οι Δυτικοί Σύμμαχοι, τα καπιταλιστικά δηλαδή κράτη, αμέσως μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 με την εισβολή τους στα εδάφη της τότε Ρωσίας – μαζί τους και ο «δικός μας» Ελευθέριος Βενιζέλος – για να καταστρέψουν το νέο καθεστώς, αλλά δεν τα κατάφεραν. Αν τότε τα είχαν καταφέρει, ίσως, λέω ίσως, να … μη χρειαζόταν ο Χίτλερ).
► Να, γιατί οι Δυτικοί Σύμμαχοι αντιδρούσαν, καιροσκοπούσαν, καθυστερούσαν για τη δημιουργία του Δεύτερου Μετώπου στην Ευρώπη, όταν τους το ζητούσε ο Στάλιν…
► Τα πράγματα, όμως, δεν ήρθαν, όπως τα υπολόγιζαν οι Δυτικοί Σύμμαχοι. Όταν ο Κόκκινος Στρατός, αφού μόνος του τελικά απέκρουσε νικηφόρα τη γερμανική επίθεση, προέλαυνε ορμητικά στις κατακτημένες ευρωπαϊκές χώρες, τότε οι Αγγλο-Αμερικανοί συνειδητοποίησαν την κατάσταση: άρχισαν να ανησυχούν μήπως η παραπέρα καθυστέρηση του Δεύτερου Μετώπου θα άφηνε μόνο του τον Κόκκινο Στρατό να φτάσει στο Βερολίνο και να απελευθερώσει ολόκληρη την Ευρώπη…
▬ Έτσι λοιπόν, «πείστηκαν» για το άνοιγμα του Δεύτερου Μετώπου: για να έχουν δηλαδή λόγο στη μεταπολεμική κατάσταση στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
- Μα θα ρωτήσει κάποιος, όπως άλλωστε θέτει το ζήτημα και ο κ. Καππάτος: «[…] η μάχη της Αγγλίας, η μάχη του Ατλαντικού, ο πόλεμος στον Ειρηνικό και την Ασία εναντίον της Ιαπωνίας, η απόβαση των Συμμάχων στο Μαρόκο και τη Σικελία, η ήττα της Ιταλίας, οι μάχες στο Ελ Αλαμέιν και τη Βόρεια Αφρική … για την ΕΛΜΕΚΙ όλα αυτά τα γεγονότα δε συνέβησαν ποτέ»;.
► Κανένας, νομίζω, δεν μπορεί να αγνοήσει τα παραπάνω, κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τα παραπάνω δεν έγιναν – ούτε φυσικά και η ΕΛΜΕΚΙ.
▬ Και η μάχη της Αγγλίας έγινε και έχει την αξία της,
▬ και στον Ατλαντικό γράφτηκαν σελίδες ηρωισμού χάρη στην καταλυτική παρέμβαση της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (Ο.Ε.Ν.Ο.) με γραμματέα της τότε τον Κεφαλονίτη αγωνιστή, μέλος του ΚΚΕ, Αντώνη Αμπατιέλο – για να θυμηθούμε άλλον ένα δικό μας Κεφαλονίτη εκτός από τους αδελφούς Χριστόδουλο και Ιωάννη Τσιγάντε, που μας θύμισε ο κ. Καππάτος – και με σύνθημά της το «Κρατήστε τα πλοία εν κινήσει»,
▬ και στον Ειρηνικό δεν ήταν λίγες οι συγκρούσεις με το γιαπωνέζικο φασισμό,
▬ και η απόβαση των Δυτικών Συμμάχων στη Σικελία και Ιταλία έπαιξε το ρόλο της,
▬ και το Afrika Korps με τον Ρόμμελ και τη φονική μάχη στο Ελ Αλαμέιν έχει τη θέση του στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
▬και αρκετά άλλα, που θα μπορούσε κανείς να αναφέρει.
▬ Και σε όλα αυτά τα μέτωπα δόθηκαν σημαντικές μάχες και δέχτηκαν σοβαρά χτυπήματα οι δυνάμεις του Άξονα.
► Όμως, γνώριζαν πολύ καλά οι Δυτικοί Σύμμαχοι ότι ο πόλεμος θα κρινόταν στην Ευρώπη και άρα εκεί έπρεπε να χτυπηθεί ο Άξονας.
▬ Γιατί δεν το έκαναν; Γιατί δεν ήταν μέσα στις προτεραιότητές τους;
▬ Επειδή, όπως παραπάνω αναφέραμε, καθυστερώντας τη δημιουργία του Δεύτερου Μετώπου στην Ευρώπη, από τη μια μεριά επιδίωκαν να κάνουν οικονομία στις δυνάμεις τους, και από την άλλη άφηναν τη Σ.Ε. να σηκώνει το κύριο βάρος του Πολέμου στην Ευρώπη σε όλη τη διάρκεια του 1942 και 1943, προκειμένου να εξασθενίσει, ώστε να μην μπορεί να παίξει σοβαρό ρόλο στις μεταπολεμικές εξελίξεις.
►Εξάλλου, τα νούμερα είναι ακριβείς μάρτυρες αυτής της καιροσκοπικής πολιτικής των Δυτικών Συμμάχων:
▬ Ακόμη και κατά το 1944, ενώ έχουν μπει στον Πόλεμο στην Ευρώπη και οι Δυτικοί Σύμμαχοι, το μέτωπο στην Ανατολή (ρωσο-γερμανικό) εκτεινόταν σε 2.900 χιλιόμετρα μήκος και σε 350-450 χιλιόμετρα βάθος, ενώ το μέτωπο των Αγγλο-Αμερικανών δεν ξεπερνούσε τα 500-600 χιλιόμετρα.
▬ Κατά το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 1944, όταν δηλαδή οι μάχες στο Δυτικό Μέτωπο βρίσκονταν στο ανώτερό τους επίπεδο, η Γερμανία απασχολούσε στο Ανατολικό Μέτωπο 60 μεραρχίες και 12 ταξιαρχίες, ενώ στο Δυτικό Μέτωπο 12 μεραρχίες και 5 ταξιαρχίες.
▬ Σε όλη τη διάρκεια του 1944 οι Σοβιετικοί εξόντωσαν 126 μεραρχίες και 25 ταξιαρχίες της Γερμανίας, ενώ την ίδια περίοδο οι Αγγλο-Αμερικανοί σε όλες τις επιχειρήσεις τους στην Ιταλία, τη Γαλλία με το άνοιγμα του Δεύτερου Μετώπου κατέστρεψαν 70 γερμανικές μεραρχίες.
▬ Κι ακόμη: συνολικά οι απώλειες των Γερμανών κατά το ίδιο διάστημα στο Ανατολικό Μέτωπο ήταν 917.000, ενώ στο Δυτικό 294.000.
- Αυτά… Αυτά είχαμε να γράψουμε. Δεν είναι εύκολο ένα τόσο πολυσύνθετο ζήτημα να το παρουσιάσεις με ένα σύντομο δημοσίευμα. Δεν είναι εύκολο να δαμάσεις μια σειρά από βιβλία και ντοκουμέντα, για να συντάξεις ένα σύντομο σχετικά κείμενο. Ας ελπίσουμε, πάντως, ότι όσα γράψαμε ήταν κατανοητά αλλά και … ερεθιστικά για παραπέρα μελέτη.
Γιατί, ακριβώς, δε φτάνουν όσα γράψαμε. Καλό είναι ο καθένας μας να διαβάσει, να μελετήσει, να «ψάξει» – για να θυμηθούμε και την ΕΛΜΕΚΙ – να «ψάξει» μήπως ο Πετράτος παραπλανεί…
«Αντισταθείτε / […] / και σε μένα ακόμα που σας ιστορώ», έχει γράψει χαρακτηριστικά ο αξιόλογος αλλά όχι πολύ γνωστός ποιητής της μεταπολεμικής λογοτεχνικής γενιάς Μιχάλης Κατσαρός (1919-1998).
Αργοστόλι, 4-11-2020
Ακολουθούν οι ανακοινώσεις που αναφέρονται μέσα στο κείμενο, αυτή της ΕΛΜΕΚΙ και αυτή του Βουλευτή Κεφαλληνίας:
Μήνυμα της ΕΛΜΕ-ΚΙ για την 28 Οκτώβρη 1940
ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ – ΙΘΑΚΗΣ
Μήνυμα για την 28 Οκτώβρη 1940
Αγαπητοί μας Μαθητές
Η επέτειος της 28ης Οκτώβρη 1940 ως ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, προσφέρεται πάντα για την κατάκτηση της ιστορικής αλήθειας που δεν γράφεται στα σχολικά βιβλία, αλλά και για την άντληση στέρεων συμπερασμάτων για το σήμερα.
