Τετάρτη 24 Ιουλίου 2024
33.2 C
Argostoli

kefaloniastatus@gmail.com

Εφημερεύοντα Φαρμακεία

spot_img

ΜΕΝΟΥ / ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Γιάννης Βαρούχας / Μια βουτιά στην εξωτική και γεμάτη θηριωδία θάλασσα της Καραϊβικής

Editorial

Ελάτε σήμερα να περάσουμε μαζί ως την άλλη άκρη του Ατλαντικού. Να μεταφερθούμε στη θάλασσα της Καραϊβικής, όπου το άκουσμά της και μόνο μας φέρνει συνειρμούς με εικόνες εξωτικής ομορφιάς και ατελείωτης καλοκαιρινής απόλαυσης. Πίσω όμως από τη μοναδική και υπέροχη ομορφιά του φυσικού τοπίου της Αϊτής, του κράτους που καταλαμβάνει το δυτικό μέρος της νήσου Ισπανιόλα, κυριαρχεί η θηριωδία, ο πόνος και η εξαθλίωση…

Του Γιάννη Βαρούχα

Γνωρίζουμε ότι οι αγαπητοί αναγνώστες δε θα μας συγχωρήσουν το γεγονός ότι εν μέσω της θερινής ραστώνης και της απαραίτητης ελαφρότητας που τη συνοδεύει, εμείς επιλέξαμε να φέρουμε στην οπτική μας και στον δημόσιο διάλογο ένα θέμα άσχημο, βαρύ και απάνθρωπο. Ενδεχομένως κάποιοι να εγκατέλειψαν ήδη την ανάγνωση προς αναζήτηση πιο όμορφων εικόνων! Αισθανόμαστε όμως την ανάγκη να το κάνουμε, αφενός γιατί το οφείλουμε, τιμής ένεκεν, προς την πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση(1), κι αφετέρου διότι το παράδειγμα της Αϊτής ίσως μπορεί να μας προσφέρει ορισμένα πολύ σημαντικά διδάγματα σχετικά με την πρόσφατη ελληνική ιστορία

Χρονιά ορόσημο το 1990. Τότε έγιναν κατά γενική ομολογία ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές. Η χώρα είχε εξέλθει από την απολυταρχική προεδρία Ντυβαλιέ που ξεκίνησε το 1957 και έληξε το 1986 με ανατροπή του Ντυβαλιέ του Β. Ακολούθησαν τέσσερα χρόνια μέσα στα οποία η Αϊτή άλλαξε πέντε κυβερνήσεις! Όταν το 1990 εκλέχτηκε Δημοκρατικά και μέσα από ένα δίκτυο λαϊκών οργανώσεων, το Lavalas(=πλημμύρα), ο Ζαν Μπερτραν Αριστίντ, ξεκίνησε, μοιραία, η αντίστροφη μέτρηση για την οριστική απορρύθμιση της χώρας που διαρκεί μέχρι σήμερα…

Ο Αριστίντ βρέθηκε στην εξουσία μέσα από μία καλά οργανωμένη κινητοποίηση του λαού, την οποία δεν είχαν πάρει είδηση οι μεγάλες δυνάμεις μιας και δεν ασχολούνται με τις υποθέσεις των φτωχών κι ασήμαντων… Η εν λόγω οργάνωση λειτούργησε μέχρι την εκλογή του Αριστίντ “κάτω απ’ το ραντάρ” και τον έφερε στην εξουσία με ποσοστό 67%! Αντίπαλός του ένας πρώην αξιωματούχος της Παγκόσμιας Τράπεζας (τυχαίο;) ο Μαρκ Μπάζιν του οποίου την επικράτηση προεξοφλούσαν λόγω της αφθονίας χρημάτων και πολιτικής στήριξης που διέθετε.

