Η εικόνα του άρθρου είναι επίσης της Αρετής Γραμμόζη.

Τελειώνοντας την περιήγησή μας στο καταπληκτικό σπήλαιο του Διρού, είπαμε να συνεχίσουμε για Γύθειο. Ενημερωθήκαμε από το χάρτη μας για τη διαδρομή και αποφασίσαμε να κάνουμε μια στάση στην Αρεόπολη να απολαύσουμε ένα καφεδάκι. Η μέρα ηλιόλουστη και ζεστή αν και ακόμη δεν είχε μπει για τα καλά το καλοκαίρι.

Εντύπωση μου έκανε στην Αρεόπολη που σ’ ένα σημείο κοντά στην είσοδο της μικρής επαρχιακής πόλης, σε μια αλάνα, ήταν απλωμένες αρμαθιές – αρμαθιές φρεσκοκομμένη ρίγανη. Μοσχοβόλαγε ο τόπος. Πρώτη φορά το έβλεπα. Στα δικά μου μέρη, τη ρίγανη την κρεμούσαμε σε σκιερά μέρη για να στεγνώσει.

Καθίσαμε σ’ ένα όμορφο καφενεδάκι και απολαύσαμε τον υπέροχο καφέ ρίχνοντας τις ματιές μας στον ορίζοντα της μικρής πολιτείας. Είχαμε ήδη μαγευτεί από τις ομορφιές της περιοχής. Με βάση το Οίτυλο όπου και διανυκτερεύσαμε είχαμε επισκεφθεί, το Καραβοστάσι, το Νέο Οίτυλο και το φανταστικό Λιμένι. Ακόμη φέρνω στο νου μου ένα εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα που απόλαυσα στο Λιμένι. Ένας κατακόκκινος ήλιος να δύει σιγά – σιγά και να χρωματίζει τον ορίζοντα, θάλασσα και βουνά, με το πορφυρό του χρώμα.

Ήπιαμε τον καφέ μας, ρίξαμε μια τελευταία ματιά στο τοπίο που αφήναμε πίσω μας και πήραμε τον δρόμο για το Γύθειο. Πότε – πότε και όπου επιτρεπόταν σταματούσαμε και θαυμάζαμε το τοπίο. Άγονος τόπος όλο πέτρα, αλλά πανέμορφος.

Ήμασταν στο αυτοκίνητο και ξαφνικά κοκαλώσαμε και οι δύο μας. Μια προσπέραση που έκανε ένα αγροτικό που ερχόταν από την αντίθετη μεριά παρ’ ολίγο όχι μόνο να μας στραπατσάρει αλλά να μας στείλει και στον άλλο κόσμο. Για δευτερόλεπτα τη γλυτώσαμε. Ο άνδρας μου ένα βρίσιμο, για τον νταή της ασφάλτου, το έκανε αλλά δεν περιορίστηκε σ’ αυτό. Έστειλε και το ανάλογο παράσημο της ανοικτής παλάμης. Συνηθισμένο στους ελληνικούς δρόμους, αλλά καμιά φορά έχει απρόβλεπτες συνέπειες.

Δεν απομακρυνθήκαμε πολύ από το σημείο της παρ’ ολίγο σύγκρουσης, όταν ο άνδρας μου εμφανώς ταραγμένος, κοιτάζοντας τον εσωτερικό καθρέπτη του αυτοκινήτου γυρίζει και μου λέει.

– Μπλέξαμε, μας κυνηγάει. Έκανε αναστροφή και έρχεται με φόρα.
Δεν πρόλαβα να ρίξω και εγώ μια ματιά από τον καθρέπτη, όταν βλέπω το αγροτικό αυτοκίνητο να μας προσπερνά και να σταματά απότομα μπροστά μας με κίνδυνο να πέσουμε πάνω του, να ανοίγει την πόρτα ένας άνδρας μουστακαλής δύο μέτρα και να έρχεται εξαγριωμένος προς το αυτοκίνητό μας.

– Ποιον μούτζωσες ρε μαλάκα, απευθύνεται προς άνδρα μου και εξαγριωμένος δίνει μια στη πόρτα του αυτοκινήτου μας προσπαθώντας να την ανοίξει.
– Φύγε, λέω στον άνδρα μου. Μη τυχόν και κατέβεις… Καυγά θέλει, του λέω έντρομη.

Σιγά μη με άκουσε. Άνοιξε το αυτοκίνητο και κατεβαίνοντας του λέει εκνευρισμένος και αυτός.
– Τι θέλεις ρε φίλε, κόντεψες να μας σκοτώσεις. Κάνεις προσπέραση χωρίς να έχεις τον απαραίτητο χώρο και χρόνο και ζητάς και τα ρέστα;
– Σε ρωτώ ποιον μούτζωσες; Ξέρεις τι είμαι εγώ; Μανιάτης!
– Και εγώ Κεφαλονίτης. Και τι έγινε;
– Το βλέπεις αυτό; Και βγάζει ένα σουγιά από την τσέπη του.
– Θα σου ανοίξω τα άντερα. Έντρομη από αυτό που έβλεπα, ήδη είχα κατέβει από το αυτοκίνητο, μπαίνω μπροστά από τον άνδρα μου.
– Μα σας παρακαλώ κύριε. Στην κατάσταση που είμαι (κρατώντας τη κοιλιά μου και υπονοώντας ότι είμαι έγκυος). Τι πράγματα είναι αυτά;

Αλήθεια που βρήκα τη τόλμη και την ψυχραιμία και μπήκα μπροστά από τον άνδρα μου;
– Να έχει χάρη σ’ εσένα και στο αγέννητο παιδί σου και να έχει χάρη και στο δικό μου παιδί που είναι δύο μηνών.

Ήρεμα και για να απαλύνω λίγο την κατάσταση, τους είπα.
– Εάν θέλετε και οι δυό σας να γυρίζετε σπίτι σας και να χαίρεστε τα παιδιά σας, να οδηγείτε προσεκτικά και χωρίς θυμούς και προστριβές στους δρόμους.
Μπήκε στο αυτοκίνητό του, έκανε πάλι παράνομη αναστροφή και έφυγε προς την άλλη κατεύθυνση.
– Μας ζήτησε και τα ρέστα ο μαλάκας! Μου είπε εκνευρισμένος ο άνδρας μου.
– Μα που σκαρφίστηκες την εγκυμοσύνη; μου είπε έπειτα από λίγο γελώντας!
– Γυναικείο μυαλό, του είπα ανακουφισμένη που αποφύγαμε τα χειρότερα. Και άλλη φορά και εσύ να μη στέλνεις «παράσημα ανοιχτής παλάμης». Ποτέ δεν ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις. Ελπίζω να πήρες το μάθημά σου.

Και είναι αλήθεια, σ’ έναν καυγά ποτέ δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει ο αντίπαλος!

Αρετή Γραμμόζη