Ήταν αλήθεια ο πόλεμος «…το ολέθριο αποτέλεσμα της αποτυχίας στην εφαρμογή των όρων της ειρήνης που είχαν τερματίσει τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο την περίοδο 1919-20…» όπως αναφέρουν τα σχολικά βιβλία; Ψάξε μήπως για τον πόλεμο τότε και πάντα η αιτία είναι η αδηφάγα ανάγκη των μονοπωλίων και των «τραστ» (βιομήχανοι επιχειρηματίες, τραπεζίτες κ.α), να εξασφαλίσουν νέες πλουτοπαραγωγικές πηγές και νέες αγορές, για να αυξήσουν παραπέρα τα κέρδη τους αποκτώντας δύναμη και σε άλλες χώρες αλλάζοντας τα σύνορά τους.
Ψάξε μήπως τον φασισμό δεν τον επιβάλλουν κάποιοι «τρελοί» όπως αποκαλούν τον Χίτλερ. Ψάξε μήπως το φασισμό την 10ετία 1930-40 τον στήριξαν όλες αυτές οι πολιτικές δυνάμεις που ζητούσαν από το γερμανικό λαό να είναι “ενωμένος”, να βάλει πλάτη, να αποδεχτεί τη φτώχεια και την ανεργία του για το καλό “του γερμανικού έθνους”, όπως ακριβώς το ζητούσαν πρόσφατα (και τώρα) στην χώρα μας, έχοντας την ίδια επιχειρηματολογία και συναγελαζόμενοι με την εγκληματική Χρυσή Αυγή. Αλήθεια δεν γιγαντώθηκε ο φασισμός με την οικονομική ενίσχυση που απλόχερα του παρείχαν δεκάδες καπιταλιστές των ΗΠΑ, της Αγγλίας και της Γαλλίας (“Ford”, “General Motors”, IBM, Siemens), στην Ιαπωνία και αλλού, κάνοντας τσιράκια τους φασίστες; Τα τσιράκια των εφοπλιστών δεν έκαναν στο Πέραμα οι χρυσαυγίτες;
Ψάξε μήπως αυτό που σου λένε, ξανά και ξανά, για το ότι όποτε οι Έλληνες ενώθηκαν όλοι μαζί μεγαλούργησαν…είναι άραγε αλήθεια, αφού υπήρξαν Έλληνες (π.χ. κατοχικές κυβερνήσεις Τσολάκογλου – Λογοθετόπουλου – Ράλλη) που στήριξαν τη ναζιστική κατοχή που με την σειρά της οδήγησε στο θάνατο μισού εκατομμυρίου Ελλήνων από την πείνα, το χειμώνα του 1940-41. Αφού οι ελληνικές αρχές και ο ίδιος ο δικτάτορας Μεταξάς ήταν αυτοί που αρνήθηκαν, αρχικά, στους εκατοντάδες πολιτικούς κρατούμενους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές να πολεμήσουν τον Ιταλό εισβολέα και στη συνέχεια τους παρέδωσαν στους Γερμανούς κατακτητές για να τους εκτελέσουν. Αφού το μεγαλύτερο τμήμα των αστικών πολιτικών κομμάτων της εποχής εγκατέλειψε τη χώρα και εγκαταστάθηκε στο Κάιρο αφήνοντας τον ελληνικό λαό να πολεμά και ν’ αντιστέκεται μόνος του.
Ψάξε μήπως το τσάκισμα του φασισμού το κατάφεραν οι αντιστασιακές οργανώσεις των λαών αλλά και ιδιαίτερα, το νεοσύστατο σοσιαλιστικό κράτος της Σοβιετικής Ένωσης με τον ασύλληπτο αριθμό των 20 εκατομμυρίων νεκρών, αφού οι Δυτικοί «Σύμμαχοι» σήκωσαν όπλα ενάντια στην Γερμανία μόνο το 1944, δηλαδή μετά την στρατιωτική νίκη της.
