Για μία ακόμη φορά, απ’ το 2012, άλλα έδειχναν οι δημοσκοπήσεις και άλλα τελικά έδειξαν οι κάλπες! Αφήνοντας κατά μέρους τη συζήτηση για το αν πλέον οι σφυγμομετρήσεις γίνονται συνώνυμες της αναξιοπιστίας ή της σκοπιμότητας, εστιάζουμε στο γεγονός ότι η μεγάλη συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές του ΚΙΝΑΛ κατάφερε και παραγκώνισε εσφαλμένες ή επιτηδευμένες προβλέψεις, κατέρριψε μηχανισμούς του χθες και ανέδειξε την κοινωνική ανάγκη να αφεθούν τα «συστημικά βαρίδια» του παρελθόντος στο βυθό προκειμένου να επιπλεύσουν νέες και μετριοπαθείς δυνάμεις.

Στην Κεφαλονιά γνωρίζαμε ότι η υποψηφιότητα Γερουλάνου θα πήγαινε καλά, το είχαμε σημειώσει άλλωστε στην προηγούμενη παρέμβασή μας, όπως και έγινε καθώς ήρθε πρώτος με διαφορά 50ψήφων από το 2^ο Λοβέρδο και τον 3^ο Ανδρουλάκη. 4^ος ήρθε στην Κεφαλονιά ο πρώην Πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, με ουραγούς τους Χρηστίδη και Καστανίδη.

Με μία πρόχειρη ματιά βλέπουμε ότι η Κεφαλονιά εξέφρασσε συντηρητικά αντανακλαστικά και υποστήριξε αφενός τον υποψήφιο που διατηρεί επαγγελματικά συμφέροντα στο νησί, κι αφετέρου το συστημικό και κατηγορούμενο υποψήφιο που είχε ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της συμπόρευσης με τη Νέα Δημοκρατία. Σε αναντιστοιχία με την υπόλοιπη Ελλάδα η Κεφαλονιά ενίσχυσε την υποψηφιότητα Λοβέρδου και έφερε τρίτη αυτή του Ανδρουλάκη.

Ωστόσο, το ίδιο δεν έγινε και στην Ιθάκη όπου ο «καπάτσος» Δήμαρχος και καθοδηγητής του ΚΙΝΑΛ για τα Ιόνια, Δ. Στανίτσας, έδειξε να είναι καλύτερα πληροφορημένος ως προς την έκβαση του αποτελέσματος και έδωσε στο Νίκο Ανδρουλάκη τη νίκη με μεγάλη διαφορά απ’ τους Λοβέρδο-Παπανδρέου.

Το Αργοστόλι ανέδειξε πρώτο το Λοβέρδο ενώ στη 2^η θέση ισοψήφισαν οι Γερουλάνος-Ανδρουλάκης. Το Ληξούρι ανέδειξε 1^ο και με διαφορά το Γερουλάνο και 2^ο τον Ανδρουλάκη (πάντα προς τα αριστερά η συνισταμένη των Ληξουριωτών). Η Σάμη έδωσε την πρωτιά στο Λοβέρδο και τη 2^η θέση στο ΓΑΠ. Τέλος η Σκάλα με μικρή διαφορά έφερε στην 1^η θέση το Γιώργο Παπανδρέου και στη 2^η τον Ανδρέα Λοβέρδο.

Με βάση τα παραπάνω αποτελέσματα, κατά τόπους και συνολικά, διαφαίνεται ότι τα χαμόγελα της χθεσινής αντικειμενικά επιτυχημένης διαδικασίας ενδέχεται να μην κρατήσουν πολύ… Το τελευταίο διάστημα γίνεται μία φανερή και συστηματική δουλειά στη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΚΙΝΑΛ από νέους ανθρώπους τους οποίους θα ζήλευαν πολλές κομματικές οργανώσεις. Γίνονται στοχευμένες παρεμβάσεις και μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να βρίσκονται σε όλα τα πολιτικά δρώμενα. Ενδεικτικό είναι ότι στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο με μόνο θέμα τη δημόσια υγεία, το μόνο κόμμα που παραβρέθηκε ήταν το ΚΙΝΑΛ με τη φυσική παρουσία του Γραμματέα της Ν.Ε. κ. Λευτέρη Κρητικού.

Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει στην Κεφαλονιά μέχρι και σήμερα πανίσχυρα αυτοδιοικητικά στελέχη με θεμελιωμένους μηχανισμούς και εγκατεστημένες σφαίρες επιρροής. Ο ΣΥΡΙΖΑ Κεφαλονιάς αστόχησε στις τελευταίες δύο εκλογικές διαδικασίες να δημιουργήσει τα δικά του αυτοδιοικητικά στελέχη αφήνοντας έτσι ανενόχλητο το παλιό πολιτικό προσωπικό να «κάνει παιχνίδι». Αυτό το παλιό πολιτικό προσωπικό είναι που σήμερα κατάφερε κόντρα στο πανελλαδικό ρεύμα, ίσως και ενάντια στις επιθυμίες της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΚΙΝΑΛ Κεφαλονιάς, να φέρει τον Ανδρέα Λοβέρδο πάνω από το Νίκο Ανδρουλάκη.

Τα στελέχη του άλλοτε προοδευτικού και κεντροαριστερού ΠΑΣΟΚ φαίνεται να αστικοποιήθηκαν με την πάροδο του χρόνου, και να επιζητούν πλέον πιο συντηρητικές επιλογές για να στηρίξουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλά απ’ αυτά έχουν συμπαραταχθεί με τη Δημοτική Αρχή Μιχαλάτου των ισχυρών ιδιωτικών συμφερόντων, που κάθε άλλο παρά προοδευτική θα μπορούσε κάποιος να τη χαρακτηρίσει, ή με την Περιφερειακή Αρχή της ΝΔ-Κράτσα που είναι ξεκάθαρα το μακρύ χέρι της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα Ιόνια Νησιά.

Το ερώτημα είναι: θα υποταχθούν τα εν λόγω παλαιοκομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στο πανελλαδικό ρεύμα και στις πολιτικές διαδρομές της Νομαρχιακής Επιτροπής τους ή θα θελήσουν να διατηρήσουν και να επιβάλλουν τη δική τους ατζέντα;

Το δίδαγμα από την πρώτη Κυριακή των εκλογών του ΚΙΝΑΛ είναι ότι η μαζική συμμετοχή μπορεί να αλλάξει τα πάντα! Οι παράγοντες και οι αρχηγίσκοι, που το πολιτικό του όραμα εξαντλείται στην κατάληψη μιας έμμισης θέσης (στην καλύτερη των περιπτώσεων!), επιζητούν μικρά κόμματα που να μπορούν να τα ελέγξουν. Όταν όμως οι συμπολίτες μας συμμετέχουν μαζικά, οι μηχανισμοί σπάνε και τα συμφέροντα κινδυνεύουν από τη συνισταμένη των πολλών.

Η συναισθηματική φόρτιση μετά την απώλεια της Φώφης Γεννηματά, η εμπλοκή ενός πρώην Πρωθυπουργού και η αγανάκτηση των πολιτών για την κάκιστη διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη έφεραν την ιδανική συγκυρία για τις εκλογές του ΚΙΝΑΛ που λειτούργησαν ως βαλβίδα ανακούφισης. Ο δρόμος όμως, μετά τις εκλογές, δε θα είναι εύκολος. Οι συστημικές δυνάμεις που ηττήθηκαν αλλά παραμένουν μέχρι στιγμής στο ΠΑΣΟΚ, δε γνωρίζουμε πως θα αντιδράσουν. Όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση, ο πρόεδρός του μοίραζε στους εσωκομματικούς αντιπάλους του μερικά Υπουργεία ή τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης για την αναγκαία εκτόνωση. Τώρα πια δεν υπάρχουν αυτές οι πολυτέλειες…

Ας λάβουμε όλοι σοβαρά υπόψη μας την αληθινή σφυγμομέτρηση των καλπών που στήθηκαν απ’ το ΚΙΝΑΛ, η οποία μας λέει ξεκάθαρα ότι η κοινωνική πλειοψηφία αναζητά ανανέωση του πολιτικού προσωπικού. Ο πρώην Πρωθυπουργός και ο πρώην Υπουργός αποδοκιμάστηκαν. Είχαν τις ευκαιρίες τους να υπηρετήσουν την πατρίδα. Τιμήθηκαν. Είδαμε τι έκαναν. Μέχρι εκεί. Ας ξέρει και ο καθένας πότε πρέπει «να κρεμάει τα παπούτσια του»… Ας το καταλάβουν και τα παλιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στο νησί που σε αυτές τις εκλογές βρέθηκαν εκτός πραγματικότητας.

Το δίπολο νέου και παλιού είναι για μία ακόμη φορά στο προσκήνιο με τους πολίτες να επιλέγουν το νέο. Το αν όμως αυτό το «νέο» θα τα καταφέρει να ευδοκιμήσει και να επιβεβαιώσει τις ελπίδες του κόσμου ή θα αποδειχθεί θνησιγενές διαψεύδοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών, είναι κάτι που μοιραία και αναπόφευκτα θα περάσει μέσα από τη διελκυστίνδα της αδίστακτης και συχνά απάνθρωπης πολιτικής αρένας.

Γιάννης Βαρούχας