Εικόνα τίτλου: Αράβου Σ. 2020. «Το όνειρο της Πηνελόπης». Ο Οδυσσέας σκοτώνει τις 20 Χήνες-Μνηστήρες, και τις 12 Κίχλες-Δούλες συνεργούς. Λεπτομέρεια έργου σε εξέλιξη, έμπνευση από Οδύσσεια, Ραψωδία τ. 506-604
Το τελευταίο διάστημα είδαμε κάποια κείμενα στα τοπικά ΜΜΕ, με αντίθετες απόψεις μεταξύ τους. Οι «λέξεις κλειδιά» στα σχετικά κείμενα είναι «πανδημία, κορωνοϊός, περιορισμοί κυκλοφορίας, κυνήγι και κυνηγοί, προστασία ζώων, περιβάλλον, άγρια πανίδα, οικολογία κ.α.».
Πριν περάσουμε στην αντιπαράθεση μεταξύ των αρθρογράφων, να πούμε ότι δημιουργήθηκε ένα νέο κόμμα στην Ελλάδα, με πανευρωπαϊκές ρίζες, το «Κόμμα για τα ζώα», animalpolitics.gr». Το κόμμα πρεσβεύει την αποχή από όλα τα ζωικά προιόντα και στοχεύει στην απελευθέρωση των ζώων. Εκφράζει στην πολιτική σκηνή τα δικαιώματα όλων των ζώων. Φέρνει ένα απλό, αλλά σημαντικό μήνυμα: η απελευθέρωση των μη ανθρώπινων ζώων είναι κρίσιμη, για τα ίδια και για την ευημερία, την ειρήνη και την ελευθερία των ανθρώπων. Η Κλιματική Αλλαγή, η προστασία της Βιοποικιλότητας, η Βιωσιμότητα, εξαρτώνται όλα από την αλλαγή του τρόπου που φερόμαστε στα ζώα(οι αναφορές είναι από την ιστοσελίδα του εν λόγω κόμματος).
Αυτό που με οδήγησε να αναφερθώ σήμερα στο σχετικό θέμα, είναι η όντως θλιβερή εικόνα να βλέπεις στους φυσικούς κατοίκους του Υγροβιότοπου της Λιμνοθάλασσας του Αργοστολίου, πάπιες, χήνες κλπ., να βγαίνουν ομαδόν από το νερό, να περπατούν στον διπλανό αυτοκινητόδρομο και να παρασύρονται από αυτοκίνητα. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε «το δικό μου ποτήρι», στην αντιγνωμία μεταξύ των αρθρογράφων.
Η σχετική αντιπαράθεση, ξεκινάει τοπικά με επιστολή προς τους Κυνηγούς από τους εκπροσώπους του νεοσύστατου Κόμματος των Ζώων στο νησί μας (εκπρόσωποι: Ιωάννης Κοσμάτος, Βασ. Λεβεντάκου και Ειρ. Ρουχωτά… καλή επιτυχία, με την ευκαιρία, στο εγχείρημά τους). Προς τι, λένε «η αντίδραση των κυνηγών στον περιορισμό του κυνηγιού, εν μέσω πανδημίας κορωνοϊού, που ως γνωστόν, προκλήθηκε από την απουσία σεβασμού στην άγρια πανίδα»; Απάντηση των Κυνηγών, ότι «είναι πανάρχαια διαδικασία, μακριά από συνωστισμούς, οι κυνηγοί καλούνται να σκοτώσουν άρρωστα θηράματα, κλπ κλπ…». Ανάλογα έχουν δημοσιεύσει και οι Ψαράδες για τη σχετική απαγόρευση από την Πολιτική Προστασία.
Στη συνέχεια, ήρθε το κείμενο από ευαισθητοποιημένο πολίτη, για πάπιες-χήνες-κύκνους-κορμοράνους του Κούταβου, με την ενημερωτική λεπτομέρεια ότι «ο Σύλλογος των Κυνηγών Κεφαλονιάς, πριν πολλά χρόνια, πρόσφερε την ορνιθοπανίδα του Κούταβου για να εμπλουτιστεί ο υγροβιότοπος»

Όλες αυτές οι αναφορές στους κυνηγούς, υπέρ και εναντίον τους, έφερε στο νου, σχετική έρευνα του Γάλλου κοινωνικού ψυχολόγου Christian Guimelli1,2, για τις Κοινωνικές Αναπαραστάσεις της Φύσης, των Κυνηγών και του Κυνηγιού. Η έρευνα έγινε στη δασώδη περιοχή Languedoc, Φυσικό Πάρκο στη νότια Γαλλία κοντά στην Ανδόρα. Υπάρχουν αναφορές στο βιβλίο του Κεφαλονίτη καθηγητή στο Πάντειο, Γιάννη Κατερέλου3.