Ψάξε μήπως και στην χώρα μας ο λαός μας είπε το μεγάλο ΟΧΙ στα βουνά της Αλβανίας όταν ο δικτάτορας Μεταξάς έλεγε να ρίξουμε μερικές ντουφεκιές για την τιμή των όπλων, όταν οργανώθηκε στο ΕΑΜ, ο ένοπλος ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ που έδιωξαν Ιταλούς και Γερμανούς φασίστες. Όταν το ΕΑΜ απελευθέρωσε τη μισή Ελλάδα, πολύ πριν φύγουν οι Γερμανοί, λειτούργησε σχολεία, με θέατρα και πολιτισμό στις ελεύθερες περιοχές, εμπόδισε το (1943) και τελικά κατάφερε να μη φύγει ούτε ένας Έλληνας, για να πάει εργάτης στα εργοστάσια των ναζί. Έσωσε το λαό από την πείνα με τα συσσίτια, οργάνωσε τη “μάχη της σοδειάς”. Εμπόδισε με μαζικά συλλαλητήρια που είχαν δεκάδες νεκρούς να γίνει η Βόρεια Ελλάδα μέρος του Βουλγαρικού φασιστικού κράτους κ.α.
Ψάξτε αγαπητοί μαθητές αν έχει κάποια σχέση το 1940 με το 2020 σκεπτόμενοι πίσω από τα φαινόμενα γιατί και σήμερα ετοιμάζονται νέοι πόλεμοι στην περιοχή μας για τους ίδιους σχεδόν λόγους. Με πρωταγωνιστές πολυεθνικές που για την εξασφάλιση νέων ενεργειακών πηγών, εμπλέκουν την χώρα μας σε μεγάλους ανταγωνισμούς και επικίνδυνα αδιέξοδα μέσα σε ιμπεριαλιστικά σχέδια.
Ψάξτε επίσης ποιος απολαμβάνει τον πλούτο που βγαίνει από τη δουλειά των εργαζομένων, των γονιών σας. Ψάξτε αν υπάρχουν εμπόδια στα όνειρά σας, αν κάποιοι βγάζουν τρελά κέρδη ενώ οι πολλοί ζουν κάτω από τις ανάγκες τους;
Τη φετινή χρονιά, που αναπτύχθηκαν μεγάλοι μαθητικοί αγώνες διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα μαθητών – γονιών – εκπαιδευτικών για την ασφαλή διά ζώσης πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία, η απάντηση ήταν η καταστολή, η ωμή βία, τα ΜΑΤ που έβαλαν σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια ανήλικων και την σύλληψη και κράτηση 14 χρονου μαθητή.
Η 28η Οκτώβρη είναι μια γιορτή της εποχής μας γιατί μπορούμε να δώσουμε το περιεχόμενο των σημερινών μας ονείρων, των αναγκών μας. Η ιστορία της γενιάς σας θα γραφτεί πάλι με αγώνες!
Τιμάμε το ΟΧΙ του 1940 παλεύοντας για τα δικαιώματά μας στη δουλειά, στη μόρφωση, στην Υγεία, στον ελεύθερο χρόνο!
Αργοστόλι 27/10/20
Το ΔΣ της ΕΛΜΕ ΚΙ
Π. ΚΑΠΠΑΤΟΣ: Καταδικάζω την ανιστόρητη ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης
Καταδικάζω την ανιστόρητη ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης. Δεν εκφράζει τα νησιά μας και την ιστορία τους.
Διάβασα την ανιστόρητη και διχαστική ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης για την 28η Οκτωβρίου. Είμαι βέβαιος ότι δεν εκφράζει τους εκπαιδευτικούς της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης.
Η ανακοίνωση προσβάλλει τη μνήμη των εκατοντάδων Κεφαλλήνων και Ιθακησίων που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας τους εισβολείς από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού το 1940-1941. Πολέμησαν για την πατρίδα, την τιμή και τις οικογένειες μας. Όχι για κόμματα και πολιτικές ιδεολογίες.
Η φράση που αναφέρεται στην ανακοίνωση οτι «οι Δυτικοί Σύμμαχοι σήκωσαν όπλα ενάντια στην Γερμανία μόνο το 1944», είναι μια φράση ντροπιαστική. Προβάλλει τη μνήμη εκατομμυρίων ανθρώπων που πολέμησαν τις δυνάμεις του Άξονα σε όλο τον πλανήτη από το 1939 ως το 1945.
Η μάχη της Αγγλίας, η μάχη του Ατλαντικού, ο πόλεμος στον Ειρηνικό και την Ασία εναντίον της Ιαπωνίας, η απόβαση των συμμάχων στο Μαρόκο και τη Σικελία, η ήττα της Ιταλίας, οι μάχες στο Ελ Αλαμέιν και τη Βόρεια Αφρική… για την ΕΛΜΕΚΙ όλα αυτά τα γεγονότα δε συνέβησαν ποτέ.
Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕΚΙ είναι προσβολή στη μνήμη 2.500 Ελλήνων ναυτικών που χάθηκαν για πάντα στη μάχη του Ατλαντικού από τη δράση των Γερμανικών υποβρυχίων, όταν καταστράφηκε όλος ο Ελληνικός εμπορικός στόλος.
Ανάμεσά τους πολλοί Κεφαλλήνες και Ιθακήσιοι ναυτικοί που χάθηκαν προσπαθώντας να μεταφέρουν σε Σοβιετικά λιμάνια τη συμμαχική βοήθεια για την άμυνα της Σοβιετικής Ένωσης εναντίον της Γερμανίας.
Η Ελλάδα από το 1939, πριν μπει επίσημα στον πόλεμο, είχε παραχωρήσει σχεδόν το σύνολο του εμπορικού της στόλου για τις ανάγκες του αγώνα εναντίον του Άξονα, τιμώντας την αρχέγονη ναυτική μας παράδοση, της οποίας κορυφαίοι διαχρονικά εκφραστές είμαστε οι Κεφαλλήνες και Ιθακήσιοι σε όλες τις θάλασσες του κόσμου.
Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕΚΙ είναι προσβολή στη μνήμη των αδελφών Χριστόδουλου και Ιωάννη Τσιγάντε από τα Σβορωνάτα.
Ο Χριστόδουλος Τσιγάντες υπήρξε Διοικητής για 3 χρόνια του Ιερού Λόχου Μέσης Ανατολής, που συμμετείχε με 5.500 Έλληνες στις μάχες του Ελ Αλαμέϊν όταν οι σύμμαχοι σταμάτησαν τον Ρόμελ πριν την Αλεξάνδρεια το 1942. Συνέχισε να μάχεται μέχρι την εκδίωξη των δυνάμεων του Άξονα από τη Βόρεια Αφρική και τα νησιά του Αιγαίου. Ο αδελφός του Ιωάννης Τσιγάντες με σπουδαία αντιστασιακή δράση, σκοτώθηκε από τους Ιταλούς το 1943.
Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕΚΙ είναι προσβολή στη μνήμη του συμπατριώτη μας Ευάγγελου Κλωνή από την Πάστρα που πολέμησε τον Άξονα από την Τυνησία και τη Σικελία ως τις Αρδέννες και το Βερολίνο. Προσβολή στη μνήμη όλων των «ανώνυμων» συμπατριωτών μας που χάθηκαν.
Αυτοί οι άνθρωποι για την ΕΛΜΕΚΙ φαίνεται δεν υπήρξαν ποτέ.
Όλος ο κόσμος αναγνωρίζει και τιμά τη θυσία εκατομμυρίων Σοβιετικών και τη συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην τελική ήττα του Άξονα. Κι αυτό, παρότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε το 1939 μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης και της Ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία, την οποία διαμοίρασαν και εξαφάνισαν από το χάρτη.
Όμως η μικροψυχία να λοιδορείται και να μειώνεται η θυσία εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων από όλο τον πλανήτη στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν αρμόζει στην περηφάνεια και το ελεύθερο πνεύμα των Κεφαλλήνων και των Ιθακησίων.
Τα παιδιά μας και οι μαθητές μας, έχουν την τύχη να ζουν σε μια χώρα ελεύθερη και ειρηνική. Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κόσμους. Από τη μια η Ευρώπη της ειρήνης και συνεργασίας και από την άλλη γειτονικές μας περιοχές όπου η συστηματική παραβίαση των βασικότερων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών είναι πια ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Για να συνεχίσουν και οι επόμενες γενιές να ζουν σε μια ελεύθερη κοινωνία, δεν πρέπει να ξεχνάμε όσους θυσιάστηκαν για εμάς και κυρίως για ποιες αξίες πολέμησαν.
Ο διχασμός της κοινωνίας στο βωμό κομματικών σκοπιμοτήτων ακόμα και για ιστορικά γεγονότα, είναι οπισθοδρόμηση σε σκοτεινές εποχές. Οι Κεφαλλήνες και οι Ιθακήσιοι στέκονται απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα. Είναι άλλο πράγμα η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση σε μια Δημοκρατική χώρα και άλλο πράγμα ο τοξικός διχασμός της κοινωνίας σε «καλούς» και «κακούς».
Με τιμή,
Παναγής Καππάτος
Βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης
