Δευτέρα 23 Μαΐου 2022
18.8 C
Argostoli

kefaloniastatus@gmail.com

Εφημερεύοντα Φαρμακεία

spot_img

ΜΕΝΟΥ / ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Σκέψεις και συμπεράσματα για τη νέα πραγματικότητα της πανδημίας | Διονύσιος Γαρμπής

Τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα διαδραματίζονται συνήθως σε ένα καμβά όπου στον φόντο του έχει τον ανυποψίαστο άνθρωπο, αυτόν που ζει αμέτοχος την καθημερινότητά του, ενώ μπροστά έχει τους πρωταγωνιστές, που είναι πάντα βέβαιοι για την σκοπιμότητα της δράσης τους, αλλά -σε λογικά πλαίσια- αβέβαιοι για το τελικό της αποτέλεσμα.

Διονύσιος Γαρμπής

Καθώς το 2021 τελειώνει, σκέφτομαι την εξέλιξη της πανδημίας, που τόσο πολύ έχει επηρεάσει τις ζωές μας τα τελευταία δύο χρόνια και ακόμα καλά κρατεί, ακυρώνοντας τις αρχικές προσδοκίες μας, για σύντομη διαδρομή με την αξιοποίηση της λογικής και την γρήγορη απόκριση της επιστήμης. Πρόκειται βέβαια για παγκόσμιας σημασίας γεγονός στο οποίο θα πρέπει να αναγνωρίσουμε πολλές πλευρές όπως,

α) την ακύρωση της πεποίθησης του ανθρώπου ότι είναι θεός μέσα στη φύση και ότι η φύση δεν έχει την δυνατότητα να τον απειλήσει,
β) την ακύρωση της βεβαιότητας για την παντοδυναμία της Ιατρικής επιστήμης, ταυτόχρονα με την αισιοδοξία για την τεχνολογική της πρόοδο,
γ) την κρίση εμπιστοσύνης στους κυβερνητικούς χειρισμούς και την καχυποψία μέρους του κοινωνικού συνόλου ως προς την σκοπιμότητά τους
δ) την δύναμη που έχουν οι προσωπικές πεποιθήσεις και η ιδεολογία συγκρουόμενες με την λογική,
ε) την δυνατότητα χρήσης της τεχνολογίας για την συμμετοχή σε διαφόρων ειδών δρώμενα από απόσταση,
ζ) τη δυνατότητα τηλεεργασίας,
η) τους κινδύνους δημόσιας υγείας στα προηγμένα κράτη εξ αιτίας της φτώχειας στον τρίτο κόσμο…

Στην πανδημία αυτή, πιθανότατα όλοι οι αναγνώστες αυτής της σελίδας, καθώς κι εγώ ο ίδιος, είμαστε φιγούρες στο φόντο του κάδρου που την απεικονίζει. Θα ήμουν από τους πρωταγωνιστές, αν συμμετείχα σε κάποιο κεντρικό πολιτικό όργανο ή -κυρίως- αν ήμουν από τους επιστήμονες που θα ερευνούσαν για να δώσουν τη λύση. Για τον εαυτό μου, για την οικογένειά μου και για όσους με ρώτησαν, είπα ότι έπρεπε να φοράμε τη προστατευτική μάσκα (δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω τους αρνητές) και ότι έπρεπε να κάνουμε το εμβόλιο.

«Ακόμη και αν το εμβόλιο έχει κίνδυνο, ακόμη και αν πεθαίνει από αυτό ο ένας στους δέκα, εγώ θα το κάνω, γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο όπλο για να σταματήσουμε την πανδημία, γιατί είναι ένα μέσο δημόσιας υγείας και όχι μόνο ατομικής προστασίας, για να μπορούν τα παιδιά μου να κυκλοφορούν σε ένα κόσμο χωρίς τον κίνδυνο να κολλήσουν, γιατί το ενδεχόμενο ρίσκο του εμβολίου είναι η οφειλόμενη δική μου συμμετοχή στον παγκόσμιο αγώνα κατά της πανδημίας, γιατί η συνείδησή μου δεν επιτρέπει να αρνηθώ κάτι που έχει ήδη δοκιμαστεί σε συνανθρώπους μου που πρώτοι προσφέρθηκαν χωρίς τις δικές μου βεβαιότητες για την ασφάλεια του εμβολίου!».

Αυτό ακριβώς είπα στην οικογένειά μου, όταν ρωτήθηκα «Τι θα κάνουμε με το εμβόλιο». Αυτό ακριβώς απάντησα και σε όποιον άλλο με ρώτησε τι θα κάνω. Ο μικρός επαρχιακός Οδοντιατρικός Σύλλογος, στον οποίο προεδρεύω, είναι και αυτός ένα μέρος του φόντου στο κάδρο της πανδημίας. Το «στώμεν καλώς», όμως, που επιπλέον οφείλαμε θεσμικά να πούμε στην κοινωνία, το είπαμε (με την δέουσα φροντίδα και προσοχή νομίζω), στον δημόσιο λόγο μας, από τη θέση ακριβώς που κατέχουμε στο κάδρο της πανδημίας.

Διονύσιος Γαρμπής

(Η εικόνα είναι από την εικονογράφηση της ποιητικής συλλογής του Νικόλα Γ. Γαρμπή «Τα Σκύβαλα», εκδόσεις Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 2000, από το ποίημα «Η Ιστορία κι ο ίσκιος της»)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

3,714ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,393ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
11ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
85ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται