Σε μια λιτή αλλά ουσιαστική τελετή, ο Δήμος Αργοστολίου τίμησε σήμερα τη μνήμη του Νίκου Φραντζή. Εκεί, έξω από το σπίτι του Νίκου Φραντζή, στην ελιά του Μονόπολη, πραγματοποιήθηκε η τελετή για την ονοματοδοσία της κεντρικής οδού που συνδέει τα Μεταξάτα με τα Κουρκουμελάτα και τη Λακήθρα. Ένας τόπος οικείος στον ίδιο, ένας δρόμος που από σήμερα θα φέρει το όνομά του.
Η παρουσία των θεσμών, της οικογένειας, φίλων, συνεργατών αλλά και πολλών συμπολιτών από ολόκληρο το πολιτικό και κοινωνικό φάσμα της Κεφαλονιάς έδωσε στην εκδήλωση το πραγματικό της νόημα. Ο Νίκος Φραντζής δεν ανήκει πλέον μόνο στους ανθρώπους που τον γνώρισαν από κοντά, έχει αφήσει ένα αποτύπωμα που αναγνωρίζεται ευρύτερα και διαπερνά πολιτικές παρατάξεις, προσωπικές διαδρομές και διαφορετικές αντιλήψεις.
Την εκδήλωση άνοιξε ο Δήμαρχος Αργοστολίου κ. Θεόφιλος Μιχαλάτος, ο οποίος μίλησε σύντομα, ουσιαστικά και με εμφανή συγκίνηση για έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε επί χρόνια κοινές διαδρομές στην Αυτοδιοίκηση.
Οι δύο άνδρες είχαν συνεργαστεί από τα χρόνια του Δήμου Λειβαθούς. Υπήρξαν στιγμές συμφωνίας, αλλά και στιγμές έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Υπήρξαν, όπως συμβαίνει στην πολιτική, συγκρούσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις.
Υπήρχε όμως και κάτι που αποδείχθηκε ισχυρότερο από όλα αυτά, η κοινή αντίληψη ότι το δημόσιο συμφέρον και το καλό του τόπου πρέπει να βρίσκονται πάνω από τις προσωπικές ή πολιτικές διαφορές.
Η πιο χαρακτηριστική απόδειξη αυτής της σχέσης ήταν η εμπιστοσύνη που έδειξε ο Θεόφιλος Μιχαλάτος στον Νίκο Φραντζή, αναθέτοντάς του τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Δήμου Αργοστολίου.
Από αυτή τη θέση ο Νίκος Φραντζής μπόρεσε να ξεδιπλώσει τις ικανότητες, τη γνώση και την εργατικότητά του, συμβάλλοντας καθοριστικά στη συγκρότηση και λειτουργία του νέου Δήμου Αργοστολίου.
Η συμβολή του ήταν σημαντική σε μια σειρά από προσπάθειες που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα, μεταξύ των οποίων η δημιουργία του e-Argostoli, αλλά και ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του Μουσείου «Γεράσιμος Σκλάβος».
Ο Νίκος Φραντζής δεν ήταν, λοιπόν, απλώς ένας άνθρωπος που πέρασε από την Αυτοδιοίκηση. Ήταν ένας άνθρωπος που εργάστηκε για αυτήν, πίστεψε στις δυνατότητές της και άφησε πίσω του έργο.
Ακολούθησε η ομιλία του προέδρου του ΟΚΑΠ, κ. Γιώργου Λασκαράτου, ο οποίος μίλησε με ιδιαίτερη ευφράδεια για το τιμώμενο πρόσωπο.
Ο Γιώργος Λασκαράτος είχε υπάρξει για χρόνια συνεργάτης και συνοδοιπόρος του Νίκου Φραντζή στα πολιτικά πράγματα του τόπου και γνώριζε από πρώτο χέρι τον άνθρωπο, τον συνεργάτη και τον πολιτικό.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία της οικογένειας.
Εκ μέρους της, ο Κώστας Φραντζής μίλησε για τον πατέρα του με λόγια τιμής και αγάπης, αποδίδοντας με τρόπο συνοπτικό αλλά ουσιαστικό την προσωπικότητα και τη διαδρομή αυτού του χαρισματικού ανθρώπου.
