“Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;
Τραβάνε μπρος, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα…
… μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις στέραιες παρατάξεις
ΚΙ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ Η ΠΑΡΤΙΔΑ.”
Το σκάκι, Μανόλης Αναγνωστάκης.

Σιμόν Μπολίβαρ, συμμαχία
και ανεξαρτησία, δεν είναι
σχήμα οξύμωρο;

Πότε θα κάνω την τέταρτη δόση;
ανυπομονώ…

Πάντσο Βίγια, μας απαγόρεψες το αλκοόλ
και ήτανε αυτό μια ισχυρή παραμυθία…

Και, τώρα, τι θα κάνουμε χωρίς αυτό
στην Τσιουάουα
που φλέγεται από ειδήσεις;

Με τις ειδήσεις μεθάμε
καθώς καιγόμαστε…

Άλλο η Τεκίλα και το αλάτι
κι εκείνο το υπέροχο κοκτέιλ
Το «μπουμ μπουμ» ε;

Εγώ μεγάλωσα με την τεκίλα
δεν θέλω βότκα: φοβάμαι την μπάμπουσκα

Φαίνεται αρχικά μεγάλη κι όλο
μικραίνει και αυτό με θλίβει…

Πότε θα κάνω την τέταρτη τη δόση;
Ανυπομονώ…

Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, τα ήθελε
ο κώλος σου, σου το’χαν πει
οι κώστηδές μας – πάντα οι κώστηδες κυβέρναγαν
στο Γιουνανιστάν, οι κώστηδες κι οι κωστόπουλοι –
σου έλεγαν: “Σλόμπονταν,
με τον καιρό και τους Αμερικάνους μην τα βάζεις”…

Παρεμπιπτόντως, καλημέρα
Κώστα Λαλιώτη, θείο βρέφος
Αχ, η «αυριανή», ένδοξες εποχές…
Τώρα σκοτάδι ενημέρωσης…

Έστειλα μήνυμα στην Πόπη
να διακόψει για λίγο την ροή της
ενημέρωσης, ψάχνω απ’το
πρωί, εναγωνίως, τον φορτιστή
του φορητού μου τηλεφώνου: αυτό είναι
εξάρτηση ή αυτομαστιγώνομαι
σαν του μεσαίωνα τους μοναχούς;

Μ’αρέσει το αυτομαστίγωμα;
Πότε θα κάνω την τέταρτη τη δόση;
ανυπομονώ…

Αχ! Μάγια Πλιτσέσκαγια!
βλέπω μπαϊρακτάρ στο ελικοδρόμιο
της Ανωής.

Ζητήσαμε, οι αμπελουργοί
τη συνδρομή τους να βομβαρδίσουμε
τις άγριες γίδες που λυμαίνονται
την περιοχή…
καμιά απάντηση απ’τους απ’τους λοχίες …

Αχ! Σεργκέι Μπούμκα!
βλέπω αντιτορπιλικά στον Μάρμακα,
είμαι εγώ για τορπιλισμούς και τέτοια;
λατρεύω τη θάλασσα αλλά δεν πίνεται
τα αλμυρά, εξάλλου, προκαλούν
ποικίλα κακά…

Αχ! Ρούντολφ Νουρέγεφ!
ποιος σου επέτρεψε να γεννηθείς
μέσα σε τρένο και σε ταξίδι
προς το Βλαδιβοστόκ να πας
να δεις τον πατέρα σου που υπηρετούσε
τον κόκκινο στρατό

Είχες τρεις αδελφές κι ήσουν
και μουσουλμάνος, κάνουνε τέτοια
ρε παιδάκι μου οι λογικοί;
πότε θα κάνω την τέταρτη τη δόση;
ανυπομονώ…

κι εσύ ρε Κώστα Καλασνίκωφ
δεν θάτανε καλύτερα
αν έπαιζες με κούκλες;

Γειά σου Κώστα Λαλιώτη
θείο βρέφος… άξιος άξιος
οι απογονοί σου κεντάνε…

Αχ! ο Κοσκωτάς τι ένδοξες εποχές
ποιος ξανάφερε έναν
Λάγιος Ντέταρι, ε;
στεναχωριέμαι
έχω καιρό να ακούσω δήλωση του τσιτσιπά,
κι ο μένιος δεν μου τα λέει τελευταία καλά,
το μόνο καλό σε όλη την υπόθεση
δεν έχω νέα από το Μιλγουόκι…
μ’είχε κουράσει τελευταία ο Γιάννης ή γιάνης ή Γιάννης Αγιάννης…
δηλητήριο…
Εγώ, πότε θα κάνω την τέταρτη τη δόση;
ανυπομονώ…

Έβαλα μάσκα και βατραχοπέδιλο
πήρα το ψαροτούφεκο
και βούτηξα σε θάλασσα βιβλίων
μήπως πετύχω την αλήθεια την πουτάνα,
είμαι εγώ για αλήθειες;
μήπως να πάω για κανένα περκοχάνουρο;

Ο Κώστας ο Καβάφης μου λέει
πως όπου κι αν πάω η ίδια πόλη
θα μ’ακολουθεί…
Και έχω κι από πάνω και τον Ρίτσο:
“Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά
καταλαβαινόμαστε τώρα δεν χρειάζονται περισσότερα
κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί
θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’όλες τις καρδιές, σ’όλα τα χείλη
κι έτσι να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη…”
Πότε θα πούμε τα σύκα σύξα και τη σκάφ σκάφη;

Πόπη, go on, open, μπορείς να συνεχίσεις την
ροή του προγράμματος, ακάθεκτη…
κι εγώ την αντιποίηση συνοδοιπόρος
με την σκιά μου οδεύω προς την
Σπίνα Λόγκα των ιδανικών μου…
Στην τέταρτη τη δόση θέλω και κάτι
για μπόλικη αμνησία, με βολεύει…
με βολεύει;

Δημήτρης Ραυτόπουλος