Σάββατο 12 Ιουνίου 2021
23.7 C
Argostoli

kefaloniastatus@gmail.com

Εφημερεύοντα Φαρμακεία

spot_img

Ο Συ-Ριζά και οι 40 κλέφτες

Editorial

Εικόνα άρθρου : Jerry Apostolatos

Όλοι γνωρίζουν το παραμύθι του Αλή Μπαμπά με τους 40 κλέφτες απ’ τη διάσημη και κλασική πλέον συλλογή παραμυθιών «Χίλιες και μια νύχτες». Ο πρωταγωνιστής μας είναι ένας ταλαίπωρος βιοπαλαιστής που μετά βίας βγάζει τα προς το ζην πουλώντας καυσόξυλα. Κάποια μέρα όμως, με τη θέληση της Θεάς Τύχης, ο Αλή Μπαμπά παρακολουθεί ένα τσούρμο κλέφτες ν’ ανοίγουν με μυστικό συνθηματικό τη θύρα μιας απόκρυφης σπηλιάς η οποία περιέχει έναν αμύθητο θυσαυρό! Ο Αλή Μπαμπά δε χάνει ευκαιρία και φορτώνει το γαϊδουράκι του μ’ ένα μέρος του θησαυρού το οποίο τον καθιστά ευκατάστατο και το σκηνικό της ζωής του αλλάζει άρδην. Οι 40 κλέφτες όμως δεν ανέχονται τ’ ότι κάποιος άλλος πλούτισε χάρη στο θησαυρό που θεωρούσαν ιδιοκτησία τους – λησμονώντας ότι κι αυτοί τον είχαν κλέψει από άλλους – οπότε καταστρώνουν ένα σχέδιο εξόντωσης του αντιπάλου τους… Ο Αλή Μπαμπά με τη φυσική του οξυδέρκεια αλλά και ξανά με τη βοήθεια της τύχης, καταφέρνει και επιβιώνει του σκοτεινού σχεδίου ενώ οδηγεί τους κλέφτες στη Δικαιοσύνη.

Γιάννης Βαρούχας

Μετά από πολλά χρόνια, στην Ελλάδα των μνημονίων, ένας παραμυθάς έκατσε κι έγραψε ένα παραμύθι που ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα έχει, αλλά θυμίζει έντονα εκείνο τον ανατολίτη ήρωα που περιγράψαμε πιο πάνω. Το παραμύθι τούτο λέγεται «Ο Συ Ριζά και οι 40 κλέφτες» το οποίο σας αντιγράφω :

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αποπαίδι, Συ Ριζά το λέγανε και ήταν παντελώς φτωχό. Το μυαλό του έκοβε σα νυστέρι μα η τσέπη του ήταν άδεια και τα ρούχα του τρυπημένα. Πάλευε στην έρημο να βρει νερό από καμμιά όαση για να πουλήσει στους διερχόμενους καμηλιέρηδες. Πότε το κατάφερνε, μπαίνοντας έτσι στην πόλη για ν’ αγοράσει προμήθειες, και πότε δεν το κατάφερνε μένοντας εκτός πόλης!

Σε μία απ’ τις ατελείωτες περιπλανήσεις του στην έρημο της Πολιτικής, συνάντησε ένα βουνό που το έλεγαν Λαό και που μπροστά του είχε μία πελώρια πόρτα. Την πόρτα αυτοί την άνοιγαν με μεγάλη ευκολία όλοι οι κλέφτες, οι πλιατσικολόγοι και οι διαπλεκόμενοι που ας τους ονομάσουμε, χάριν συντομίας, 40 κλέφτες! Μα ο Συ Ριζά και τα υπόλοιπα λεβεντόπαιδα της εποχής του δεν μπορούσαν να την κουνήσουν ρούπι! Μια μέρα όμως ένας μεγάλος γίγαντας, που τον έλεγαν Μνημόνιο, άρχισε να χτυπάει το όρος του Λαού με δύναμη και καταστροφική μανία. Το βουνό απ’ τα απανωτά χτυπήματα άρχισε να διαλύεται οπότε η πόρτα του άνοιξε για μία και μοναδική φορά απρογραμμάτιστα. Ο Συ Ριζά δεν έχασε την ευκαιρία και μπήκε μέσα! Εκεί βρήκε το σπάνιο θησαυρό της Αποδοχής του Λαού.

