Χθες έφυγε από κοντά μας η καλή μας διευθύντρια, συνεργάτης και συνοδοιπόρος.

Όποιος είχε την τύχη να συνεργαστεί μαζί της για μικρό ή μεγάλο διάστημα όλα αυτά τα χρόνια θα κουβαλάει πάντα μέσα του ένα κομμάτι απ’ την γλυκιά της αύρα, τη ζεστασιά και τη φυσική ευγένεια με την οποία μας αντιμετώπιζε όλους ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Το σχολείο ήταν το δεύτερο σπίτι της, η δεύτερη της οικογένεια κι αυτή η αίσθηση περιέβαλλε κάθε έναν, μεγάλο ή μικρό που περνούσε το κατώφλι του. Με την αστείρευτη ενέργεια και τη μοναδική της αισιοδοξία, ό,τι προσπάθησε και ό,τι κατόρθωσε στον πολύπλοκο χώρο της ειδικής εκπαίδευσης, ξέφευγε από τα στενά όρια του επαγγελματικού καθήκοντος, ήταν κατάθεση ψυχής.

Μπορεί να έφυγε αλλά η δύναμη, η αγάπη και η εμπιστοσύνη βρίσκονται μέσα σε κάθε μικρό μαθητή που έκανε τα πρώτα διστακτικά βήματά του στη σχολική του ζωή σαν κυματισμοί που τον ωθούν μπροστά στη ζωή.

Σήμερα πρώτη μέρα χωρίς εσένα στο σχολείο, Ράνια σε αποχαιρετάμε, κλείνουμε τα μάτια και βλέπουμε το χαμόγελο σου..

Καλό ταξίδι