Δευτέρα 15 Αυγούστου 2022
29 C
Argostoli

kefaloniastatus@gmail.com

Εφημερεύοντα Φαρμακεία

spot_img

ΜΕΝΟΥ / ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Η εισβολή της Ρωσίας και οι άγνωστες ιστορικές-γεωστρατηγικές της πτυχές | Γράφουν Πάνος Σταθάτος και Πέτρος Πετράτος (Α μέρος)

Editorial

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Γράφει ο  Πάνος Σταθάτος  – Παρεμβαίνει ο Πέτρος Πετράτος

Π. Σταθάτος:

        Καταρχάς οφείλουμε να καταδικάσουμε κατηγορηματικά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου του 2022. Ο πόλεμος πέφτει σαν μαύρη σκιά στις ζωές όλων των λαών, προκαλεί τεράστια οδύνη και ανυπολόγιστο κόστος.  Ο θάνατος, ο ξενιτεμός και η διάλυση αδύναμων χωρών είναι ωμή βία και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται δίχως εξαιρέσεις και αστερίσκους.

          Οι διαφορές των δύο χωρών εντοπίζονται κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, που τότε η Ουκρανία αποτελούσε σοσιαλιστική δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης. Το ίδιο συμβαίνει και επί τσαρικής Ρωσίας, γεγονός που σχετίζεται άμεσα με τις αποικιοκρατικές αντιλήψεις των μεγάλων δυνάμεων, που βεβαίως καταφέρνουν ακόμη και σήμερα να επιβιώνουν.

Π. Πετράτος:

Κατά το 14ο-15ο αιώνα αρχίζουν οι Ουκρανοί να εμφανίζονται ως αυτοτελής εθνότητα με κέντρο διαμόρφωσης την ευρύτερη περιοχή του Κιέβου. Μετά την απελευθέρωση των ουκρανικών εδαφών από τους καθολικούς Πολωνούς στα μέσα του 17ου αιώνα, η τσαρική Ρωσία μέσα από την παροχή κινήτρων, προνομίων κ.λπ. πετυχαίνει από τα μέσα του 18ου αιώνα να δώσει οικονομική ώθηση στα εδάφη αυτά και κυρίως στο παραλιακό μέτωπο της Αζοφικής θάλασσας. Από αυτήν την πολιτική επωφελήθηκε ιδιαίτερα το ελληνικό στοιχείο. Το 19ο αιώνα με την αστικοποποίηση και την εκβιομηχάνιση της περιοχής μετακινήθηκαν προς τα ουκρανικά εδάφη μαζικά Ρώσοι αλλά και άλλοι πληθυσμοί της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Με την Οκτωβριανή Επανάσταση και τη δημιουργία της ΕΣΣΔ η Ουκρανία εντάχθηκε σε αυτήν ως ΣΣΔ, αφού προηγουμένως κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου διεξήχθηκαν στο έδαφός της σκληρές μάχες. Με την επίθεση των Γερμανών καταλαμβάνεται ολόκληρη η Ουκρανία το καλοκαίρι του 1942, για να ολοκληρωθεί η απελευθέρωσή της από τα σοβιετικά στρατεύματα τον Οκτώβριου του 1944. Μετά τη διάλυση της Σ.Ε. η Ουκρανία έγινε ανεξάρτητο κράτος, ενώ στο έδαφός της εξακολουθούσαν να ζουν διάφορες εθνότητες. Στο γενικότερο πλαίσιο των εθνικιστικών διαφορών που εμφανίστηκαν μετά τη διάλυση της Σ.Ε. δεν έμεινε απ’ έξω η Ουκρανία, όπου εκδηλώθηκαν σοβαρές συγκρούσεις Ουκρανών και Ρώσων πολιτών της Ουκρανίας, που ενισχύθηκαν και από τις δυο πλευρές. 

Πάνος Σταθάτος

Π. Σταθάτος:

         Στο τέλος του 2013 και στις αρχές του 2014 έλαβαν χώρα εκεί εκτεταμένες εξεγέρσεις/αναταραχές ως απόρροια της άρνησης του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς να υπογράψει συμφωνία με την Ε.Ε. Εντελώς προφητικά έγραψε τότε ο Γιώργος Δελαστίκ πως δεν θα παραμείνει ενιαία χώρα για πολύ η Ουκρανία (Έθνος, 28/1/2014). Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2014 οι αναταραχές είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 108 διαδηλωτών και 13 αστυνομικών και την τελική απομάκρυνση του Γιανουκόβιτς από την Προεδρία. Φυσικά, η Ρωσία θεώρησε παράνομη την απομάκρυνση αυτή και υποκινούμενες τις διαδηλώσεις από τις δυτικές χώρες, κάτι που κατέληξε σε πρωτοφανή στρατιωτική επέμβαση και προσάρτηση της Κριμαίας. Επιπροσθέτως, να αναφέρουμε στο σημείο αυτό τις πρόσφατες βίαιες εξεγέρσεις που προκλήθηκαν στο Καζακστάν με δεκάδες νεκρούς εξαιτίας των αυξήσεων στις τιμές των καυσίμων. Στην περίπτωση, όμως, αυτή η Ρωσία αντέδρασε προετοιμασμένη και οργανωμένη μέσω της συμμαχίας  «Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας»,  ενώ θεώρησε ξανά τις εξεγέρσεις υποκινούμενες από τα δυτικά κέντρα που στόχευαν στην αποσταθεροποίηση της περιοχής.

Π. Πετράτος:

        Είναι πια τεκμηριωμένο ότι η απομάκρυνση του Γιανουκόβιτς από την προεδρία της Ουκρανίας το 2014 πραγματοποιήθηκε με βάση συγκεκριμένο σχέδιο της Δύσης. Άλλωστε, κορυφαία στελέχη της Ε.Ε. βρίσκονταν τότε στην ουκρανική πρωτεύουσα και πρωτοπορούσαν στις διαδηλώσεις κατά του Γιανουκόβιτς. Το δυτικό σχέδιο ήταν να προσεταιριστούν την Ουκρανία και ως μέλος στην Ε.Ε και στο ΝΑΤΟ με στόχο την περικύκλωση της Ρωσίας, η οποία στο μεταξύ ενσωμάτωσε την Κριμαία.  Οι οικονομικές αιτίες και οι γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί αυτών των χωρών σχετίζονται και με την κατοχή των φυσικών και ενεργειακών πόρων της Ουκρανίας. Από την άλλη πλευρά οι προτάσεις της Ρωσίας προς ΗΠΑ και ΝΑΤΟ για αποτροπή της επέκτασης του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς δεν οδήγησαν σε αποκλιμάκωση της κατάστασης ή σε κάποιο συμβιβασμό.

Π. Σταθάτος:

        Ο 46ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζο Μπάιντεν,  από το 2021 που ανέλαβε καθήκοντα, είναι ένας μετριοπαθής δημοκρατικός  που έχει ήδη πάρει σημαντικές προοδευτικές πρωτοβουλίες,  π.χ. την επανένταξη της χώρας του στη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, την ανακήρυξη υποψήφιας πρώτης μαύρης γυναίκας στο ανώτατο δικαστήριο, ευνοϊκές ρυθμίσεις στα δάνεια των φοιτητών κ.α.  Ωστόσο, η θητεία του χαρακτηρίζεται από μια κλιμακούμενη ένταση των σχέσεων με την Ρωσία και την Κίνα.

Π. Πετράτος:

          Μπορεί να είναι ή να εμφανίζεται ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ μετριοπαθής, ωστόσο δεν παύει να οραματίζεται την κατάκτηση του πρωτεύοντα ρόλου της χώρας του στον κόσμο και την ποδηγέτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Π. Σταθάτος:

         Χρονικό σημείο επιτάχυνσης της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. αποτελεί αναμφισβήτητα η αποχώρηση των Αμερικανών από το Αφγανιστάν, στις 30 Αυγούστου του 2021, τερματίζοντας έτσι έναν εικοσαετή πόλεμο όπου υπηρέτησαν 775.000 αμερικανοί στρατιώτες με χιλιάδες νεκρούς και από τις δυο πλευρές. Αν και θεωρήθηκε η αποχώρηση αυτή του Μπάιντεν μια ηττοπαθής πολιτική από τους πολιτικούς του αντιπάλους, ωστόσο σηματοδοτεί εμφατικά τη γεωστρατηγική πολιτική της Ουάσιγκτον.