Γύρισε στην Πόλη πλούσιος! Κάποτε έμενε και εκτός πόλης όπως είπαμε, μα τώρα μπήκε τροπαιοφόρος με τα πλούτη της Αποδοχής του Λαού και έτσι γρήγορα μαζεύτηκε τριγύρω του και πολύς κόσμος που τον υποστήριζε. Εκμεταλλευόμενος τη δυναμική του σπάνιου αυτού θησαυρού, υποσχέθηκε στους πολίτες ότι θα τους απαλλάξει απ’ τις φαύλες διαχειρίσεις των προηγούμενων και κυρίως θα τους απαλλάξει απ’ το σκοτεινό γίγαντα Μνημόνιο. «Αν με εκλέξετε Δήμαρχο σας, θα τον σκοτώσω μ’ ένα και μόνο χτύπημα στην καρδιά» τους είπε. Κι αυτοί τον εξέλεξαν.

Η νέα διαχείριση ήταν πολύ καλύτερη, γι’ αυτό δεν υπήρχε αμφιβολία. Κοινωνικές ομάδες του περιθωρίου βρήκαν το «φως τους»! Στους φτωχούς και τους καταφρονεμένους απλώθηκε σανίδα σωτηρίας μέσω έκτακτων εισοδημάτων. Στους ξεσπιτωμένους υπήρξε άλλη αντιμετώπιση και ανθρωπιά. Στα νοσοκομεία και τα σχολεία δόθηκε άλλη βαρύτητα και για 1η φορά τα παιδιά είχαν βιβλία και εκπαιδευτικούς στην ώρα τους, ενώ στα νοσοκομεία έγιναν μαζικές προσλήψεις προσωπικού με διαφανείς διαδικασίες. Οι ρεμούλες και η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος σταμάτησαν κι έτσι η Πόλη απέκτησε αποθεματικά για πρώτη φορά στην ιστορία της! Τι να πρωτομαζέψει όμως κανείς σε μια Πόλη που της «έπιναν το αίμα» επί δεκαετίες, και που οι πολίτες της είχαν μάθει να εξαρτώνται για τα πάντα απ’ τους αφέντες τους;

Ο Συ Ριζά έκανε ό,τι μπορούσε, άξιος ήταν και νοικοκύρης. Χρειάστηκε όμως και Δουλευτές για να μοιράσει τη δουλειά του… Και τότε ήταν που παρουσιάστηκαν ανθρωπάκια ένα και σαράντα με τα χέρια ανάταση πάνω στο σκαμπό, αλλά που με τον πακτωλό των χρημάτων που έβλεπαν στα πουγγιά τους κάθε μήνα αλληθώρισαν και νόμιζαν ότι έγιναν δυο μέτρα ανάστημα! Κι ενώ μπήκαν ταπεινά και κοιτώντας προς το πάτωμα, εξελίχτηκαν σε μηχανορράφους και υπερόπτες. Ξέχασαν τις αξίες και τις υποσχέσεις του Συ Ριζά και το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το πως θα συνεχίσει το πουγγί να γεμίζει κάθε μήνα. Με λίγα λόγια, αστικοποιήθηκαν. Έγιναν, αλίμονο, συστημικοί… Μια μέρα που ο Συ Ριζά πήγε να τους πει να χρησιμοποιούν τις δικές του τις καμήλες και όχι της Πόλης, έπεσαν να τον φάνε ζωντανό!!!

“Απαραίτητη προϋπόθεση για να επιλέξει ορθά τον οποιοδήποτε δρόμο, είναι η γνώση του τι έχει μέσα στα “πιθάρια” της αποθήκης του και η καλή διαχείριση του περιεχομένου τους.”

Υπήρχαν βέβαια και πολλοί που τα παρατηρούσαν όλα αυτά. Αλλά αυτοί, ως συνήθως, είναι βαρετοί και δεν προκαλούν μεγάλο ενδιαφέρον…

Απ’ την άλλη μεριά, οι 40 κλέφτες είχαν σκάσει απ’ το κακό τους! «Καταλαβαίνεις τι πάθαμε» έλεγαν μεταξύ τους, «τόσες δεκαετίες είχαμε σε αποκλειστικότητα τα πλούτη της Αποδοχής του Λαού και τώρα ήρθε ο ρακένδυτος ο Συ Ριζά να τα μοιραστεί μαζί μας! Οποία αναίδεια! Και να νομίζει ότι μπορεί να κυβερνάει κιόλας! Να βγουν τα τανκ πάραυτα! Να τον ισοπεδώσουμε ολοκληρωτικά και να τελειώνουμε μαζί του μια για πάντα!» Και πράγματι, τα τανκ βγήκαν, τελευταία μοντέλα της τεχνολογίας, πρώτης ποιότητος, που τα είχαν ονομάσει «Κανάλια»…

Οι ερπύστριες των Καναλιών ποδοπάτησαν το Συ Ριζά και την καλύτερη διαχείρισή του και έφεραν στην εξουσία τον Πορφυρογέννητο το Β΄! «Αμάν τι πάθαμε» λέγανε οι Δουλευτές του Συ Ριζά που την είχαν σίγουρη την επανεκλογή τους… «Και σας έλεγα» άρχισαν μετά οι αυτοκριτικές, «αφήστε τις αποταμιεύσεις και δώστε στον κοσμάκη καμμιά δουλειά να δουλέψει»… «Ξηλώστε τους συστημικούς απ’ τις εξουσίες τους να δούμε άσπρη μέρα»… «Φορολογήστε το μεγάλο πλούτο να φτιάξουμε κανένα σχολείο»… «Φέρτε πίσω κανένα ξενιτεμένο επιστήμονα να μας φτιάξει τα πράγματα απ’ την αρχή»… «Αφήστε τους γυρολόγους της πολιτικής στο περιθώριο και προχωρήστε με τους καταξιωμένους απ’ τα επαγγέλματα και την κοινωνική προσφορά τους συμπολίτες μας»

Τώρα ο Συ Ριζά βρίσκεται μέσα στην Πόλη με ισχυρές δυνάμεις που του προσδίδει η τροχιά της εξουσίας και το μεγάλο μέρος του θησαυρού της Αποδοχής που διατήρησε. Ο Πορφυρογέννητος ταμπουρώθηκε στα ανάκτορα ενώ έχει ξαμολήσει λυτούς και δεμένους για να καταστρέψει τον αντίπαλό του. Παρότι ένας άλλος γίγαντας, αυτός της Πανδημίας, έχει έρθει στην Πόλη και την τρομοκρατεί, η πελώρια πόρτα του βουνού Λαός, η οποία κρύβει μέσα της τον απόλυτο θησαυρό της Αποδοχής, δεν ανοίγει το ίδιο εύκολα όπως τότε με το γίγαντα Μνημόνιο. Το βουνό συνήθισε κάπως τα χτυπήματα. Μπορεί να φοβάται κιόλας μα το σίγουρο είναι ότι το θησαυρό του δεν τον μοιράζει πια έτσι εύκολα…

Ο Συ Ριζά έχει μπροστά του πολλούς δρόμους να επιλέξει. Ένας δρόμος είναι η οικειοποίηση των 40 κλεφτών που κατέχουν τα μυστικά του ξεκλειδώματος του βουνού Λαός και που λόγω εμπειρίας ξέρουν να βρίσκουν το δρόμο τους προς το θησαυρό της Αποδοχής. Ένας άλλος είναι το να προσπαθήσει να μεγαλώσει το κομμάτι του θησαυρού της Αποδοχής που ακόμη κατέχει, μέσω της σχέσης του με τις αληθινές ανάγκες των πολιτών και με ενδεχόμενες συμμαχίες. Απαραίτητη προϋπόθεση για να επιλέξει ορθά τον οποιοδήποτε δρόμο, είναι η γνώση του τι έχει μέσα στα “πιθάρια” της αποθήκης του και η καλή διαχείριση του περιεχομένου τους.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να κερδίσει κανείς ένα πόλεμο. Ίσως όμως το μείζον ερώτημα πριν απ’ αυτήν την επιλογή να είναι το «με ποιες αξίες θα δοθούν οι μάχες». Διότι αν ο Συ Ριζά, προσπαθώντας να επικρατήσει στον πόλεμο για να σώσει την Πόλη απ’ τους 40 κλέφτες, ξεχάσει ή καταλύσει τις αξίες του, τότε οι 40 κλέφτες θα έχουν ήδη νικήσει ενώ η Πόλη και ο Συ Ριζά θα έχουν ήδη ηττηθεί…

Γιάννης Βαρούχας

ΥΓ: Όσο για το χτύπημα που υποσχέθηκε ο Συ Ριζά επί του γίγαντα Μνημονίου, η αλήθεια είναι ότι προσπάθησε να του το καταφέρει. Όταν όμως ο γίγαντας προειδοποίησε το Συ Ριζά ότι αν τυχόν τον πετύχαινε η βολή του τότε αυτός θα έριχνε το πτώμα του καθώς θα έπεφτε πάνω στις πηγές του νερού και η Πόλη θα έμενε χωρίς νερό για χρόνια, ο Συ Ριζά δεν είχε κίνημα από πίσω του προκειμένου να το τολμήσει και μετά να ψάξει για νέες πηγές νερού. Διότι είπαμε, ο θησαυρός της  Αποδοχής είχε έρθει απ’ τη μια μέρα στην άλλη, δεν υπήρχε εκπαιδευμένος «στρατός» να τον προστατεύσει και οι πρώτοι που θα κρεμούσαν το Συ Ριζά για προδοσία στη μέση της κεντρικής πλατείας θα ήταν οι πρωτεργάτες του.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

3,567ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,407ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
8ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
85ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται