(Εικόνα τίτλου. To Μακρύ Άλογο – Long Horse, από τα βίντεο animation του Trevor Henderson)
Μια επίκαιρη αλληγορία, τώρα που η ΕΕ ψήφισε για την Προστασία της Φύσης από την Κλιματική Αλλαγή.
Γράφει η Σοφία Αράβου-Παπαδάτου
«Ο Τριζάτος, η Πινελειέ και τα Φραγκόσυκα»
Περιεχόμενα
1. Σαν οπισθόφυλλο βιβλίου…………………………………………………… σελ. 1
2. Εισαγωγή – Μικρή περίληψη………………………………………………… σελ. 2
3. Το διήγημα «Ο Τριζάτος, η Πινελειέ και τα Φραγκόσυκα»……. σελ. 4
4. Ο σκελετός του αλόγου τρίζει ξανά……………………………………….. σελ. 5
5. ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ (ΙΣΩΣ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ)
ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ………………………………………………………. σελ.10
6. Οι γιατροί – τροχονόμοι και η παλιά γνωριμία με το φίλο γιατρό……………………….…………………………………………………………… σελ.10
1. Σαν οπισθόφυλλο βιβλίου
Αλληγορικό διήγημα που δημοσιεύεται στον 3ο τόμο «Ποίηση-Πεζογραφία» 2023, του ΟΟΛΚ-Ομίλου Οδοντιάτρων Λογοτεχνών Καλλιτεχνών. Αθήνα, εκδόσεις ΟΒ.
Πιο επίκαιρο από ποτέ, τώρα που ψηφίστηκε και στο Ευρωκοινοβούλιο το νομοσχέδιο για την Προστασία του Περιβάλλοντος και τον έλεγχο της Κλιματικής Αλλαγής που βιώνουμε. Η βιομηχανοποίηση του Αγροτικού Τομέα, τα Ενεργειακά απόβλητα κ.α πολλά, που πρέπει να αλλάξουν αν θέλουμε να σωθεί ο πλανήτης και εμείς οι άνθρωποι μαζί του.
Ψηφίστηκε από σύσσωμο τον προοδευτικό χώρο πλην των αριστεριστών αναχωρητών, που βλέπουν τις ΑΠΕ λ.χ. ως τον νέο πλουτισμό του Συστήματος. Εναντίον ψήφισαν επίσης, δεξιοί και ακροδεξιοί που εμμένουν στην παραγωγή των τοξικών εκπομπών, αλλά και των βιομηχανοποιημένων αγροτικών, των μεταλλαγμένων και συντηρημένων σπόρων. Η Κλιματική Αλλαγή δεν τους αγγίζει, οι ίδιοι νομίζουν θα σωθούν.
Στο διήγημα, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι περιγράφει κάποιες εμπειρίες του. Είναι συμπληρωματικοί, εκείνος περισσότερο των παραδόσεων… χωρίς ακρότητες… εκείνη καλλιτεχνική, καινοτόμα και ήπια ανατρεπτική. Ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο;
Μέσα από την περιπέτειά τους, προβάλλουν τη σύγκρουση ανάμεσα στην επιστήμη και τη διαισθητική γνώση. Τη σχέση μεταξύ μορφωμένων και απλών ανθρώπων, αλλά και μεταξύ εγγράμματων από διαφορετικούς χώρους. Προβάλλεται ακόμα η σύγκρουση των γενεών, που δεν είναι απαραίτητα ηλικιακή-αριθμητική.
Η Τέχνη, η Επικοινωνία και ο Ψηφιακός Κόσμος, όλα με Μέτρο, σαν συγκολλητικό κερί τους φέρνουν όλους κοντά, τους οδηγούν να ερμηνεύσουν τα ανερμήνευτα και υπερβατικά, χωρίς αποκλεισμούς και στερεότυπα.
2. Εισαγωγή – Μικρή Περίληψη
Φέτος ήταν όλοι αποφασισμένοι, τα Χριστούγεννα θα είναι διαφορετικά, όπως διαφορετική ήταν και όλη η χρονιά 2020. Να φύγει με το καλό, να πάει μακριά, να μην την ξαναδούν, μαζί της να πάρει και τον κορωνοϊό, έλεγαν όλοι……
Αφορμή για το διήγημα, ήταν ο μεγάλος εγγονός Πάρις, 11 ετών πια, που ζήτησε το 2020 να του φτιάξω τη μάσκα και σταδιακά μέχρι τις Απόκριες, τον Long Horse-Το Μακρύ Άλογο, με άλλα λόγια, έναν σχετικά νέο ήρωα στα animation videos που βλέπουν τα παιδιά της ηλικίας του και όχι μόνο (εικόνα τίτλου). Λατρεμένα τα κινούμενα σχέδια, αρκεί να περιλαμβάνουν ήρωες και μύθους κατάλληλα για την ηλικία τους.
