Πόσες φορές έχουμε μιλήσει για εγκλήματα; Πόσες φορές έχουμε ευχηθεί να ήταν η τελευταία φορά που συνέβη κάτι τραγικό; Δεν σταματάμε να κουνάμε το δάχτυλο, να κρίνουμε, να δικάζουμε, να κατηγορούμε ανθρώπους ˙ σήμερα έναν αστυνομικό, αύριο έναν αλλοδαπό και πάει λέγοντας. Τα σχόλια ποικίλουν, με τα site να κάνουν πάρτι και την στήριξη των καναλιών που στήνουν “γλέντι” πάνω από το πτώμα του κάθε ανθρώπου.
Αρνούμαι να ρίξω ευθύνες στον οποιοδήποτε, εκτός από τους υπαίτιους αυτού του εγκλήματος, του απεχθούς εγκλήματος! Τι από όλα σας πείραξε; Οτι στο περιπολικό δεν επιτρέπεται να επιβιβαστεί πολίτης, εκτός πολύ συγκεκριμένων καταστάσεων και διαδικασιών, γιατί σε περίπτωση τροχαίου ή οτιδήποτε άλλου συμβάντος καθ’οδόν, ευθύνεται ο αστυνομικός ούτως ή άλλως; Να κάνουμε τις αναγωγές για την αστυνόμευση και την κρατική ανταπόκριση στο εξωτερικό, στις ΗΠΑ και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, σε σχέση με την Ελλάδα;
Να μιλήσω μάλλον και για την κακοποίηση των γυναικών; Να πω ότι η απόρριψη σε μία σχέση θολώνει τον ίδιο άρρωστο εγκέφαλο. Η οικογένεια του κάθε άρρωστου πριν δολοφονήσει πού ακριβώς βρίσκεται; Τι κάνει ώστε να αποφύγει το όποιο κακό επίκειται να συμβεί; Να σας πω εγώ ˙ τίποτα δεν κάνει απολύτως.
Βεβαρημένο ποινικό μητρώο… Η οικογένεια δεν ενδιαφέρεται να στηρίξει το δικό της παιδί; Βαρέθηκα να ακούω “φταίει η πολιτεία, η αστυνομία, ο ένας, ο άλλος”, και υποθετικά να πω ότι η άτυχη κοπέλα θα έφευγε και θα πήγαινε στο σπίτι της με το περιπολικό… Ναι, σωστά. Μάλιστα. Ο ίδιος ο γυναικοκτόνος, προαποφασισμένος να σκοτώσει, τι ακριβώς θα έκανε μετά; Θα μετανοούσε; Δεν θα εξοργιζόταν ακόμα περισσότερο και θα ερχόταν κάποια στιγμή να βρει απροστάτευτο το άτυχο θύμα, όπου κι αν κρυβόταν; Φαντάζομαι το κορίτσι δεν θα παρέμενε εφ’ όρου ζωής μέσα στο διαμέρισμά της.
Να πω ακόμα κάτι και λοιδορείστε ελεύθερα. Αν σ’ ένα αστυνομικό τμήμα, υποστελεχωμένο ως προς την φύλαξη του αλλά και ως προς τις υπηρεσίες που παρέχει στους πολίτες, υπάρχουν δύο ή περισσότερα περιστατικά, ο αξιωματικός ή οδηγός του περιπολικού θα ξεκινήσει δρομολόγιο για το σπίτι της κάθε άτυχης κοπέλας; Αναρωτιέμαι πόσο κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας και τις λέξεις. Το συγκεκριμένο πρωτόκολλο που ακολουθείται στα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας σίγουρα δεν προβλέπει οι αστυνομικοί να μένουν αμέτοχοι, αλλά σίγουρα δεν τους καθιστά ταξιτζήδες ή απλούς μεταφορείς. Είναι πολλά περισσότερα από αυτό και γίνονται καθημερινά κοινωνοί των προβλημάτων αλλά και της στήριξης με ευσυνειδησία στα θύματα της έμφυλης βίας, χωρίς να πασχίζουν να κομίσουν εύσημα.
Την ίδια αναστάτωση θα χαιρόμουν να είχατε ως κριτές όταν χάνονται ένστολοι. Κάθε φορά που χάνεται ένας αθώος, είστε αόρατοι. Δεν ανοίγει ρουθούνι κοινώς. Τους πληρώνετε!Ακούω συχνά να το λέτε! Ξανά λάθος. Δεν τους πληρώνετε. Πληρώνονται για να αγοράζουν μέρες αγωνίας, μέρες τρόμου, μέρες χωρίς αύριο. Πληρώνονται για να σας υποστηρίζουν καθημερινά στα προβλήματά σας και στις αψιμαχίες σας. Δεν είναι ειδικοί στο να προβλέπουν φόνους και εγκλήματα και να διαχειρίζονται ολομονάχοι την τρέλα μιας κοινωνίας. Για αυτό υπάρχουν οι ειδικοί. Και εμείς εδώ γελάμε, και εσείς γελάτε, για ένα περιπολικό που σηκώθηκε στα χέρια και κουνήθηκε για να αποκτήσει ένας ανόητος το πολυπόθητο αμάξι του.
Οπότε πριν κάνετε τρελά πάρτυ αναλογιστείτε τα όρια του καθενός, την αρρώστια που κουβαλούν μέσα τους, τις ευθύνες της οικογένειας και τη συμμετοχή τους στα προβλήματα των παιδιών τους. Όταν μια ομάδα ανθρώπων χωρίς ενσυναίσθηση δεν σέβεται, να θυμάστε ότι βρίσκεται απέναντί σας και θα βρεθεί απέναντί και σ’ εσάς, αφού θα έρθει η στιγμή και εσείς να διαπληκτιστείτε μαζί τους! Όταν νιώθει κάποιος δυνατός και φέρνει τις “ειδικές δυνάμεις” να καθαρίσουν, φυσικά να μην ξεχάσετε να τοποθετήσετε τον πήχη πολύ ψηλά στα νούμερα και στα σχόλια των ενημερωτικών site. Και η ζωή τραβά την ανηφόρα.