Πέτρος Πετράτος

Π. Πετράτος:

        Να θυμίσουμε ότι η αμερικοΝΑΤΟϊκή επέμβαση στο Αφγανιστάν συνδέεται πρωτίστως με τον έλεγχο της στρατηγικής θέσης της χώρας αυτής, καθώς βρίσκεται στο τρίγωνο μεγάλων ανταγωνιστικών δυνάμεων (Ρωσία, Κίνα, Ινδία) και μπορεί να χρησιμεύσει για τη χάραξη ενεργειακών μεταφορικών δρόμων. Κατά τη διάρκεια της ΝΑΤΟϊκής κατοχής τα ρωσικά και κινεζικά μονοπώλια δεν είχαν πρόσβαση στις πρώτες ύλες του Αφγανιστάν, οι κινεζικές εταιρείες αναγκάστηκαν να σταματήσουν την εξόρυξη χρυσού κ.λπ. Η αποχώρηση των Αμερικανών σχετίζεται με τις προτεραιότητες τους στον Ειρηνικό και άρα ανασχεδιάζουν τις στρατιωτικές τους εγκαταστάσεις εκεί. Δεν πρόκειται για στρατιωτική ήττα των Αμερικανών αλλά ούτε και για στρατιωτική νίκη των Ταλιμπάν στα πεδία των μαχών. Ουσιαστικά πρόκειται για παράδοση της διακυβέρνησης από τους Αμερικανούς στους Ταλιμπάν, οι οποίοι θα στηρίξουν τα αμερικοΝΑΤΟϊκά συμφέροντα στη χώρα τους και στην ευρύτερη περιοχή.  

Π. Σταθάτος:

         Επόμενο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμφωνία AUKUS (Ακρωνύμιο των λέξεων Αυστραλία,  Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), η οποία ανακοινώθηκε το Σεπτέμβριο του 2021 και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ενίσχυση της Αυστραλίας με πυρηνικά υποβρύχια! Γεωπολιτικοί αναλυτές συσχετίζουν την τριμερή αυτή συμφωνία ασφαλείας ως απάντηση στην αυξανόμενη επιρροή της Κίνας στην ευρύτερη περιοχή. Το γεγονός αυτό δεν άφησε ασχολίαστο  η Κίνα και  χαρακτήρισε την συμφωνία ανεύθυνη και στενόμυαλη, ψυχροπολεμική νοοτροπία που βλάπτει την ειρήνη και την ευημερία. Προφανώς, με την πάροδο του χρόνου αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρη η διαχωριστική γραμμή της δύσης με τις υπόλοιπες δυνάμεις που επιθυμούν την αύξηση της επιρροής τους στην παγκοσμιοποιημένη ελεύθερη αγορά.  

Π. Πετράτος:

         Η συμφωνία αυτή υπογραμμίζει από την μια πλευρά την αδηφάγα ιμπεριαλιστική πολιτική και τακτική των ΗΠΑ – θέλουν πάση θυσία την παγκόσμια οικονομική και πολιτική πρωτοκαθεδρία – και από την άλλη τη συνεχή προκλητική συμπεριφορά του αμερικανικού κυρίως παράγοντα στη διεθνή σκηνή.  Πάντως, ξεχωριστή σημασία έχει ο ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας για τις πρώτες ύλες και κυρίως εκείνες που σχετίζονται με την «πράσινη οικονομία». Να σημειωθεί ότι η Κίνα κυριαρχεί στη βιομηχανία εξόρυξης σπάνιων γαιών (τιτάνιο, ταντάλιο, ίνδιο κ.λπ.) και προχωρεί ταχύτατα στην παραγωγή μπαταριών λιθίου, που είναι η «καρδιά» των ηλεκτρικών οχημάτων, ενώ προηγείται στις πωλήσεις τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού.

Π. Σταθάτος:

          Να σημειώσουμε εδώ ότι στην ανωτέρω συμφωνία αντέδρασε η Γαλλία, διότι της φάνηκε, δικαιολογημένως, πισώπλατη μαχαιριά, καθότι η Αυστραλία θα πρέπει να παραιτηθεί από την συμφωνία των 50 δις δολλαρίων για την κατασκευή 12 γαλλικών υποβρυχίων. Ίσως εδώ γίνεται, για μια ακόμη φορά, φανερή η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχει ενεργό ή συμβουλευτικό ρόλο σε διεθνή ζητήματα που εν μέρει την αφορούν. Η συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας για την προμήθεια 18 γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale  δείχνει την ανάγκη για ενίσχυση και στήριξη της εσωτερικής στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Π. Πετράτος:

         Δικαιολογημένη η οργή της Γαλλίας, καθώς η χώρα αυτή διαθέτει κτήσεις και στρατιωτικές βάσεις στη Γαλλική Πολυνησία, Νέα Καληδόνα, Γαλλικές Δυτικές Ινδίες κ.λπ. Ωστόσο, αυτή η κατάσταση φανερώνει ότι για τις ΗΠΑ προέχει η ικανοποίηση πρωτίστως των δικών τους εθνικών/κρατικών συμφερόντων (ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας για την πρωτοκαθεδρία) και δευτερευόντως των συμμάχων τους στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα αναδεικνύει τις ενδοϊμπεριαλιστικές διαφορές και αντιπαλότητες. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ αναδιατάσσουν τις δυνάμεις τους ανάλογα με τις κάθε φορά προτεραιότητες των στρατηγικών τους συμφερόντων.

