“Έχουν μπει εδώ και μέρες αυτές οι αφίσες στη γειτονιά μας στη Βαλτετσίου. Ένα πρωί πέρασα με τον γιο μου που είναι 8 χρόνων και με είδε να τη διαβάζω. Με ρώτησε και του είπα όλη την ιστορία. Δυο μέρες μετά ξαναπεράσαμε και είχαν ζωγραφισμένα χυδαία σχέδια.

Με ρώτησε τι είναι. Του είπα ότι το έχουν κάνει να είναι βρισιά. Δεν καταλάβαινε ούτε γιατί να το κάνει κάποιος αυτό, ούτε πως το ανδρικό μόριο χρησιμοποιείται σαν βρισιά.

Είπαμε να το διορθώσουμε. Πήγαμε σπίτι και φέραμε ένα σκαμπό και κάτι μαρκαδόρους. Είχε νυχτώσει και ο μικρός είχε και μια ανησυχία «μη περάσει αυτός που το έκανε». Του είπα είναι η γειτονιά μας. Έχουμε κόσμο γύρω. Τον ανέβασα. Έκανα τα περιγράμματα. Το ένα το κάναμε λουλούδι, το άλλο πεταλούδα.

Στο σπίτι όταν γυρίσαμε μου είπε «Μαμά, βασικά χάρηκα λίγο». Κάθε πρωί πριν το σχολείο πάει και τσεκάρει μη τα πειράξουνε”.

Σήμερα, συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη δολοφονία του Ζακ την 21η Σεπτεμβρίου 2018. Η ιστορία της Γεωργίας και του Μάριου και η προσπάθειά τους να σβήσουν τις βρισιές από τις αφίσες του Ζακ, αποτυπώνουν τον δύσκολο αγώνα απέναντι στον χυδαία συντηρητικό όχλο που «δολοφονεί» έκτοτε διαρκώς χωρίς στοιχεία την προσωπικότητα του θύματος.