Εύκολα το λες.

 Η ευκολία να δίνεσαι, να αφήνεσαι χωρίς συναισθήματα.

Η  πηγή των δικό σου εσωτερικών προβλημάτων.

Πέφτεις χαμηλά για να νιώσεις την ευτυχία.

Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό είναι σφάλμα, μα συνεχίζεις.

Αυτόκαταστρέφεσαι για να τιμωρήσεις τον εαυτό σου.

Δίνεσαι  και αφήνεσαι για ευτελή ανταλλάγματα.

Μαριονέτα της ευκολίας αντίπαλη της δυσκολίας.

Δεν κερδίζει ποτέ καμία από τις δυο.

Αυτή  που αιωρείται είσαι εσύ.

Ο  εαυτός σου,η ψυχή σου.

Η ταυτοποίηση  με το σκοτάδι,με το περίπλοκο και ασταθή σινιάλο του εσωτερικού σου κόσμου.

Καμιά απλοποίηση καμία ευχαρίστηση καμία ικανοποίηση.

Σωματικό ερείπιο.

Κουφάρι άδειο, ψυχή στοιχειωμένη με όνειρα.

Τερατούργημα η ευκολία. 

Φιλτραρισμένα αγγίγματα για selfies. Ευκολία των χεριών να ακουμπούν άψυχα κορμιά.

Ακόμα πιο εύκολο να αποδέχεσαι ως κενό άτομο τα πάντα.

Η  σπουδαιότητα του μοναδικού .

Του ακριβοθώρητου.

Οχι δεν είναι ζήτημα ηθικής, είναι ζήτημα ψυχής.

 Είναι εκπόρνευση οτιδήποτε το αντίθετο.

Ειναι η παραδοχή της ανασφάλειας.

Η έλλειψη οξυγόνου, ή αλλιώς η έλλειψη αυτοσεβασμού.

 Ευαγγελία Αλιβιζάτου