Σήμερα θα γράψουμε έκθεση, μολύβι και χαρτί, ό,τι έχετε πρόχειρο.

‒ Τι αισθάνεστε ακούγοντας τη λέξη ιατρός;

‒ Να μιλήσουμε μόνο για αυτό;

‒ Ναι κοινωνία μου μόνο για αυτό.

Ξέρετε ακόμα και το πιο φτωχό μυαλό λειτουργεί ώστε να μπορεί να αποδώσει την έννοια της λέξης ιατρός. Δεν χρειάζεται να έχεις “πλούσια” νοημοσύνη. Bλέπετε, ο πλούτος δεν είναι απαραίτητος παντού και η φτώχεια δεν είναι ντροπή, αλλά ούτε και η χαμηλότερη νοημοσύνη.

Πάμε λοιπόν να ενώσουμε τις σκέψεις μας. Ποιός ο ρόλος του γιατρού στην κοινωνία; Σπουδαίος σίγουρα, σημαντικός, με μία εξάρτηση του ανθρώπου από τον επιστήμονα, γιατί απ’ αυτόν κρίνεται η ζωή και η περίθαλψή του. Είναι ο άνθρωπος που δίνει όρκο να υπηρετήσει με τιμιότητα όλους εμάς. «Να μας υπηρετεί». Ακούγεται άσχημο, εγωιστικό στα αυτιά μας, μα αυτό κάνει.

Δε θα δεχθώ ν’ ακούσω για τις εξαιρέσεις. Υπάρχουν παντού. Η θέση του είναι να βρίσκονται στο προσκέφαλο των παιδιών, των ασθενών, των ηλικιωμένων ανθρώπων. Καθήκον του να μας κρατήσει ζωντανούς.

Η επιστήμη της ιατρικής εξελίσσεται διαρκώς. Σημαντικά επιτεύγματα, πρωτοποριακές μέθοδοι και νέα φάρμακα είναι αυτά που δίνονται ως όπλα στη φαρέτρα του, ώστε ο γιατρός να μπορεί να παλέψει μαζί με τον ασθενή, για ένα αποτελεσματικό σύστημα υγείας. Υποχρεωμένος να βάζει πάνω απ’ όλα πρώτα την ιδιότητα του και έπειτα την προσωπική του ζωή. Η λεγόμενη καλοπέραση όταν καλείται σε υπηρεσία έρχεται σε δεύτερη μοίρα, η ευσυνειδησία σε πρώτη.

Ο άνθρωπος γιατρός, αγαπά τη δουλειά του, φέρεται ζεστά, φιλικά, με αγάπη στους ασθενείς του. Είναι αυτός που ο χώρος εργασίας θα του μεταδώσει πολλές φορές το ίδιο το στρες, μέσα στη καθημερινότητα. Παρόλα αυτά, εμψυχωτικός, ενίοτε σε ρόλο ακόμα και κοινωνικού λειτουργού, γίνεται θεραπευτής μυαλού και σώματος. 

Τι γίνεται λοιπόν όταν ο ίδιος ασθενήσει; Ποια είναι η αντιμετώπιση του κράτους;

Ποιός υποστηρίζει έναν γιατρό όταν αυτός αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας; Όταν παλεύει γι’ αυτό; Όταν θελήσει να επανέλθει στο χώρο εργασίας του με αγάπη και ανυπομονησία, με ευσυνειδησία με φιλότιμο, με καλοσύνη, με ευχαρίστηση, με όρεξη για δουλειά;

Βλέπετε, αυτός ο άνθρωπος από τα δέκα ή τα δώδεκα του, ίσως και στο γυμνάσιο, άρχισε να ονειρεύεται, δίνοντας χρόνια από τη ζωή του. Αφιέρωσε χρόνια στο διάβασμα, με σκυμμένο το κεφάλι, για να είναι ο γιατρός της γειτονιάς μας, της καρδιάς μας.

Ποια συμπεριφορά λοιπόν αντιμετωπίζει από τους ανωτέρους του; Ποιός μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι “ανώτερος” απ’ αυτόν, που σ’ έσωσε ή θα σώσει κάποιον ακόμα μία φορά; Ποιός επιλέγει αν ο άνθρωπος αυτός είναι σε θέση να ασκήσει τα καθήκοντά του; Ποιός αξιολογεί αν προσφέρει στο χώρο εργασίας του και πόσο προσφέρει; 

Φαντάζομαι ότι η επιλογή και η αξιολόγηση γίνεται απο άτομα με ένα κουδούνι, από αυτά που κρεμάνε στα πρόβατα, όσο κάθονται στις καρέκλες τους, στα air condition τους, να βελάζουν απο ναρκισσισμό και να κλείνουν τραπέζι για το δείπνο τους σε ρεστοράν της κλάσεώς τους. Πιστεύουν οτι έχουν ηθοπνευματική ανάπτυξη;

Ο γιατρός επιβάλλεται και επιβάλλει τον εαυτό του στο λειτούργημά του. Αν δεν στηρίξει καθημερινά τον πολίτη, εσείς είστε υπεύθυνοι γι’ αυτό. Ο γιατρός είναι συνδεδεμένος άρρηκτα με τον άνθρωπο. Δε θα δεχτώ καμία αντίθετη άποψη στο συγκεκριμένο κείμενο.

‒ Μα, έχουμε Δημοκρατία.

‒ Όχι, δεν έχουμε. Αν είχαμε η κοινωνία θα ήταν καλύτερη.

Είμαι απόλυτα ταγμένη στα ιδανικά μου. Άνθρωποι ανεγκέφαλοι που δεν δονούνται από τα ανθρωπιστικά ιδεώδη. Δεν τους αξίζουν οι στριφογυριστές καρέκλες που τους χαρίζονται.

Ας καθίσουν σ’ αυτές που κάθονται οι απλοί εργαζόμενοι. Έχουν υποχρέωση να συνέλθουν από τη γουρουνίσια ανοσία που έχουν πάθει. Ποια είναι η δικαιοσύνη τους;

Θέλω να δω πολιτικούς, βουλευτές, υπουργούς, κυβερνητικά στελέχη, να κινούνται μωρέ !!!

Μα δυσκολεύονται !!!

Υπάρχουν και άλλου είδους μέσα, σίγουρα όχι ελεγχόμενα, αλλά υπάρχουν ώστε να καταφέρουμε το δεδομένο. Το φυσιολογικό. Το όχι ασυνήθιστο.

Στα ταξίδια στο εξωτερικό, εκτός από τα ψώνια τους, ας περάσουν και από κάποια νοσοκομεία. Θα γνωρίσουν αξιόλογους γιατρούς να εργάζονται με ζήλο ακόμα και σε αναπηρικά αμαξίδια.

Να ξέρουν ότι τους λυπάμαι. Λυπάμαι όλους όσους ενστερνίζονται υψηλά ιδανικά μήπως και σώσουν τις ρημάδες τις καρέκλες.

Το άρθρο δε δέχεται επιθέσεις. Κακόβουλα σχόλια θ’ απορρίπτονται.

Δικαίωμα του ανθρώπου ιατρού, η αγάπη και προσφορά. Πολέμια του κατεστημένου.

Ευαγγελία Αλιβιζάτου

Συγγραφέας-Ποιήτρια
Συντάκτρια anamniseis.net, ομογένειας Νέας Υόρκης
Συντάκτρια Λογοτεχνικού Περιοδικού Θρυαλλίδας
Συντάκτρια Kefaloniastatus.gr
Μέλος Φ.Ο.Ε.
Μέλος Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος
Μέλος Pen Greece