(Optimus Prime & Bumble Bee. Υπερ–ήρωεςρομπότ. Ζωγραφική Πάρις 2018)
Κάθε χρόνο κάτι μου ζητάνε τα παιδιά! Όπως μελέτησα πέρυσι τον Sonic και Hyper Sonic, για να φτιάξω μάσκες και στολές, τον πυτζαμο-ήρωα Catboy, πρόπερσι τις Thunder Cats με το σπαθί τους, αλλά και τους Sans, Ink Sans και Error Sans, για ζωγραφική σε μπλούζες, φέτος έπεσα με τα μούτρα στον καλοκάγαθο ήρωα Long Horse.
Πρόκειται για ένα σκελετό αλόγου που τρίζει και προειδοποιεί τους ανθρώπους για κάτι κακό που έρχεται, ώστε να προφυλαχθούν. Ο σκελετός έχει μόνο τα κόκαλα του κεφαλιού με τα επάνω δόντια, αλλά δεν έχει σαγόνι. Ο λαιμός του είναι πολύ μακρύς, τόσο που κάνει κύκλους στο χώρο, ενώ το σώμα του αλόγου δεν φαίνεται καθόλου. Κάπου εκεί άρχισε να πλάθεται η καινούργια αλληγορία στο μυαλό..……
(Μακέτες με χαρτί του αλόγου που τρίζει. Έμπνευση από το animation figure τουTrevor Henderson. Αράβου Σ. 2020)
Στη δική μας ιστορία «Ο Τριζάτος, η Πινελειέ και τα Φραγκόσυκα» ένας σκελετός αλόγου που τρίζει, κρέμεται μέσα σε μια αποθήκη από χρόνια. Κληρονομιά των προ-προ-παππούδων, ειδοποιεί για κάτι κακό που έρχεται ώστε να προστατέψει τους ανθρώπους….
Κάποιες ζωγραφιές που δημιουργούνται παράλληλα, δείχνουν πάνω-κάτω τι είναι αυτό το κακό…. Δημιουργείται κάτι σημαδιακό, πάνω σε κεφάλια ή στο στόμα…. τι να σημαίνουν άραγε;
Τι καταλαβαίνουν οι ήρωές μας και πώς προφυλάσσονται από το κακό που έρχεται; Τι λένε στους άλλους ανθρώπους ότι πρέπει να κάνουν, για να το αντιμετωπίσουν;
(Οι ζωγραφιές που δημιουργούνται παράλληλα, όταν ο σκελετός του αλόγου στην αποθήκη…..αρχίζει να τρίζει. Εικόνα από τη σειρά «Στην Υγειά μας». Αράβου Σ. 2018)
Ποιος άραγε εμπνεύστηκε πρώτος το μακρύ τριζάτο άλογο – Long Horse; Ο εμπνευστής και «πατέρας του» Trevor Henderson ή μήπως οι φήμες του σκελετού της αποθήκης των παππούδων, ταξίδεψαν μακριά και οδήγησαν στη δημιουργία των κινούμενων σχεδίων; Ποιος θα μας πει και ποιος να ξέρει;
3. «Ο Τριζάτος, η Πινελειέ και τα Φραγκόσυκα»
Να λοιπόν η ιστορία! Ζούσε κάποτε ένα ζευγάρι παππούδων, ο Τριζάτος και η Πινελειέ. Αυτά ήταν τα χαϊδευτικά ονόματα που τους είχαν δώσει τα εγγόνια τους, γιατί ο τέως οικονομολόγος παππούς είχε φυλαγμένο στην αποθήκη τους ένα σκελετό αλόγου που έτριζε! Η παλιά οδοντίατρος και ψυχολόγος γιαγιά, συχνά ζωγράφιζε, έφτιαχνε γλυπτά, είχε πολλά πινέλα στα συρτάρια της.
Ζούσαν μακριά σε έναν όμορφο τόπο, τα παιδιά τους μεγάλωσαν, σπούδασαν, παντρεύτηκαν, έκαναν τα δικά τους παιδιά και κατοικούσαν σε άλλες πόλεις. Συναντιόντουσαν σε γιορτές και διακοπές, αγαπημένοι σαν να μην πέρασε ποτέ ούτε μια ώρα, που τους κρατούσε μακριά.
Φέτος όμως, το 2020 ήταν αλλιώς, θα γιόρταζαν όλοι μόνοι τους τα Χριστούγεννα και θα δούμε γιατί, αλλά πρώτα ας τους γνωρίσουμε λιγάκι.
Οι δύο ηλικιωμένοι ήταν ήσυχοι άνθρωποι, αλλά και περίεργοι, όπως έλεγαν οι άλλοι. Είχαν συνήθειες που δεν έμοιαζαν με των υπόλοιπων ανθρώπων. Όλοι ήξεραν για το σκελετό αλόγου που φύλαγε ο παππούς Τριζάτος στην αποθήκη του. Ένα μεγάλο και μακρύ άλογο – Long Horse – το έλεγαν τον τελευταίο καιρό τα παιδιά και τα εγγόνια τους, γιατί έμοιαζε λίγο με το κινούμενο σχέδιο του Trevor Henderson, που εμφανίστηκε σε παιδικά βίντεο στο Ίντερνετ. Ο παππούς είχε κληρονομήσει το δικό του αληθινό άλογο, το σκελετό του δηλαδή, από τον πατέρα του και αυτός από τον δικό του και πάει λέγοντας, χρόονια πίσω.
Το κεφάλι του αλόγου, όλα τα κόκαλα μαζί, είχε μόνο την επάνω γνάθο με τα δόντια της, το σαγόνι είχε χαθεί. Μετά το κεφάλι, όλος ο σκελετός, σχεδόν μαγικά ή το έκαναν οι προ-προ-παππούδες, κανείς δεν ξέρει, είχε ενωθεί σε μια σειρά και δημιουργούσαν κάτι σαν τεράστιο λαιμό, σαν ένα μεγάλο σπαστό σωλήνα, που τυλιγόταν σε ομόκεντρους κύκλους. Σχεδόν ίδιο με το σκίτσο του νέου ήρωα στο διαδίκτυο. Μήπως η φήμη του αλόγου του παππού Τριζάτου, διαδόθηκε και έδωσε την έμπνευση στον Hederson; Πού να ξέρεις;
Οι ενώσεις του αλόγου ιδίως στον αυχένα εκεί που τέλειωνε το κεφάλι, έτριζαν όταν ήταν να γίνει κάτι κακό. Όλος ο κρεμασμένος σκελετός του αλόγου τότε, μύριζε γαρύφαλλο ή γαρυφαλ-έλαιο που χρησιμοποιούν οι οδοντίατροι για τον πονόδοντο. Αντίθετα, ο καινούργιος ψηφιακός ήρωας, μύριζε κανέλλα! Αυτή η μυρωδιά μαζί με το τρίξιμο προειδοποιούσαν όταν ερχόταν κάτι δυσάρεστο, μια καταστροφή για τους ανθρώπους. Χτυπούσε συναγερμό ο Long Horse, ώστε να προετοιμάζονται οι άνθρωποι, για το κακό που θα τους έβρισκε.
Η οδοντίατρος γιαγιά Πινελειέ είχε άλλες συνήθειες και χόμπυ. Της άρεσε να ζωγραφίζει, τοπία, λουλούδια, πρόσωπα, αλλά όταν άρχιζε το τρίξιμο του αλόγου οι ζωγραφιές της άλλαζαν, γίνονταν σχεδόν από μόνες τους και έπαιρναν περίεργα σχήματα. Το χέρι της έμοιαζε να κινείται από μια αόρατη δύναμη. «Τώρα ζωγραφίζει το ασυνείδητό μου» έλεγε για να μην ξεχνάει ότι ήταν και ψυχολόγος. Ήξερε ότι η ψυχανάλυση δέχεται τη ζωγραφική σαν έκφραση της ψυχής με εικόνες. Ξαφνιασμένη η γιαγιά Πινελειέ, έβλεπε μορφές μέσα στα χρώματα που δεν τις είχε διαλέξει, δεν τις είχε σχεδιάσει η ίδια. Τα σχέδια, ήταν σαν να ήθελαν κάτι να τους πουν. Το είχε προσέξει το ζευγάρι.
(Πουλιά με κορώνα στο κεφάλι και το στόμα. Λεπτομέρειες έργων. Σ. Αράβου, 2018, 2019)
Τις πρώτες φορές πέρασε απαρατήρητο, ήξεραν τους μύθους των προγόνων, αλλά δεν τους πίστευαν! Όταν κάποτε έγινε ο δυνατός σεισμός, το άλογο έτριζε συνέχεια 10 μέρες πριν και οι πίνακες της γιαγιάς γέμισαν με εικόνες από πέτρες και γκρεμισμένα σπίτια.
Δεν έδωσαν σημασία ούτε την πρώτη ούτε τις επόμενες φορές, «σύμπτωση είναι», είπαν.
Σε άλλη περίπτωση, όταν ξέσπασε ο πόλεμος κοντά τους, το άλογο έτριζε μήνες πριν. Τότε άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι το δικό τους Long Horse, αλλά και η ζωγραφική ήταν σαν να τους προειδοποιούσαν μαζί, για κάτι κακό που ερχόταν. Οι πίνακες, τότε με τον πόλεμο, γέμισαν όπλα, στρατιώτες, κόκκαλα και σάρκες, αλλά και μορφές από τα γνωστά ηλεκτρονικά παιχνίδια που έπαιζαν τα εγγόνια τους, όπως ο Optimus Prime, ο Bumble bee και άλλοι σύγχρονοι υπερ-ήρωες των παιδιών, Batman, Superman, Sonic και Hyper Sonic the Hedgehog ο γνωστός σκαντζόχοιρος, οι πυτζαμο-ήρωες Catboy, Oled, τα γνωστά μας Ξωτικά με τα μυτερά αυτιά, το μαγικό σπαθί Thunder Cats, του Ink Sans και άλλα πολλά! Έτσι άρχισαν να το πιστεύουν και αυτό τους βοήθησε τότε, να φυλάξουν τρόφιμα, να ειδοποιήσουν τα παιδιά τους και κάποιους φίλους που είχαν πεισθεί, γιατί οι περισσότεροι γέλαγαν με όλα αυτά. Ο Τριζάτος και η Πινελειέ δεν επέμεναν γιατί δεν ήταν και τελείως σίγουροι, τι ακριβώς τους συνέβαινε!
4. Ο σκελετός του αλόγου τρίζει ξανά
Είχε καιρό να ακουστεί, σχεδόν το είχαν ξεχάσει. «Νάτο που τρίζει ξανά από την αποθήκη», είπαν. Πόλεμοι και καταστροφές δεν υπήρχαν πολύ κοντά τους γιατί ζούσαν σε ειρηνική περιοχή, νέες σοβαρές αρρώστιες δεν είχαν εμφανιστεί στη χώρα τους, τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί;
Αυτό, μέχρι πριν από ένα χρόνο το 2019, παραμονές Χριστουγέννων ήταν πάλι! Τότε άρχισε να τρίζει ο σκελετός στην αποθήκη και η γιαγιά ζωγράφιζε εδώ και καιρό, ζώα και ανθρώπους που φόραγαν κορώνα ή πουλιά με ράμφος σαν κορώνα! «Τι γίνεται;» ρώταγαν και οι δύο! Πόλεμοι υπήρχαν γύρω τους, κάπως μακριά όμως, πλημμύρες, πυρκαγιές έγιναν, αλλά το άλογο έμενε σιωπηλό. Τώρα, γιατί άρχισε να τρίζει; Και η γιαγιά γιατί ζωγράφιζε συνέχεια κεφάλια με κορώνες;
Πάπιες, πουλιά, άνθρωποι, πεσμένα αγάλματα, όλα φόραγαν κορώνα! «Τι γίνεται; Βασιλιάδες δεν υπάρχουν πια», έλεγαν, «και όσοι έχουν απομείνει είναι συμβολικοί, έτσι για την ιστορία». «Τι άλλο, τι άλλο μπορεί να έρχεται και μας προειδοποιεί το άλογο; Εγώ γιατί ζωγραφίζω συνέχεια κορώνες;» έλεγε η γιαγιά, «από τι πρέπει να φυλαχτούμε;»
(Κορώνα στο κεφάλι αντρικής φιγούρας. Λεπτομέρεια έργου «Στην Υγειά μας». Αράβου Σ. 2017)
Ένα βράδυ που είχε έρθει στο σπίτι ένας φίλος τους γιατρός, του είπαν για το άλογο τού παππού που έτριζε και για τις κορώνες που ζωγράφιζε η γιαγιά. Ο γιατρός ήξερε περί αλόγου και ζωγραφικής από παλιά. Έσκασε στα γέλια! «Πάλι τα ίδια; Τι γίνεται θα ξαναγυρίσουμε στους Βασιλιάδες ή θα μας καταλάβουν οι Κορωνοϊοί;»… «Τι είναι αυτοί;»… ρώτησαν με μια φωνή ο Τριζάτος και η Πινελειέ. «Τίποτα, μη δίνετε σημασία, πλάκα κάνω», είπε ο γιατρός, αλλά στη συνέχεια τούς εξήγησε. «Οι Κορωνοϊοί είναι μικροοργανισμοί, σαν μικρόβια δηλαδή, που φέρνουν κρυολογήματα και άλλες αρρώστιες, μη σας βάζω ιδέες όμως, μάλλον παλιές βασιλικές δόξες θα ξαναγευτούμε», είπε γελώντας ο γιατρός και έφυγε.
