Γράφει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος*
Κατά καιρούς έρχεται η εκάστοτε κυβέρνηση ανεξαρτήτως κόμματος, χρώματος και τα συναφή με ένα θέμα τόσο λεπτό που χρειάζεται “ειδικά εργαλεία”, ειδικές γνώσεις προς διαχείριση, προκειμένου να αποφύγει τις κοινωνικές συγκρούσεις .
Θέματα που καυτηριάζει η επικαιρότητα και καλείται ο πατέρας, δάσκαλος, ο άνθρωπος, να πάρει αποφάσεις μέσα από ένα μπέρδεμα επικοινωνιακό.
Τι κερδίζεις με αυτό πέρα από αναστάτωση σε μία είδη ταλαιπωρημένη κοινωνία;
Πριν από αρκετό διάστημα μας απασχόλησε το θέμα του τσιγάρου σε κλειστούς χώρους.
Μία όμορφη μέρα ήρθε στο μυαλό κάποιων και πριν προλάβει η μέρα να σουρουπώσει αμέσως να εφαρμοστεί! Στα δύο η κοινωνία απ’ το πουθενά, θυμάστε αντιδράσεις… εδώ γεννιέται μια απλή ερώτηση : είχαμε λύσει όλα μας τα προβλήματα και αυτό μας έμεινε μόνο άλυτο; Είναι σαν να θες να μάθεις ανάγνωση σε έναν άνθρωπο και να του μαθαίνεις την Αλφα-βήτα ανακατεμένη-και τον χρόνο σου θα χάσεις και τίποτα δεν θα καταφέρεις. Άραγε πόσα μαγαζιά είχαν βάλει λουκέτο εκείνη την εποχή για την κάκιστη διαχείριση του θέματος;
Πόσοι μαγαζάτορες γεμάτοι όνειρα είχαν μόλις ανοίξει μία έντιμη μικρή επιχείρηση όπως ενα μικρό καφενείο για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους βάζοντας όλες τους τις οικονομίες, δάνεια, κόπους και ήρθε μία ωραία πρωία ο παραλογισμός των αποφάσεων και τους διέλυσε; Δεν αρκεί να έχει κάποιος όραμα, χρειάζεται να έχει και τις λύσεις…
Σήμερα έρχονται νόμοι απ’ το πουθενά για το πρώτο θέμα στα κανάλια με την ομοφυλοφιλία.
Δεν λέω, κάνει νούμερα.
Δεν έχει να κάνει με το πόσοι συμφωνούν ή διαφωνούν ο κάθε άνθρωπος έχει τη γνώμη του και είναι σεβαστή αλλού είναι το πρόβλημα. Πώς προετοιμάζεις το έδαφος για κάτι τέτοιο.
Στα παιδιά μας έχουμε μάθει για τις μελισσούλες, για τα φύλα των ανθρώπων κάτι που σαν γονιός δεν είναι μία εύκολη συζήτηση να γίνει. Τώρα τι πρέπει να τους πούμε; Οτι τα φύλα καμία φορά μπερδεύονται μεταξύ τους παραδείγματος χάρη:
Και η μηλιά γίνεται πορτοκαλιά ή η λεμονιά αχλαδιά;
Σε αυτά που θα δουν σύντομα τα παιδιά μας πώς θα νιώσουν ; Πώς θα αντιδράσουν ; Τι θα σκεφτούν εάν δεν είναι πολύ καλά προετοιμασμένα; Ή θα τα τρέχουμε σε ψυχολόγους για να μας πουν: ζούμε με ελεύθερη βούληση.
Είναι ένα θέμα που θέλει πάρα πολύ μεγάλο διάστημα να εφαρμοστεί προετοιμάζοντας το έδαφος δειλά-δειλά μέσα από το σχολείο σε συνεργασία με το σπίτι. Δεν γίνεται να έχεις ένα σκληρό έδαφος γεμάτο κατσάβραχα να σπείρεις βιαστικά και να περιμένεις να ευδοκιμίσει.
Αν ευδοκιμήσει ποτέ!
Ξανά γυρνάμε στην ερώτηση που γεννήθηκε: είχαμε λύσει όλα μας τα προβλήματα και αυτό μας έμεινε άλυτο;
Το ότι πλέον ένας μισθός δεν επαρκεί για το σούπερ μάρκετ δεν είναι μείζον θέμα; Μάλλον όχι! Το ότι τα παιδιά μας πάνε σχολείο και στην συνέχεια πρέπει να τα πηγαίνουμε σε πενήντα φροντιστήρια γιατί η παιδεία είναι δέκα level πάνω από κάθε τάξη αυτό δεν είναι μείζον θέμα;
Και δεν κατηγορώ τους εκπαιδευτικούς!
Ότι πρέπει να κάνεις τον σταυρό σου μην τυχόν αρρωστήσεις και το ραντεβού σου θα είναι μετά από είκοσι χρόνια σε νοσοκομείο και αναγκάζεσαι να τρέξεις στον ιδιώτη δεν είναι μείζον θέμα;
Μάλλον όχι! Το να χρειαστείς ένα χαρτί και να πρέπει να πάρεις μία εβδομάδα άδεια για να τρέχεις απο γραφείο σε γραφείο σαν τον αείμνηστο Στάθη Ψάλτη αυτό δεν είναι μείζον θέμα;
Μάλλον όχι!
Εδώ μάλλον καλό σου κάνει το κράτος διότι σε απαλλάσσει από όλα…
Είναι σαν να αγοράζεις σκυλόσπιτο, λουρί , μπολάκια φαγητού, σκυλοτροφή αλλά σκύλο δεν έχεις.
Να μην αναφέρουμε για την καραμέλα του εξωτερικού που μας πλασάρουν κάθε λίγο “είμαστε πίσω σε αυτό το θέμα από την Σουηδία, την Ελβετία” και πάει λέγοντας… και με το έτσι “θέλω ” πρέπει εμείς να τους μοιάσουμε.
Ας φροντίσουμε τον τόπο μας όπως αρμόζει στα γαλαζοπράσινα νερά που μας περιβάλλουν . Μην ξεχνάμε ότι στις χώρες που μας διαφημίζουν κάθε λίγο υπάρχουν θέματα πιο στραβά απ’ της Ελλάδας και για να φτάσουν σε σημείο να παινεύονται τα ορθά τους ακολούθησαν μία σειρά γεγονότων που μπορεί να χρειάστηκε χρόνια ομαλής προσέγγισης για να γίνει αποδεκτό.
Ό,τι ζόρικο θέμα κυκλοφορεί στην Ευρώπη γιατί να πρέπει να περάσει κι απ την Ελλάδα;
Υπάρχουν τόσες ωραίες λύσεις ευρωπαϊκές να εισάγουμε αφού θέλουμε από έξω, στο να λύσουμε καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι και δεν τις φέρνουμε παρα μόνο τα ανισόρροπα προβλήματα τους έρχονται.
Καλοδεχούμενος ο τουρισμός με τις φευγάτες αντιλήψεις τους, όμως η Ελλάδα δεν είναι ένα φτηνό ξενοδοχείο προβλημάτων όπως την έχουν καταντήσει.
Ή όπως επιθυμούν.
Η Ελλαδα είναι ιερή.
Καλό είναι να την σεβαστούμε όλοι!
Και οι δυσαρεστημένοι μπερδεμένοι ακόμη περισσότερο!
*Ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος ασχολείται με την ποίηση την συγγραφή, και είναι συντάκτης στο kefaloniastatus.gr και σε site της ομογένειας.
