Εικόνα άρθρου: Το συγκλονιστικό σκίτσο των Τimes για την πύρινη καταστροφή και οι ευθύνες του ανέμελου πρωθυπουργού (presspublica.gr)
Δωδεκα μερες συνεχως καινε οι φωτιες τη χωρα,
κι’ αφηνουν πισω τους καπνους σταχτες και στεναχωρια.
Ολων οι ψυχες ματωσανε απ’ τις ζοφερες εικονες,
στο τελος συνηθισαμε μας εγιναν κανονες.
Ομορφα δαση καηκαν και μαυρισε η ψυχη μας
και με το μαυρισμα μαζι μικρυνε κι΄ η ζωη μας.
Οι φλογες καψανε παντου καμπους, βουνα και ρεματα,
κι’ αντι για πρασινο μετρανε μονο καμμενα στρεμματα.
Δεν φτασαν λενε τα λεφτα για ανθρωπους κι’ αεροπλανα,
τα μοιρασαν στα ΜΜΕ να ” στηνουνε ” τα πλανα.
Ουτε στα μεσα προσθεσαν, ουτε και πυροσβεστες ,
και με στοιχεια ψευτικα μας βγανουνε και ψευτες.
Και τωρα που θα χρειαστει να καμουνε ταμειο,
ολα σωστα θα τα βρουνε, δεν θα υπαρχει μειον.
Αφου δεν καηκε κανεις εχουνε το προνομιο,
μεχρι και τους εκατον δυο ( 102 ) υπαρχει περιθωριο.
Ακομη δεν τις ειδαμε του Ζοφου τις συνεπειες,
μα συντομα θα ερθουνε, φοβαμαι θα’ ναι ολεθρειες.
Μολις αρχισουν οι βροχες και γινει μια πλημμυρα,
τοτε θα λεμε ” εγινε ξανα της κακομοιρας ”.
Ολοι φιγουρες τραγικες μοιαζουν εκει στην Ευβοια
κοιταζοντας τον τοπο τους ετσι οπως καταντησε.
Μεινανε κι αβοηθητοι ολοι μεσα στην ενδεια,
το μελλον ειναι αβεβαιο κι η πολιτεια, στη μοιρα τους τους αφησε.
Με πικρα ολοι συμφωνουν πως δεν υπαρχει μελλον
στον τοπο τους να μεινουνε, και ψαχνουν για φευγιο.
Στα ματια η απελπισια στο χερι το καπελο,
σε λιγες ωρες ολα εγιναν σταχτη και ρημαδιο.
Και τι να περιμενουνε τωρα απ’ τη πολιτεια ;
χορτασανε απο μπλα – μπλα λογια και υποσχεσεις.
Θα γινουνε επιτροπες και καποιες επισκεψεις,
και ολα θα μετατεθουν στην επομενη θητεια.
Μια και μονη συμβουλη θα’ θελα να τους δωσω,
ξανα να προσπαθησουνε παλι να σηκωθουνε.
Το τοπο μην αφησουνε ετσι απλα στη τυχη του,
εχουνε χρεος μονοι τους στα ποδια να σταθουνε.
Κοιταζοντας τον Αρχηγο με το περιεργο βλεμμα,
γεματο αυτοπεποιθηση και ειρωνια τερμα,
νομιζεις οτι βρισκεσαι στο μακρινο Brunei
η στην Bangkong του Βασιλια με τα πολλα παλατια.
Μα οταν θα’ ρθει ο λογαριασμος για τα δικα του χρεη,
και τη ζημια που εγινε, θα’ ρθουν και τα κεσατια.
Πρεπει αφενος να βρει λεφτα, μαζι και αφετερου,
να πει και πως αγορασε το σπιτι του Βολταιρου.
Μην ακουμπατε τον ‘ Θεο ‘ τον ενδοξο ‘ Μεσσια’ ,
κανεις μας δεν τον εφτασε στη κουρλο φαντασια !!!
Μαζι με την ‘ Υπερκομψη ‘ κανουν σπουδαιο Διδυμο,
ειναι καλο πονταρισμα αυτο για τον Ιπποδρομο.
Το εργο εις περας φερατε με τετοια επιτυχια,
κοιταξτε το καθρεφτη σας, θα νιωσετε ευτυχια.
Ειναι ενα συνολο μαζι σταχτες κι’ αποκα’ι’δια,
ωρα να τα μαζευετε να πατε στα τσακιδια.
+ + +
Πριν λιγους μηνες εγραψα για την Παγκοσμια Απειλη,
ειναι παρουσα απο καιρο και τον Πλανητη απειλει.
Και αν μετρα δεν παρουμε σκληρη θα’ ναι η τιμωρια,
μεγαλο θαν’ το τιμημα για καθε ολιγωρια.
Φλεγεται η Μεσογειος, φωτιες σ’ ολες τις χωρες,
κι’ εκατομμυρια ανθρωποι περνουν δυσκολες ωρες.
Στη Σικελια καταγραφηκαν βαθμοι ρεκορ μεγαλο !!!
Απεναντι μας στεκεται, μας κανει το σινιαλο.
Η αλογιστη εκμεταλλευση των πορων τιμωρει,
καθε εξορυξη στης Γης το σωμα μια πληγη.
Κι ‘ εμεις εδω σε τουτο το νησι πρεπει να αποφασισουμε,
τι μελλον και κληρονομια στους επομενους θα αφησουμε.
Δεν το κληρονομησαμε λειψο απο τους προηγουμενους
χρωσταμε να το αποδωσουμε ακεραιο στους επομενους.
Τουτος εδω ο ξεροτοπος εχει μακροχρονη Ιστορια,
δεν γινεται να αλλοιωθει καθολου, ουτε με σφαιρες.
Πρεπει να παραμεινουμε στην ιδια τη πορεια,
και αν ολοι μας δουλεψουμε θα ερθουνε καλυτερες οι μερες.
Τα αμπελια μας να σκαφτουμε, να μαζωνουμε τσ’ ελιες μας,
να βανουμε μποστανικα, να καινε οι σκορδαλιες μας.
Οτι και να’ ναι το κρασι, Τσαουσι, Ρομπολα η Βοστιλιδι,
δεν θα μαλωσουμε σ’ αυτο , φτανει μην ειναι Ξυδι.
Σε οτι μου αναλογει δεν εχω χρονια αβαντα,
ο χρονος μου μειωνεται, εφτασα τα εβδομηντα.
Θα συνεχισω σταθερα στο ιδιο μετεριζι,
κι’ ελπιζω απλοχερα η Ζωη να μου το αναγνωριζει.
Αν θελετε πιστεψτε με, σας λεω την αληθεια,
Τον Αγιο και τη Παναγια να’ χετε για βοηθεια.
Μερες που’ ναι …..
Και του χρονου, Χρονια πολλα σε ουλους, και προσοχη να τεσταρουμε
καπου – καπου και τη Κουρλαμαδα μας !!!!!
Ανθιας ο Σπαρτινος
( Ζαβλακωμενος απο τσι πολλες ζεστες και τσι φωτιες
αλλα παντοτε με στιχωνικη διαθεση …. )