Όταν λέμε Κοινωνική Αναπαράσταση, εννοούμε όλες τις στάσεις, συμπεριφορές και αρχές που υιοθετούμε για ένα θέμα και πορευόμαστε στη ζωή μας. Να φανταστούμε ένα μεγάλο «κρεμμύδι», με πολλές αλληλο-επικαλυπτόμενες φλούδες-συμπεριφορές- που στο κέντρο όμως φυλάνε έναν σκληρό «πυρήνα», έναν πυρήνα που αλλάζει δύσκολα και οι άνθρωποι τον προστατεύουμε συνειδητά ή ασυνείδητα.
Για να απλουστεύουμε λοιπόν τις επιστήμες, στα περιφερικά φύλλα «του κρεμμυδιού της αναπαράστασης για τους κυνηγούς», υπάρχει η ενεργοποίηση της οικολογικής ευαισθησίας, που σκοτώνουν μεν την άγρια πανίδα, αλλά κάνουν προσφορές και συνδράμουν τα οικολογικά κινήματα, που βοήθησαν όταν ένας ιός χτύπησε τους λαγούς στο Languedoc της Γαλλίας (ιός μυξωμάτωσης των λαγών) κλπ κλπ…….
Ο «πυρήνας» όμως της αναπαράστασης έδειξε ότι κρύβει την ανάγκη ελέγχου από τους κυνηγούς, του χώρου τους, της γης που κυνηγούν, της επικράτειας τους γενικότερα. Όλα τα περιφερικά στοιχεία των αναπαραστάσεων κινούνται ένα γύρω, σαν «αλαλάζοντες κορύβαντες». Οι δευτερεύουσες συμπεριφορές στα εξωτερικά φύλλα του «κρεμμυδιού», συχνά μεταβάλλονται, αλλά πάντα, για να προστατεύσουν τον «πυρήνα». Αν αλλάξει ο κεντρικός «πυρήνας», υπάρχει συνολική επιρροή και ακολουθεί κοινωνική αλλαγή.
Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει σάπισμα στο κέντρο ενός κρεμμυδιού, προσωπικά το πετάω ολόκληρο! Τους ανθρώπους όμως μεταφορικά, Ποτέ! Τις ξεπερασμένες ιδέες μας –αναπαραστάσεις εν προκειμένω, Πάντα!
Ο καθηγητής Γιάννης Κατερέλος από το Ληξούρι και ο καθηγητής Γεράσιμος Προδρομίτης, γαμπρός Σαμικός (παραμπαστός στην ντοπιολαλιά), διδάσκουν και ερευνούν και οι δύο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο! Ο πρώτος για την Παιδεία και όχι μόνο, ο δεύτερος κυρίως για την Τρομοκρατία και τη Βία4. Μήπως να ρώταγαν οι Πολιτικοί μας κάποια πράγματα;
Πολιτική χωρίς Διεπιστημονική και Διαθεματική Συνεργασία «….No Honey Τoday»!
Αναφορές στο κείμενο
- Guimelli, C. (1988).La représentation de la chasse et de la nature chez des chasseurs languedociens. Université de Province. Thèse de Doctorat deUn. de Province
- Guimelli, C. (1998). Differentiation between the central core elements of social representations: Normative and functional elements. Swiss Journal of Psychology,57(4), 209–224
- Κατερέλος, Δ. Γ. (1999). Θεωρία και Πράξη στην Εκπαιδευτική Σχέση. Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα
- Παπαστάμου, Σ. &Προδρομίτης, Γ. (2010). Κρατική και μη κρατική πολιτική Βία. Αθήνα, εκδ. Πεδίο
Ακολουθούν βίντεο με τον αείμνηστο Ντίνο Ηλιόπουλο και όχι μόνο, στο έργο «Οι Κυρίες της Αυλής» του 1966 (μετά ήρθε η χούντα 1967), με όλα τα καλά και τα κακά της φυλής μας και με απαράμιλλο χιούμορ… «…έχω τα σπίρτα, βάζετε τα τσιγάρα;». «..ποια Ελευθερία να ζωγραφίσω, την Αμερικάνικη, τη Ρώσικη ή τη Ρωμαίικη με γκλόμπ;». «…τον έσωσες γιατρέ μου…. πέθανε!». Η διαχρονική επινοητική φτώχεια του καλλιτεχνικού κόσμου (αφιέρωμα στις μέρες πανδημίας των καλλιτεχνών μας) και άλλες «Ατάκες», ένας κινηματογραφικός σατιρικός Λασκαράτος.…. Τον αγαπώ!!
Μεταφορά στα ελληνικά, του έργου «6ο Πάτωμα» του Αλφρέντ Ζερί.











εξαιρετικό το άρθρο, εκφράζει τη πραγματικότητα. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι και η δική μας επιβίωση και ευζωία εξαρτάται από τη συμπεριφορά μας απένταντι στα έμβια όντα αλλά και στα άβια αντικείμενα του πλανήτη μας.
Ευχαριστώ τον Ιωάννη Κοσμάτο, πρόεδρο του Κόμματος για τα Ζώα στα Ιόνια Νησιά. Συμφωνώ απόλυτα!