Π. Σταθάτος:

          Στο ευρύτερο αυτό πλαίσιο αδυναμίας της Ε.Ε. να έχει ξεκάθαρη και αυτόνομη φωνή στο διεθνές προσκήνιο αποτελεί και η τύχη του αγωγού Nord Stream 2. Το πάγωμα της κατασκευής του γερμανο– ρωσικού αγωγού ανακοινώθηκε από τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς με αφορμή την κλιμάκωση της ουκρανικής κρίσης. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι η πολυετής αυτή σύναψη οικονομικής συμφωνίας με τον Πούτιν ήταν για χρόνια στον αντίποδα των επιδιώξεων των Η.Π.Α. και γι΄ αυτό υπήρξε και έντονη επίκριση της πρώην καγκελαρίου Α. Μέρκελ  που τον προωθούσε (βλ. ομοιότητες με την υπογραφή συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη το 2007 μεταξύ Ελλάδας – Ρωσίας – Βουλγαρίας). Οι Η.Π.Α. εξάγουν φυσικό αέριο στην Ευρώπη, αλλά το ρωσικό αέριο είναι φθηνότερο και παράλληλα η Ουάσιγκτον φοβάται μήπως η Ρωσία θα χρησιμοποιήσει τον αγωγό για μεγαλύτερη εξάρτηση της Ε.Ε. από τη Μόσχα.   Η επέμβαση του Πούτιν στην Ουκρανία υπήρξε καταλυτική των εξελίξεων στο θέμα αυτό. Πάντως,  ο αμερικανός οικονομολόγος Πολ Γκρούκμαν επιπλήττει τη Γερμανία που αγνόησε τις προειδοποιήσεις επί πολλά χρόνια και που παρουσιάζεται απρόθυμη να επιβάλλει κυρώσεις και άμεσες θυσίες που σχετίζονται με το ρωσικό αέριο, ενώ πριν δέκα χρόνια απαιτούσε αυστηρή λιτότητα από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, ειδικά από την Ελλάδα. Οι εξελίξεις αυτές, όμως, κάνουν ολοφάνερη και την πραγματική θέση της Γερμανίας στη διεθνή πολιτική σκηνή.

Π. Πετράτος:

         Είναι γενικά παραδεκτό ότι η Ε.Ε. ακόμη δεν έχει κατορθώσει να αρθρώσει μια δική της διαφορετική φωνή. Έντονες και αντιθετικές είναι πολλές φορές οι διαφορές ανάμεσα στις χώρες-μέλη της Ε.Ε. Η Γερμανία για τα δικά της εθνικά συμφέροντα είχε συνάψει τη δική της συμφωνία με τη Ρωσία για το φυσικό αέριο. Ωστόσο, ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος ανέδειξε την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο, το οποίο η τελευταία το προτιμούσε από το αμερικάνικο λόγω της μικρότερης δαπάνης.

Π. Σταθάτος:

         Αυτές οι αλλαγές σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την εκλογή Μπάϊντεν δείχνουν από τη μία ότι γίνεται μια υπερπροσπάθεια από τον Λευκό Οίκο να επανέλθει στις ορθές βάσεις της η εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α., έπειτα από τις παλινωδίες της προεδρίας Τραμπ. (βλ. στο παρελθόν τις «χρωματιστές επαναστάσεις» στη Γεωργία, την Ουκρανία και το Κιργιστάν για την εκδημοκρατικοποίηση των περιοχών αλλά και την «αραβική άνοιξη» επί προεδρίας Ομπάμα στην Τυνησία, την Αίγυπτο, την Λιβύη και τη Συρία).

Π. Πετράτος:

        Ορθές βάσεις κατά την αμερικανική εξωτερική πολιτική είναι ο έλεγχος χωρών με στρατηγική σημασία και ως ζωτικών χώρων των ΗΠΑ. Εξάλλου, τόσο οι «χρωματιστές επαναστάσεις» σε περιοχές της πρώην ΕΣΣΔ όσο και η «αραβική άνοιξη» προκλήθηκαν από τις ΗΠΑ και τους ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους τους για τα δικά τους αποκλειστικά γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα και όχι για τη φιλελευθεροποίηση και τον εκδημοκρατισμό των καθεστώτων  αυτών των κρατών, όπως διακήρυσσαν.