Για όσους έχουν διαβάσει ιστορία ενδελεχώς αμέσως σχηματίζεται το ερώτημα: είναι δυνατόν οι μεγάλες δυνάμεις και τα οικονομικά κέντρα να αφήσουν έναν λαό να αυτοδιατίθεται και να εκλέγει τους δικούς του ηγέτες; Δεν είναι αγαπητοί φίλοι… εξ ού και το πραξικόπημα που ακολούθησε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1991. Μέχρι το πραξικόπημα, ο Αριστίντ, αν και προέδρευε σε μία πάμπτωχη χώρα, είχε πετύχει κάποια πράγματα. Το γνωρίζουμε μέσα από τους διεθνείς επαίνους. Πάταξε το εμπόριο ναρκωτικών, σταμάτησε την αιμορραγία των προσφυγικών ροών της πατρίδας του προς τις ΗΠΑ και μείωσε τις θηριωδίες χτυπώντας τη διαφθορά και συρρικνώνοντας τη γραφειοκρατία.

Ασφαλώς ο Αριστίντ δεν ήταν υπόδειγμα ούτε Δημοκρατικού ηγέτη ούτε ειρηνοποιού. Σε μία χώρα που οι αγριότητες και οι αντιδημοκρατικές ενέργειες είχαν μακρά παράδοση, τα ξένα κράτη επέλεξαν να εστιάσουν σε αυτές του δημοκρατικά εκλεγμένου και όχι στις προηγούμενες ή τις μετέπειτα. Διότι αυτό κάνει η προπαγάνδα, αρπάζει τις μισές αλήθειες και τις χειρίζεται κατά το δοκούν. Δικαιολογεί έτσι τις ενέργειες που ακολουθούν… όπως στο Ιράκ, όπως στο Βιετνάμ, όπως στη Λιβύη.

Στην Αϊτή επιβλήθηκε εμπάργκο ως αντίδραση στο πραξικόπημα. Ωστόσο, οι λαϊκές οργανώσεις, που ήταν το πραγματικό πρόβλημα στην όλη υπόθεση, αποδεκατίστηκαν, άνθρωποι σφαγιάστηκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας, Πορτ-ο-Πρενς, αλλά ο δημόσιος διάλογος ήταν εστιασμένος στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κυβέρνηση Αριστίντ και όχι στα νέα τεράστια κύματα προσφύγων που δημιουργήθηκαν από το χάος που επιβλήθηκε. Ο Μπάζιν, ω του θαύματος, βρέθηκε στη θέση του Πρωθυπουργού με τους στρατηγούς από πίσω του.

Ενδιαφέρον έχει το ότι ενώ οι ΗΠΑ βρισκόντουσαν τότε σε προεκλογική περίοδο, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών, Μπιλ Κλίντον, επιτέθηκε με σφοδρότητα στην κυβέρνηση Μπους για την απάνθρωπη πολιτική της σχετικά με τους πρόσφυγες της Αϊτής, υποστηρίζοντας ότι οι επαναπροωθήσεις (μας θυμίζει κάτι από Αιγαίο;) συνιστούν επιστροφή στον θάλαμο βασανιστηρίων. Αυτό αποτελεί παραβίαση της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που υποτίθεται ότι η διεθνής κοινότητα πασχίζει να τηρήσει… Δυστυχώς όταν ο Κλίντον στρογγυλοκάθισε στο οβάλ γραφείο, οι ανθρωπιστικές του ανησυχίες πήγαν στις ελληνικές καλένδες!

Η Αϊτή, που είναι ένα κράτος του οποίου οι άνθρωποι λιμοκτονούν, εξάγει τρόφιμα στις ΗΠΑ(sic!). Ήταν γνωστή επίσης για τις καλύτερες μπάλες του σόφτμπολ! Ξένα εργοστάσια τις παρήγαγαν, με ντόπιες γυναίκες εργάτριες που αναγκάζονταν (ίσως να εξακολουθούν) να βουτούν τις μπάλες μέσα σε τοξικά χημικά για να στερεοποιούνται οι κολλήσεις. Αμοιβή εργατριών: 10 σεντς την ώρα, σε περίπτωση που έπιαναν τους στόχους, και 5 σεντς την ώρα αν δεν τους έπιαναν! Εργασιακός ορίζοντας: βραχύς λόγω των τοξικών ουσιών… Κι αυτό είναι ένα μικρό αλλά εμφατικό παράδειγμα για το τι θεωρείται “κανονικότητα” από τα οικονομικά κέντρα λήψης των αποφάσεων τα οποία υπαγορεύουν στα κόμματα και στις κυβερνήσεις τις πολιτικές τους.

Νομίζουμε ότι όλη αυτή η δυστοπία είναι μακριά μας επειδή λαμβάνει χώρα στην Καραϊβική και όχι στο Αιγαίο; Όποιος το νομίζει αυτό, πλανάται πλάνην οικτράν…

Η Ελλάδα ήταν ο πρόδρομος του Βιετνάμ όταν μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, ενώ είχαν αποσυρθεί οι ΝΑΖΙ, εισήλθαν βρετανικά στρατεύματα στην πατρίδα μας. Η Βρετανία, λόγω μεταπολεμικής κόπωσης, δεν μπορούσε να ελέγξει τα πράγματα οπότε το 1947 ανέλαβαν οι αμερικανοί να διεκπεραιώσουν την υπόθεση! Οι λαϊκές οργανώσεις, οι απλοί άνθρωποι, οι εργάτες και οι αγρότες έπρεπε να τσακιστούν. Η συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων που αφορούσαν τη διακυβέρνηση δεν ήταν επιλογή. Διαβάσαμε όλοι στις σελίδες του Λουντέμη κ.α. τα φρικτά βασανιστήρια, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (αναμόρφωσης) στα νησιά, τις εκτελέσεις και τους εκτοπισμούς… οι ήρωες πήραν ξύλινο σταυρό και οι συνεργάτες των ΝΑΖΙ βρέθηκαν ξανά από πάνω.

Ας έρθουμε όμως πιο κοντά στην ελληνική τραγική ιστορία μας. Τι ακριβώς έγινε το 2010; Συμμόρφωση! Γιατί το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα; Για να βοηθήσει; Για να βάλει πλάτη στα δύσκολα; Ακόμη και ο πρώην Πρωθυπουργός της ΝΔ κ. Κώστας Καραμανλής έκανε λόγο, μόλις προχθές, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του διευθυντή της «Εστίας», Μανώλη Κοττάκη, «Οι Απόρρητοι Φάκελοι Καραμανλή», για “αλαζονική, κοντόφθαλμη, τιμωρητική και οικονομικά εσφαλμένη αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης“.

Αυτή βέβαια είναι η μισή αλήθεια, η περισσότερη που μπορεί να εκστομίσει ένας αστός, η υπόλοιπη μισή είναι ότι το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα για να επιβάλλει τη “σταθερότητα”. Ήγουν να επιβάλλει μια οικονομία ανοικτή στην ξένη εδραίωση και στον έξωθεν έλεγχο, δραματικές περικοπές στο κοινωνικό κράτος (τις βιώσαμε όλοι) και συρρίκνωση για τις κοινωνικές υπηρεσίες προς τους μη προνομιούχους προκειμένου οι ξένοι επενδυτές και οι ανώτερες τάξεις να αισθανθούν “ασφάλεια”. Να γνωρίζουν δηλαδή ότι έχουν να κάνουν με μία δομή τύπου τρίτου κόσμου: λίγοι ζάμπλουτοι που άρχουν και κερδοφορούν και πολλοί φτωχοί που υπηρετούν τη στόχευση των πρώτων. Αυτό σημαίνει κανονικότητα! Κι αν δεν την πετύχαιναν το ΔΝΤ και ο Βολφγκανγκ, το λόγο θα είχαν στρατιωτικές ενέργειες τύπου Αϊτής, Ουκρανίας, Ιρακ, Λιβύης κτλ…

Μα θα πει κάποιος, η Ελλάδα είχε (έχει μεγαλύτερο σήμερα) ένα τεράστιο χρέος! Τι θα έπρεπε να κάνουν; Να μας το χαρίσουν; Ποιοί όμως δημιούργησαν αυτό το τεράστιο χρέος; Οι νυκοκυραίοι που δανείστηκαν για να βάλουν ένα κεραμύδι πάνω απ’ το κεφάλι τους; Όχι βέβαια! Η σπέκουλα περισσεύει… Τα μεγάλα κόκκινα δάνεια ήταν κομματικών οργανισμών και μελών της ανώτερης οικονομικά τάξης. Αυτοί λοιπόν όφειλαν να τα πληρώσουν και όχι ο κοσμάκης! Αλλά μην ξεχνάτε, στις σύγχρονες οικονομίες τα κέρδη είναι ιδιωτικά και τα χρέη δημόσια! Δηλαδή όταν μία εταιρία κερδοφορεί, όλα βαίνουν καλώς και ο ένας ή οι λίγοι που την έχουν πλουτίζουν. Όταν όμως πάει να φαλήρει, οφείλει το κράτος να τη διασώσει με χρήματα των φορολογουμένων…

Σήμερα (3) διαβάζουμε στον τύπο, από εκεί και το ερέθισμα για να γράψουμε τα παραπάνω, ότι στην Αϊτή έχουν εκτοπιστεί-κακοποιηθεί 300.000 παιδιά λόγω της απίστευτης βίας και δεν καίγεται καρφάκι σε κανέναν!

Τα εργοστάσια της Αϊτής μια χαρά δουλεύουν και εξάγουν αυτά που οι πολυεθνικές έχουν ανάγκη… για ασήμαντα πράγματα όπως τα δικαιώματα των παιδιών στη στέγη και την τροφή θα ασχολούμαστε; Είδατε αυτό το θέμα να κυριαρχεί στον διεθνή τύπο; Όχι μόνο αυτό δηλαδή γιατί, δυστυχώς, η Αϊτή δεν είναι ένα μεμονωμένο παράδειγμα. Είναι μία ακόμη περίπτωση όπου η ανθρωπότητα αποδεικνύει ότι βρίσκεται πολύ μακριά από τις πανανθρώπινες αξίες και ταυτισμένη με μία μόνο προτεραιότητα: την αδίστακτη κερδοφορία λίγων πανίσχυρων εις βάρος του πλανητικού οικοσυστήματος και της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών που απλώς παρακολουθεί και καταναλώνει καθώς την εξαθλιώνουν… Πώς, άραγε, κοιμούνται ορισμένοι άνθρωποι τα βράδια;

Γιάννης Βαρούχας

(1): Η Αϊτή ως γνωστόν ήταν η πρώτη χώρα που επίσημα αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση με το δικαίωμα των Ελλήνων στην αυτοδιάθεση. Έστειλε στο Παρίσι 25 τόνους καφέ προκειμένου να εκποιηθούν για να αγορασθούν όπλα υπέρ του ελληνικού αγώνα. Όταν το 2010 επλήγη από καταστροφικό και φονικό σεισμό, η Ελλάδα έχοντας υπόψη το ιστορικό αυτό χρέος της ήταν από τους πρώτους που έτρεξαν να βοηθήσουν. Έλληνες εθελοντές, μαζί με Γάλλους, ανέσυραν 24χρονο από ερείπια ξενοδοχείου ζωντανό 12 μέρες μετά τον Εγκέλαδο…

(2): Ενδεικτική πηγή ιστορικών πληροφοριών: “ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ” Noam Chomsky, εκδόσεις Κέδρος 2013

(3): Το πρόσφατο δημοσίευμα: Αϊτή / Περίπου 300.000 παιδιά έχουν εκτοπιστεί στη χώρα λόγω της βίας

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Συγχαρητήρια Γιάννη. Το θέμα όμως δεν είναι η καλοκαιρινή ραστώνη. Είναι θέμα ιδεολογίας! Ψωμί και ελιά και Κώτσο βασιλιά!!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