(«Ο Βασιλιάς της Μέρας», εμπνευσμένο από τον Μαγικό Αυλό και η Βασίλισσα της Νύχτας στο έργο «Εικόνα και Είναι» Αράβου Σ. 2018 και 2020 αντίστοιχα)
Οι δυο τους όμως δεν ησύχασαν, βούτηξαν στο διαδίκτυο, άνοιξαν πολλά βιβλία, βρήκαν την εικόνα του κορωνοϊού. Ένα ολοστρόγγυλο σχήμα με προεξοχές παντού σαν μανιταράκια, σαν κορώνα σε κεφάλι. Πάγωσαν! «Πώς το πολεμάς αυτό;» είπαν. Συνέχισαν όμως το διάβασμα, έμαθαν τα πάντα.
Ο (Κορωνοϊός και Φραγκόσυκα. Ομοιότητα)
Έγραφαν μέσα τα βιβλία: «Ο ιός δεν μπορεί μόνος να γεννήσει άλλους ιούς – τα παιδιά του δηλαδή. Για να ζήσει ο ίδιος και να αυξηθεί, μπορεί να το κάνει μόνο μέσα στο σώμα του ανθρώπου – που τον λένε οι επιστήμονες ξενιστή. Η κορώνα είναι η μάσκα που ξεγελάει τα ανθρώπινα κύτταρα, έτσι τον αφήνουν να μπει μέσα τους, γιατί τον περνάνε για φίλο. Η πόρτα ανοίγει, ο ιός μπαίνει μέσα στον πυρήνα του ανθρώπινου κυττάρου και γεννάει τα δικά του παιδιά, τα δικά του κύτταρα. Ο άνθρωπος τότε αρρωσταίνει βαριά!»
Έσπαγαν το κεφάλι τους για μέρες, το τρίξιμο του αλόγου που συνεχιζόταν, προμηνούσε κάτι κακό και δυνατό, ίσως άγνωστο στους ανθρώπους. Αν ήταν ένας γνωστός ιός όπως της γρίπης, δεν είχε λόγο να τρίζει το άλογο. «Πρόκειται για κάτι άγνωστο», κατέληξαν, «ούτε φάρμακο ούτε γνωστό εμβόλιο θα υπάρχει!».
Αφού σκέφτηκαν λίγες μέρες ακόμα, αποφάσισαν!
«Πρέπει κι εμείς να φορέσουμε ένα είδος μικροσκοπικής «μάσκας», είπαν. Αλλά τι μάσκα θα βάλουμε στα κύτταρά μας για να μην τα διαλέξει ο ιός; Να τον ξεγελάσουμε κι εμείς όπως μας ξεγελάει αυτός. Να νομίζει ότι είμαστε ίδιοι με αυτόν, άρα δεν μπορεί να μας χρησιμοποιήσει για να γεννήσει!» είπαν οι δυο τους.
«Το μόνο όπλο μας αυτή τη στιγμή, είναι η σωστή τροφή, αλλά ποια είναι αυτή;», είπαν.
«Τι μοιάζει με τη μάσκα του κορωνοϊού για να πιστέψει ότι δεν μπορεί να μας χρησιμοποιήσει;»
Με μια φωνή συμφώνησαν, «Στην κορώνα του μοιάζουν κάπως, το μπρόκολο, το κουνουπίδι, τα μούρα, οι φράουλες, οι ντοματούλες, οι σταφίδες, τα σταφύλια, τα μανιτάρια……τα φραγκόσυκα.… ναι αυτά μοιάζουν περισσότερο», είπαν!
«Φρούτα και λαχανικά άφθονα, μπορεί να μας προστατέψουν, αλλά και η καθαριότητα στα χέρια, στο σώμα, στο σπίτι, παντού, άλλα όπλα δεν έχουμε».
Ειδοποίησαν τα παιδιά τους και όποιον μπορούσαν, έτρωγαν και οι ίδιοι υγιεινά. Διάλεγαν βιολογικά φρούτα και λαχανικά χωρίς φυτοφάρμακα, όχι μεταλλαγμένα στα εργαστήρια, για να αντέχουν σε μακρινά ταξίδια ή για να αλλάζουν γεύση. Έτρωγαν κάθε τροφή που παραγόταν κοντά τους και δεν ερχόταν συντηρημένη μέσα σε πακέτα, από πολύ μακριά!
Μετά από λίγο καιρό ξέσπασε η πανδημία του κορωνοϊού, ασθένεια Covid-19 την είπαν. Στα μικροσκόπια ο ιός φαινόταν πραγματικά σαν να φοράει κορώνα! Οι άνθρωποι αρρώσταιναν σε όλον τον κόσμο, λιγότερο όμως και πιο ελαφρά, όσοι ζούσαν μακριά από τις μολυσμένες πόλεις, όσοι ζούσαν κοντά στη φύση και το πράσινο, όσοι έτρωγαν αγνές τροφές και έκαναν πολύ γυμναστική. Όσοι είχαν δημιουργικά χόμπι που τους γαλήνευαν, με πρωταγωνιστή την Τέχνη!
Όλοι φόραγαν πια μάσκες, μαγαζιά και σχολεία έκλεισαν μέχρι να περάσει το κακό, κλείστηκαν στα σπίτια τους, να μην τους βρίσκει ο ιός, να μην πηγαίνει από τον έναν άνθρωπο στον άλλο!
Το άλογο του παππού σιγά-σιγά έπαψε να τρίζει και οι κορώνες εξαφανίστηκαν από τους πίνακες της γιαγιάς!
Όμως φέτος το 2020, θα γιόρταζαν τα Χριστούγεννα όπως έκαναν και το Πάσχα, μακριά από τα παιδιά τους, από τα εγγόνια τους, όπως όλοι. Μέχρι ο κορωνοϊός να φύγει από τους ανθρώπους και μέχρι να ετοιμαστούν τα κατάλληλα φάρμακα και τα εμβόλια για όλους!
Ετοίμασαν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο με στοίβες από τα άφθονα βιβλία τους, που έφτιαχναν πυραμίδα, γύρω-γύρω με λαμπιόνια φωτισμένα. Ολόγυρα έβαλαν χειροποίητες μεγάλες κούκλες, με τις στολές που ζήταγαν κατά καιρούς τα εγγόνια τους και τις έφτιαχνε η γιαγιά Πινελειέ. Στη συνέχεια όταν μεγάλωναν τα παιδιά και μίκραιναν οι στολές, τις φόραγε σε κούκλες που έφτιαχνε η ίδια με δέρμα και ύφασμα, έμοιαζαν με μαλακά γλυπτά.….. του Hyper Sonic, του Long Horse, των Ξωτικών…
Ο παππούς Τριζάτος στόλιζε κι αυτός ένα γύρω το σπίτι, γιατί θα έφτιαχναν και βιντεοταινία να στείλουν στα παιδιά τους! Θα ήταν το φετινό τους καλλιτεχνικό δώρο και οι ευχές τους, για το 2021. Πάντα τα δώρα τους ήταν πλαισιωμένα από την Τέχνη.
Στολή Hyper Sonic – Καπέλλα Ξωτικών (Αράβου Σ. στολές 2019)
(Βόλτα στο πάρκο των Τεχνών, τρίπτυχο παραβάν, 1.20Χ1.80 Ακρυλικό σε καμβά. Αράβου Σ. 2018. Στο 3ο άλμπουμ του ΟΟΛΚ)
Ήξεραν και οι δύο από τις σπουδές και τα διαβάσματά τους, ότι ο εγκέφαλος του ανθρώπου έχει κομμάτια για την αριθμητική, κομμάτια για τη γλώσσα, αλλά και κομμάτια για την Τέχνη που δημιουργεί το συναίσθημα και την αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους.
Όπως ο παππούς ασχολιότανε με τους αριθμούς και τα οικονομικά πριν βγει στη σύνταξη, έτσι και η οδοντίατρος-ψυχολόγος γιαγιά ασχολιόταν με την Τέχνη, την Ποίηση και τα Παραμύθια για μικρούς και μεγάλους. Οι δυο τους μαζί έφτιαχναν έναν ολοκληρωμένο εγκέφαλο.
Γι αυτό μαζί με τα μαθήματα, ήθελαν την Τέχνη και τη Λογοτεχνία, μαζί με τη σύγχρονη Τεχνολογία, να μπαίνει στη ζωή των παιδιών και των εγγονιών τους. Με άλλα λόγια, τα ήθελαν όλα, αυτοί οι παράξενοι γέροντες!
Όταν ήρθε ξανά ο φίλος γιατρός ένα βράδυ, είχε σταματήσει να γελάει με το τριζάτο άλογο του παππού Τριζάτου και τα προφητικά πινέλα της γιαγιάς Πινελειέ. Κρατούσε στα χέρια του επιστημονικά βιβλία της Ιατρικής. «Τα έφερα μαζί μου, δώρο για σας», τους είπε «Να διαβάσετε για τον κορωνοϊό» «Ευχαριστούμε γιατρέ, βάλε τα εδώ στο δέντρο μας, μαζί με τα βιβλία του παππού και δικά μου, είπε η γιαγιά Πινελειέ».
«Αυτό πια δεν είναι απλό δέντρο», είπε ο γιατρός. «Είναι μαζί Σεγκόβια και Μπονσάι»
Μετά το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού, ο γιατρός είχε αρχίσει να πιστεύει ότι κάτι σήμαινε το τρίξιμο στο σκελετό του αλόγου και οι μαγικές εικόνες της γιαγιάς «Ποτέ μη λες ποτέ!» είπε ο γιατρός. Έπινε και το τσιπουράκι από φραγκόσυκα, που τον κέρναγε το ηλικιωμένο ζευγάρι! Σήκωνε το ρακοπότηρο, «Καλά Χριστούγεννα, Καλή Χρονιά το 2021 και όλες οι χρονιές που έρχονται μετά, στην Υγειά μας!»
«Στην Υγειά μας, στην Υγεία όλων γιατρέ μου! Του χρόνου πάλι όλοι μαζί!»
5. ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ (ΙΣΩΣ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ) ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ.
(Για να παιχτεί με ρόλους από παιδιά ή από μεγάλους)
Είναι παραμονές Χριστούγεννα 2020, ο Τριζάτος και η Πινελειέ στολίζουν το δέντρο τους με στοίβες από πολλά βιβλία που φτιάχνουν μια τεράστια πυραμίδα. Γύρω-γύρω βάζουν λαμπιόνια που φωτίζουν το δέντρο τους. Περιμένουν τον φίλο τους γιατρό. Τηλεφώνησε ότι θα έρθει να τους δώσει το δώρο τους.
Θυμούνται τα περσινά Χριστούγεννα 2019. Το σκηνικό αλλάζει και οι δυο τους μιλάνε… ενώ ακούγεται ένα έντονο τρίξιμο από την αποθήκη τους, δίπλα στο σπίτι.
Πινελειέ. Ακούς τι γίνεται στην αποθήκη;
Τριζάτος. Ναι το ακούω από χθες… καιρό είχε να μας θυμηθεί!
Πιν. Τι λες να σημαίνει πάλι;
Τριζ. Θα δούμε… εσύ τι ζωγραφίζεις τελευταία; Φάνηκαν τίποτα σημάδια;
Δεν προλαβαίνει να απαντήσει… χτυπάει το τηλέφωνο… αργεί να το σηκώσει μέχρι να αφήσει κάτω τα στολίδια..
Πιν. Παρακαλώ;…. γεια σου γιατρέ μου….. ναι άργησα… κάτι συζητούσαμε εδώ με το φίλο σου….. Τί να σου πω;… άρχισαν πάλι τα τριξίματα στην αποθήκη…. όχι… εξυπνάδες… δεν μπήκε αέρας από το παράθυρο…. μη γελάς… (κρυφογελάει κι εκείνη είναι πλακατζής ο γιατρός)… έλα-έλα σε περιμένουμε το βραδάκι…. συμβουλές πάλι από τον τέως οικονομολόγο φίλο σου;…. πάλι επενδύσεις doctor;…..αα για το δάνειό σου….. καλά που μας το είπες…. μη γελάς…… ναι έχω και προφητικές πινελιές να σου δείξω….. μη γελάς…bye….. (στον άντρα της τώρα)…. θα έρθει ο γιατρός το βράδυ….
Τριζ. …….θα γελάσουμε…. έχουμε τσίπουρο στο ψυγείο;…………………
6. Οι γιατροί-τροχονόμοι και η παλιά γνωριμία με τον φίλο γιατρό
Είχε σκάσει στα γέλια αυτός ο γιατρός, όταν η Πινελειέ αποκάλεσε κάποιους συναδέλφους του, γιατρούς-τροχονόμους.
Εκείνη την εποχή ο παππούς Τριζάτος, που φύλαγε τις παραδόσεις της οικογένειάς του σαν σκελετούς των προγόνων του που έτριζαν μπροστά στους νεωτερισμούς και τις καινοτομίες, γέλαγε πολλές φορές με την καλλιτεχνική φύση και τις καινούργιες ιδέες της γιαγιάς Πινελειέ.
Εκείνη την εποχή λοιπόν, ο παππούς νοσηλευόταν για κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας στο κλεινόν και τσιμεντωμένο άστυ της χώρας τους!
Οι γιατροί-αυθεντίες, περνούσαν δίπλα από το κρεβάτι του και σαν τροχονόμοι με το χέρι οριζόντιο σε ορθή γωνία με το σώμα, τον δε δείκτη σε προέκταση- δάχτυλο τεντωμένο, «Εσύ έξω», έλεγαν στην οδοντίατρο, ψυχολόγο και ζωγράφο γιαγιά Πινελειέ!
«Μα είναι οδοντίατρος, κάτι παραπάνω καταλαβαίνει από εμένα…» ψέλλιζε ο δύστυχος παππούς Τριζάτος, που την ήθελε κοντά του…
«Άμα χρειαστούμε συμβουλές για τα δόντια θα τη φωνάξουμε», απαντούσε ο επικεφαλής αυθέντης-γιατρός, αλλά και αφέντης τελικά, όπως έδειχναν όλα!
Η Πινελειέ αμίλητη, έβγαινε από το δωμάτιο, έτοιμη να εκραγεί, αλλά την κρατούσε μια σκέψη… «Μήπως φοβάται ο γιατρός, επειδή ξέρω κάτι παραπάνω; Πώς να τον κρίνει ο οικονομολόγος παππούς, σε ό,τι λέει; Άστον να κάνει τη δουλειά του, μόνο να την κάνει καλά», ευχόταν σιωπηλά!
Βγαίνοντας «η αυθεντία» από το δωμάτιο του ασθενή, την προσπερνούσε βιαστικά και της έλεγε μέσα από τα δόντια «Ενημερώσαμε τον ασθενή»!
Κόκκαλο η Πινελειέ, «Ανάθεμα την επικοινωνία σου» σκεφτόταν. «Το ταξίδι στον κυτταρικό μικρόκοσμο, το έκανες! Στο μακρόκοσμο της Επικοινωνίας, σου βάζω ένα ολοστρόγγυλο παχύ Μηδενικό». Μόνη της τα έλεγε, μόνη της τα άκουγε, εννοείται!
Μόνο ένας νεαρός γιατρός από το τσούρμο που ακολουθούσε «την αυθεντία», έδειχνε με τα μάτια στεναχωρημένος γι αυτή τη συμπεριφορά. Αργότερα την πλησίαζε μόνος του και της εξηγούσε, όσα έπρεπε να μάθει για την ασθένεια του παππού. Αυτός ο γιατρός έγινε ο κατοπινός τους φίλος.
«Μην τον παρεξηγείτε», τους έλεγε «Κουρασμένος, μεγάλος άνθρωπος είναι».
«Δεν είναι η ηλικία» απαντούσε η Πινελειέ. «Γιατρός – τροχονόμος και αντιεπικοινωνιακός ήταν και ο νεαρός γιατρός στα επείγοντα της εφημερίας».
Το χέρι του οριζόντιο και ο δείκτης τεντωμένος πάντα, «Εσύ έξω» της ούρλιαζε αναμαλλιασμένος! «Μα είναι οδοντίατρος…» έλεγε άπνοα ο παππούς…. «Έξω είπα», φώναζε ο «τροχονόμος» και ζητάμε συγνώμη από τους αληθινούς τροχονόμους!
Κάπως έτσι ξωπέταξε ο εφημερεύων νεαρός μισότρελος, κι ένα κάταγμα. «Δεν έχουμε ορθοπεδικό στην εφημερία, ελάτε αύριο», ξεφώνιζε! Στη συνέχεια κορδωνόταν στη δύστυχη νοσηλεύτρια που τον βοηθούσε, «Είδες πώς καθαρίζω εγώ τσακ-μπαμ τις εφημερίες», όχι παίζουμε!
«Ψυχολογία που σας χρειάζεται» σκεφτόταν η Πινελειέ «Σχέσεις γιατρού-ασθενή, βαθμολογία 0, below zero μη σου πω!».
Και η ιστορία τελειώνει εδώ! Ή μήπως τώρα αρχίζει;
Έτσι κι αλλιώς, ο Ιπποκράτης ανάβει πια τον Οδοντιατρικό Προβολέα, σαν τον αστερισμό Corona Borealis, να φωτίσει όλον τον κόσμο!
Κι αυτό ζωγραφισμένο από τη γιαγιά Πινελειέ.
Για την Υγειά μας!!
Αστερισμός Corona Borealis. Βόρειος Στέφανος- Αριάδνη. Ο οδοντιατρικός προβολέας, ανάβει από τον Ιπποκράτη. Λεπτομέρεια έργου «Τα Νήματα». Αράβου Σ. 2019.
Κορώνα στο κεφάλι αλόγου και Η πτώση του βασιλιά. Λεπτομέρειες έργων «Ένας άνθρωπος με μεγάλη καρδιά» και «Το αίνιγμα της σφίγγας» Αράβου Σ. 2019, 2020.