Π. Σταθάτος:

        Από την άλλη, όμως, πλευρά η επίσπευση αυτή πέραν της άμεσης ρήξης στην Ουκρανία κάνει ολοφάνερη στο γυμνό μάτι τις προθέσεις της Ουάσιγκτον, ενώ ταυτόχρονα επαναφέρει ένα ψυχροπολεμικό κλίμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την παγκόσμια οικονομία σήμερα. Και όταν λέμε    ψυχροπολεμικό κλίμα, εννοούμε μια αυξανόμενη συντηρητικοποίηση των ειδήσεων και έλεγχο της ενημέρωσης που διαχέεται από τα μέσα, όχι μόνο στην Ελλάδα και με αφορμή το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Φαίνεται πως ο δυτικός κόσμος έχει την τάση να αυτοπροστατευτεί απέναντι σε κέντρα που δεν υιοθετούν τις αξίες και τα ιδανικά του, αλλά και της απαίτησής του για μια συγκεκριμένη μορφή παγκοσμιοποίησης.

Το ιντερνέτ και τα νέα ψηφιακά μέσα ενημέρωσης είναι από τη φύση τους πολυφωνικά και «δημοκρατικά» ως προς το περιεχόμενό τους και την δυνατότητα διάχυσης του μηνύματός τους  και επομένως καθιστούν την ανωτέρω συντηρητικοποίηση περισσότερο προβληματική, από ό,τι συνέβαινε στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Ο έλεγχος του μηνύματος στην ψηφιακή εποχή,  η ποινικοποίηση  της νέας παραβατικότητας, όπως εκφράστηκε στην υπόθεση του Τζούλιαν Ασάνζ (η δημοσιοποίηση χιλιάδων εμπιστευτικών διπλωματικών εγγράφων από το Wikileaks), αλλά και μια νέου τύπου δυτικής προπαγάνδας και μακαρθισμού, όπως παρουσιάστηκε με αφορμή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία (διεθνές μποϊκοτάζ στον ρωσικό πολιτισμό), προδιαγράφουν τις κόκκινες γραμμές της Δύσης στο ψηφιακό μέλλον που μας περιμένει.  Γίνεται όλο και δυσκολότερο να παραμένεις κριτής του αυταρχικού καθεστώτος του Πούτιν, ενώ ταυτόχρονα να επικρίνεις τις φιλοδυτικές πολιτικές, όταν επιβάλλεται η στράτευση σε μπλοκ και η πιστή εφαρμογή προπαγανδιστικών μηνυμάτων με την παραμικρή επίκριση να επιφέρει τη κατηγορία υιοθέτησης επιχειρημάτων του αντιπάλου.

Π. Πετράτος:

Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι το ιντερνέτ και τα νέα ψηφιακά μέσα ενημέρωσης είναι ο μεγαλύτερος, γρηγορότερος και πιο ασφαλής χώρος αγοράς όχι μόνο για τα αγαθά αλλά και την πώληση ιδεών και τρόπου ζωής. Ο έλεγχός τους έχει αφαιρεθεί από τα χέρια της κοινής γνώμης, η οποία αποτελεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κυβερνοχώρου, και έχει περιέλθει στα χέρια ελάχιστων «συλλογικών προσώπων» με παγκόσμιες εξουσίες, που δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Ο αρχικός «δημοκρατικός» χαρακτήρας τους, που έδινε τη δυνατότητα υπέρβασης των περιορισμών της καθεστηκυίας σκέψης και δημιουργούσε μια δυναμική αντιπολίτευση στο συγκεντρωτικό κράτος, έχει υπονομευτεί. Τώρα είναι ικανά με ειδική χειραγώγηση να εγκλωβίζουν τη σκέψη των ανθρώπων σε κατευθυνόμενες  πεποιθήσεις και να δημιουργούν νέες αντιλήψεις για τη ζωή και τη φύση, την αγορά και την εργασία, την ειρήνη και τον πόλεμο, τον πολιτισμό και την ηθική. Είναι πλέον στην ημερήσια διάταξη η κατασκευή ειδήσεων και η διαμόρφωση αξιών, που εξασφαλίζουν την προώθηση του συντηρητισμού, του φόβου και της υπακοής. Και μάλιστα ο έλεγχος αναμένεται να επεκταθεί και να παγιωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα παραδείγματα είναι ήδη ορατά…

Δείτε την ερχόμενη Δευτέρα, στις 30 Μαΐου 2022, το δεύτερο και τελευταίο μέρος αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας και αποκαλυπτικής αλληλογραφίας στο kefaloniastatus.gr.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

3,714ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,393ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
11ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
85ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται