Εικόνα: Με τον Μάσο στο Βαθύ με αφορμή την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Για τον Μάσο

Χθες μάθαμε, αλίμονο, για την απώλεια του Μάσου. Του φίλου και συναδέλφου από την Ιθάκη, με τον οποίο η ζωή τα έφερε έτσι ώστε οι δρόμοι μας να συναντηθούν σε αρκετά σημεία τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια.

Τον γνώρισα το 2012 στο Βαθύ, σε μια πολιτική συγκέντρωση στον «Μέντορα», στη σκιά των μνημονίων που είχαν ήδη πλακώσει τη χώρα. Στην τοποθέτησή μου ο Μάσος διαφώνησε κι έτσι γνωριστήκαμε.

Η διαφωνία, όμως, δεν έγινε ποτέ σύγκρουση. Ήταν η κατάθεση μιας άλλης άποψης, με διαφορετικά επιχειρήματα που τελικά έγινε η αρχή μιας φιλίας. Τον συναντούσα κάθε φορά που πήγαινα στην Ιθάκη και κάποιες φορές όταν εκείνος ερχόταν στο Αργοστόλι. Πάντα με το χαμόγελο, πάντα με το πολιτικό του σχόλιο, πάντα με άποψη και ενδιαφέρον για όσα συνέβαιναν γύρω μας.

Γι’ αυτό και ήρθε σα γροθιά στο στομάχι εκείνη η ανάρτησή του στις 21 Μαρτίου, όταν μοιράστηκε μαζί μας την αρχή της περιπέτειας με την υγεία του. Με αισιοδοξία και εκείνο το χαρακτηριστικό του χιούμορ: «Αρχικό στάδιο της παλιοαρρώστειας, θα το παλέψουμε με ή χωρίς μαλλιά και με τα άπαιχτα μέσα που υπάρχουν σήμερα».

Η ανάρτησή του προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα αγάπης και συμπαράστασης κι εκείνος, παρά τη δύσκολη μάχη που είχε μπροστά του, συνέχισε να είναι παρών. Να παρεμβαίνει, να σχολιάζει, να καταθέτει την άποψή του με επιχειρήματα που, ακόμη κι όταν διαφωνούσες μαζί του, δεν μπορούσες παρά να σεβαστείς.

Στις αρχές του Αυγούστου μας είπε πως ίσως ήταν η πρώτη φορά που δεν θα έκανε Δεκαπενταύγουστο στο Θιάκι.

Δυστυχώς, η σκληρή και αξιοπρεπής μάχη που έδωσε δεν είχε το αποτέλεσμα που όλοι ευχόμασταν. Η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη.

Χθες μάθαμε ότι η επικοινωνία μας με τον Μάσο διακόπηκε οριστικά.

Θυμάμαι όταν είχα φιλοξενηθεί στο σπίτι του στο Βαθύ, μου είχαν κάνει εντύπωση τα αμέτρητα μαγνητάκια στο ψυγείο της κουζίνας του, από τα τόσα μέρη που είχε επισκεφθεί σε όλο τον κόσμο. Τώρα σκέφτομαι ότι δεν μπορεί αυτό να είναι το τελευταίο σου ταξίδι φίλε Μάσο, δε γίνεται.

Το ταξίδι σου θα συνεχιστεί. Μέσα από την υπέροχη οικογένειά σου, μέσα από τα βιβλία της Βασιλικής σου, μέσα από τις αναμνήσεις όλων όσοι σε γνώρισαν και σε αγάπησαν. Θα συνεχίσεις να ταξιδεύεις και, κάποιες φορές, να ξανασυναντιόμαστε στο μυαλό και στην καρδιά.

Θα σε θυμόμαστε, αγαπητέ Μάσο, με το φωτεινό σου χαμόγελο, το πηγαίο χιούμορ σου και εκείνη την ξεχωριστή ικανότητά σου να διαφωνείς χωρίς ποτέ να χάνεις τον σεβασμό στον άλλον.

Με μεγάλη συμπάθεια εκφράζω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους που ήταν κοντά στο πνεύμα.

Γιάννης Βαρούχας