Ήταν ένας λόγος που δε χρειάστηκε πολλά λόγια. Γιατί η μνήμη ενός πατέρα, ενός συζύγου, ενός ανθρώπου της οικογένειας δεν χωρά εύκολα σε ομιλίες και επίσημες εκδηλώσεις.
Το σημαντικό είναι ότι δίπλα στο όνομα του Νίκου Φραντζή, ήταν εκείνοι που αποτελούσαν τον σημαντικότερο κόσμο του, η οικογένειά του.
Στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» σχεδόν σύσσωμα τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με επικεφαλής τον κ. Αλέκο Καλαφάτη.
Ο κ. Καλαφάτης συνεχάρη θερμά τον Δήμαρχο Αργοστολίου αμέσως μετά το τέλος της τελετής για την πρωτοβουλία του. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η στιγμή κατά την οποία αγκάλιασε τη σύζυγο του Νίκου Φραντζή, Μαριάννα, με την οποία συνδέεται με βαθιά γνωριμία και αμοιβαία εκτίμηση, όπως άλλωστε και με τα παιδιά της οικογένειας, τον Κώστα και τον Γιώργο.
Πολλοί ήταν οι συμπολίτες μας που βρέθηκαν εκεί, προερχόμενοι από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και παρατάξεις. Άνθρωποι που μπορεί να μη συμπορεύτηκαν πολιτικά με τον Νίκο Φραντζή, αλλά αναγνώρισαν την αξία του, την προσφορά του και το έργο που άφησε πίσω του.
Αυτή μάλλον είναι είναι η μεγαλύτερη δικαίωση για έναν άνθρωπο της δημόσιας ζωής. Να αναγνωρίζεται όχι μόνο από τους πολιτικά ομοϊδεάτες του, αλλά και από εκείνους που στάθηκαν απέναντί του πολιτικά. Παρόντας στην τελετή ήταν και ο ιστορικός και συγγραφέας κ. Πέτρος Πετράτος.
Η οδός Νίκου Φραντζή δεν είναι απλώς ένας ακόμη δρόμος στον χάρτη. Είναι ένας δρόμος που θα περνά μέσα από έναν τόπο που έζησε, γνώρισε, αγάπησε και υπηρέτησε. Από σήμερα, όσοι κινούνται ανάμεσα στα Μεταξάτα, τα Κουρκουμελάτα και τη Λακήθρα θα συναντούν το όνομά του και κάπως έτσι η μνήμη θα γίνεται καθημερινότητα.
«Ποιος ήταν ο Νίκος Φραντζής;» θα αναρωτηθεί κάποιος επισκέπτης που θα δει αυτήν την πινακίδα και, τότε, θα υπάρχει η ευκαιρία να ειπωθεί η ιστορία του.
Να ειπωθεί ότι ήταν ένας άνθρωπος της Αυτοδιοίκησης, της πολιτικής, του πολιτισμού και της κοινωνίας. Ένας άνθρωπος με ισχυρή προσωπικότητα, ιδέες, απόψεις, πάθος και διάθεση προσφοράς. Ένας άνθρωπος που συνεργάστηκε, συγκρούστηκε, δημιούργησε και τελικά άφησε το δικό του ίχνος στον τόπο.
Δεν είχαμε δυστυχώς την ευκαιρία να παραμείνουμε στο κέρασμα που παρέθεσε η οικογένεια στο καφέ των Κουρκουμελάτων. Θα θέλαμε όμως να κλείσουμε αυτή τη γραφή με τις ειλικρινείς ευχές μας.
Να είναι όλοι τους γεροί, να προοδεύουν, να συνεχίζουν μπροστά, να πετυχαίνουν τους στόχους τους, να δημιουργούν, να αγαπούν και να αγαπιούνται, να χαμογελούν και να είναι ευτυχισμένοι!
Σήμερα, κάτω από την ελιά του Μονόπολη, ο Δήμος Αργοστολίου έκανε κάτι πολύ όμορφο, άφησε τη μνήμη του Νίκου Φραντζή να συνεχίσει να περπατά μαζί με τους ανθρώπους του τόπου του.
Καλό δρόμο, Νίκο.
Ο δικός σου ο δρόμος, από σήμερα, έχει το όνομά σου.
Γιάννης Βαρούχας
